Posted in: Wijn en olijfolie

Bubbels

We hebben wat oude stukken wijngaard. Ik snoei deze elk jaar braaf. In september worden de druiven geoogst en elk jaar hebben we nauwelijks druiven. We sproeien niet, dus dat is één reden. De grotere reden is echter dat de reeën dol op onze onbespoten druiven zijn.

Kennen die dieren het verschil? Geen idee, maar het zou me niets verbazen. Ik begrijp anders niet hoe anderen wel druiven overhouden voor hun wijn.

Hoe dan ook, vorig jaar viel het mij op dat, waar veel bramen staan, de druiven waren blijven hangen. Dus we hebben deze zomer nooit gemaaid en de bramen volledig hun gang laten gaan.

Nu zijn we dus voor het eerst in ons leven wijn aan het maken. We doen het geheel zonder hulpmiddelen en geheel zonder toevoeging van wat dan ook. Het zal mij verbazen als het resultaat drinkbaar is … maar we willen het gewoon een keertje proberen.

We hebben een vat van 100 liter (voor olijfolie). Zaterdag hebben we geoogst en de druiven redelijk uitgezocht en die met de voeten geperst (ja ja … eerst goed de voeten schoongemaakt!). In het begin haalden we druiven met de hand van de steeltjes, maar het schoot niet op en daarna hebben we de hele boel met steeltjes en al geperst en in het olievat gedaan. Doek erover en wachten.

Nou ja wachten … het leek ons toch verstandig wat meer te weten te komen over hoe je nou eigenlijk wijn maakt! Dus we hebben her en der wat gelezen en wat filmpjes gekeken. Iedereen heeft er weer andere ideeën over en dat geeft hoop! Er is niet één goede manier, maar het kan op vele manieren.

Wel hebben we zondag een deel van de steeltjes uit het sap gehaald, want die geven waarschijnlijk teveel tannines.

Inmiddels staat de boel heerlijk te bubbelen. Ik roer meerdere keren per dag zodat alle schillen weer door het sap heen komen te zitten. De geur is uitstekend dus het eerste begin is blijkbaar goed gegaan.

Dit weekend gaan we verder met oogsten, hoewel we de meeste druiven inmiddels wel hebben geplukt.

Posted in: Moestuin Toscane

Broedende kippen in de hitte

Onze kippen hebben een hele tijd gebroed. Kippen doen dat nou eenmaal.

Eéntje had daar geen zin in en hield de haan gezelschap. Deze legde af en toe een ei. Ik haalde dag ei steevast weg omdat ik niet nog meer kuikens wil, op dit moment. De broedende kippen waren hier verre van blij mee.

Ik bracht de twee kippen ook sla en andere lekkere dingetjes om het weer een beetje goed te maken. Mensen doen dat soort vreemde dingen! Ik maak mij echter geen illusies dat de kippen het begrip ‘vergeven’ kennen of willen kennen. Kippen doen gewoon hun ding en maken het leven niet ingewikkelder dan het al is.

Hoewel … het was hier warm, soms zelf vreselijk warm. Ik heb de broedende kippen een paar keer dicht op elkaar geplakt aangetroffen (zonder eieren onder hun lijfjes). Er is plek zat voor twee en meer kippen, maar nee, ze zaten zo’n beetje bovenop elkaar

Weer een mythe gesneuveld … !

Posted in: Moestuin Toscane

Een kleine verrassing

Vanochtend gaf ik, zoals elke ochtend sinds het warm en droog is, de planten water.

In een pot zag ik iets grijs. Eerst dacht ik dat het wel vreemd was dat er ineens een steen in die pot zat. Toen ik beter keek, bleek het een pad te zijn.

Ik ben dol op padden. Ze eten veel insecten en zelfs slakken. Ideaal dus om deze in de tuin te hebben. Ik hoop van harte dat ie blijft en het hier zo goed heeft dat er veel meer komen.

Ik vermoed dat al mijn water deze pad zal hebben aangetrokken, maar moet mij wat meer gaan verdiepen in padden om beter te begrijpen hoe ik het hen naar de zin kan maken.

Onder de pot zie je hoe droog het is. Overal zitten diepe barsten in de grond. We hebben kleigrond hier dus bij het opdrogen trekt dat samen.

Posted in: Toscane

Weer iets ouds gevonden

Vorig jaar werd er door werkzaamheden aan een gasleiding, een Etruskische put gevonden hier in de buurt. Zie het stukje over de etruskische put.

Nu is er, aan de andere kant van mijn huis, wederom een paar honderd meter verderop, een olijfboom in een diep gat gestort. Dat lijkt een Romeinse wateropslag te zijn, maar ik heb er nog geen officiële berichten over gehoord.

De foto’s laten het niet goed zien maar dat komt omdat het in werkelijkheid erg lastig te zien is, met de aarde en de olijfboom, maar je kunt muren zien met een gewelfd plafond, dat het na al die jaren uiteindelijk deze zomer heeft begeven.

We zitten hier overduidelijk temidden van eeuwenoude verborