willemijn lindeboom – Pagina 39

Algemeen, Italiaans

Italiaans leren?

Written by willemijn lindeboom 22/12/2014 Leave a Comment

Ik ben met een nieuwe website bezig waarop ik mijn werkzaamheden aan de man breng (ook aan de vrouw hoor!!).

www.willemijn.eu

Eindelijk één plek waarop ik de verschillende dingen die ik doe bij elkaar heb gebracht.

Italiaans leren middels praktische conversatielessen (via Skype). Op de website ben ik begonnen ook wat aantekeningen over de Italiaanse taal op te schrijven (onder het menu Italiaans leren). De Italiaanse taal blijft mij verrassen en veel dingen zijn logisch en ik hoop die logica duidelijk te maken middels deze aantekeningen.

Zaken doen in Italie. Ik help bedrijven met het zoeken naar partners om zaken mee te doen, of zoek naar distributiekanalen voor nieuwe producten, ik kan ondersteuning geven bij het voorbereiden van een Italiaanse beurs, of ook daar aanwezig zijn en een bedrijf representeren, enzovoorts.

Allerhande kleine klusjes opknappen in Italie … zoek je een bepaald product, heb je een simpele vertaling nodig, heb je een tweede huis in Italie en wil wat advies of hulp … Allerhande kortere klussen kan ik makkelijk (dat hoop ik in elk geval) oplossen.

Hier een screenshot van de home pagina zoals die er vandaag uitziet:

Een beetje een vreemd moment om deze nieuwe website te lanceren, tegen alle gebruiken in zo net voor Kerst en net voor het nieuwe jaar, maar ik vond het tijd worden en daar doe je dan niets meer tegen!

Montespertoli, Toscane

Mooie mist (grens)

Written by willemijn lindeboom 21/12/2014 Leave a Comment

Het is niet te geloven hoe snel het landschap verandert als er mist is, als je op de ‘mist grens’ zit (daaronder verandert er niets en is er helemaal niets aan!).

Algemeen, Montespertoli

Terremoto – Aardbeving

Written by willemijn lindeboom 19/12/2014 Leave a Comment

Sinds vannacht spookt het hier, maar daar kwam ik net pas achter.

Ik stond een kopje thee te maken toen alles begon te trillen. Ik dacht dat er een heel zware vrachtwagen door de straat reed, maar besefte direct dat dat niet kon want er was geen lawaai. Toen dacht ik aan de buren, wat doen die nu weer! Wederom was de afwezigheid van lawaai verontrustend. Toen begreep ik dus dat het een aardbeving was.

Inmiddels rinkelde het servies en stond ik letterlijk te trillen omdat de vloer zo trilde.

Wat moet je doen bij een aardbeving? Onder een tafel gaan zitten of in een deuropening gaan staan (dat zijn de plekken waar minder kans is dat je onder puin wordt bedolven) … maar ik woon op de 3e verdieping en heb alleen het platte dak boven mij.

Daar stond ik dus besluiteloos. Hoe dom! Gelukkig was de aardebeving snel over. Nergens schade te zien en alles gaat gewoon door als voorheen. Iedereen hier is eraan gewend blijkbaar.

Bijzondere mensen, Toscane

Neus snuiten

Written by willemijn lindeboom 17/12/2014 Leave a Comment

Gisteren ging ik zwemmen in San Casciano. Ik kom er regelmatig en ken inmiddels wat mensen.

Dit keer zwom er een man in de baan naast mij die ik nog niet eerder had gezien. Toen ik even aan de kant aan uitrusten was begon hij een praatje. Dat hij in geen tijden iemand zo goed had zien zwemmen en wie mijn trainer was. Verbouwereerd antwoordde ik dat ik geen trainer heb en verder goed weet dat ik erg langzaam zwem (met andere woorden … ‘WAT MOT JE’). Hij vertelde dat hij zelf zwemtrainer was geweest en dus echt wel kijk erop had. Helaas voor hem echter had ik hem zien zwemmen en je kunt het ‘zwemmen’ noemen, maar ook ‘niet verdrinken’ zou de lading prima dekken. Ik hield dit echter maar voor mij. Hij deed nog een poging mij te paaien … ’tegenwoordig leren ze de jongeren wel snel te zwemmen, maar mooi is het niet’.

Oei oei oei wat een kluns. Ik wees droogjes naar een jonge vrouw die vreselijk hard gaat en prachtig zwemt, ik kijk altijd graag naar haar terwijl ze mij moeiteloos keer op keer inhaalt. Ik vroeg de beste man wat er niet mooi aan haar slag was en zei er direct achteraan dat ik doorging met zwemmen.

In de tijd dat ik mijn zwembrilletje schoonmaakte en weer opzette snoot deze man met veel kabaal zijn neus in zijn hand en die hand spoelde hij met vlugge bewegingen schoon in het zwembadwater. Drie keer achter elkaar. Ik ben niet snel ontdaan, maar vond dit toch wel uitgesproken vies.

Toscane

Zonsondergang ‘molto rosso’

Written by willemijn lindeboom 10/12/2014 Leave a Comment

Net ging de zon weer ‘ns onder.
Ditmaal op spectaculaire wijze.
Molto rosso (Erg rood)

Fietsen in Toscane, Toscane

Fietsen in december in Toscane

Written by willemijn lindeboom 08/12/2014 Leave a Comment

Vandaag is het 8 december, een datum die in Nederland niets voorstelt, maar in Italie is het een vrije dag. L’Immacolata … De onbevlekte.

Ik dacht altijd, oppervlakkig, dat het wel vreemd was dat Jezus op 8 december onbevlekt in de maagd Maria was ‘gekomen’ en al (of pas, het is maar net hoe je het bekijkt) op 25 december is geboren. De wonderen in de Bijbel zijn er nogal wat, dus ik schonk er verder geen aandacht aan. Tot ik dit jaar ‘ns beter wilde weten hoe het nou echt zit. Blijkt dat we de 8e december vieren omdat op deze dag Maria onbevlekt in haar moeder is ‘ontstaan’ (ik weet niet goed welke woorden bij deze wonderen toepasselijk zijn …).

Hoe dan ook, ik vond het nogal grappig om erachter te komen dat Maria zo zuiver moest zijn om de moeder van Jezus te kunnen zijn dat ook zij zonder seks is gewekt. En dat vieren we in Italie op 8 december. Hoera!

Wij zijn gaan fietsen. Dit keer niet op de racefiets want mijn ketting vliegt er steeds af, kwam ik gisteren achter. Het was schitterend weer. Hier een paar foto’s.

Cipressen … ze staan echt overal (zie ook de foto hieronder)!

De laatste bladeren aan wijnranken, schitterende kleur.

Dit stukje weg zie je vanuit het gehuchtje Ripa en om thuis te komen moet je hier omhoog (proberen te) fietsen.
Elke keer dat ik door Ripa fiets vraag ik mij af waarom het niet gewoon ‘Ripida’ heet (dat betekent steil in het Italiaans). De ‘id’ vergeten of wellicht betekent Ripa wel ook steil.

Bijzondere mensen

Il Canile – Het Hondenasiel

Written by willemijn lindeboom 03/12/2014 Leave a Comment

In Umbrie had ik hondjes en die mis ik nogal. Ik besloot dus ‘ns te kijken of er hier een dierenasiel in de buurt was om daar af en toe wat te helpen.

Ik kwam op een keurige website en er is een goed onderhouden Facebook pagina. Op de website stond dat je elke dinsdagochtend en zaterdagochtend met de honden uit het asiel kon gaan wandelen. Een uitstekend idee.

Ik kwam op de weg naar het asiel al twee vrouwen tegen, elk met een blije hond aan de lijn. De vrouw die het asiel beheert was in eerste instantie wat kil, maar ze ontdooide gelukkig al snel. Ik heb zes hondjes een stukje laten lopen. Ze waren allemaal prima verzorgd en idioot blij om weer terug naar hun kennel te mogen.

Toen ik zei dat ik dat een heel goed teken vond kreeg ik een strenge blik van een van de vrijwilligers die er ook was. Ze vond dat al deze blije hondjes zeker nog blijer zouden zijn als ze een echt huis zouden hebben met veel aandacht. Tja, daar kon ik haar alleen maar gelijk in geven.

Ik ging onder de modder en met de sterke geur van kennel honden terug naar huis. Nederig wegens al het fantastische werk dat deze vrouwen (ja ja het zijn allemaal vrouwen) doen met de honden. Blij dat er in Italie ook zulke positieve dingen zijn (helaas hoor je hier eigenlijk alleen maar slecht nieuws over corruptie en bureaucratie, waar enkelen beter van worden en ‘het volk’ gebukt onder gaat).

Nederig omdat ik dacht dat ik wellicht bij zou kunnen dragen aan de organisatie … maar het loopt op rolletjes en de honden die niet direct worden geadopteerd, hebben het op zich goed.

Hier een foto van één van de hondjes waar ik gisteren een stukje mee heb gelopen. Een schat van een hondje …

Fietsen in Toscane, Montespertoli, Uncategorized

Racefiets

Written by willemijn lindeboom 01/12/2014 Leave a Comment

Na bijna anderhalf jaar ben ik weer ‘ns op mijn racefiets gaan fietsen. Sinds juli fiets ik regelmatig op een zogenaamde tourfiets, prachtige routes door deze streek. De racefiets bleef stof vergaren op zolder.

Het fijne van een tourfiets is dat je gewone schoenen aan hebt en dus makkelijk af kunt stappen en ook kunt lopen naast de fiets. Daarnaast heeft de fiets normale banden waardoor je stabiel bent ook als het regent, en je zit rechtop. Tot slot heeft de fiets veel versnellingen en je kunt dus meestal wel omhoog fietsen.

De racefiets heeft een andere positie, heel dunne bandjes en je voeten zitten vast. Dat maakt het soms oncomfortabel als je zo’n ‘mietje’ bent als ik, altijd bang om te vallen en me pijn te doen! Ook zijn steile wegen voor mij op een racefiets niet te doen, die met een tourfiets prima te berijden zijn.

Gelukkig ben ik over mijn ontstane ‘angst’ heengestapt. Gisteren zijn we naar San Gimignano gefietst in drie uur heen en terug. Met de tourfiets had dat minimaal 4 uur gekost. De racefiets is licht en zonder grote inspanning kun je een redelijke snelheid halen. Dat is toch wel zalig (als je eenmaal over de angst om te vallen heen bent).

We hebben alleen de niet-steile wegen gekozen. Ik wil binnenkort gaan proberen ook de wat steilere wegen te doen om te kijken wat haalbaar is en daarna zijn meer routes wellicht mogelijk. Het is rond Montespertoli nogal steil namelijk.

Ik heb geen foto’s. Het weer was naar grijs. Een tijdje geleden maakte ik wel een foto van Florence van verre, dus zet ik die er maar bij want de foto is langs een route gemaakt die heel goed met de racefiets te rijden is (tussen San Casciano en Chiesanuova).

Algemeen

Uit d’r humeur

Written by willemijn lindeboom 24/11/2014 Leave a Comment

Hoe krijgen ze het voor elkaar zo’n chagerijnige leeuw bij de ingang van een eeuwenoud kasteel te zetten?

Ik maakte deze foto al maanden geleden en keek er vaak naar. Vandaag voel ik mij precies zoals deze (stenen) leeuw. Gewoon ouderwets uit mijn humeur.

En Ja! Ik weet dat stenen leeuwen geen gevoel hebben.

Gelukkig kan ik een roos op mijn hoed zetten en is morgen alles weer goed (rozen genoeg deze novembermaand!). De leeuw is zo totaal uit haar humeur vereeuwigd … en ondanks haar stenen hart blijf ik denken: ‘arm beest’.

Fietsen in Toscane, Wandelen Toscane

Even in Nederland

Written by willemijn lindeboom 17/11/2014 Leave a Comment

Afgelopen week was ik in Nederland om familie en vrienden te bezoeken. Ik had geluk met het weer en heb genoten van de pracht van Twente. Schitterend landschap en ontzettend vriendelijke mensen. Iedereen groet elkaar en mij dus ook.

Terug in Italie is er niets dan regen en geweldig veel overlast van al die regen. Hier in Montespertoli is geen schade, maar ik vermoed dat er wel grondverzakkingen her en der zijn, dat is de laatste jaren nou eenmaal altijd zo bij zoveel nattigheid.

Vorige week had ik wat foto’s van de herfst in Toscane op de blog gezet en vlak voor vertrek was er een dagje met wat meer licht en zijn we even gaan fietsen … dus hieronder nog wat foto’s waarop de prachtige kleuren en patronen beter zichtbaar zijn.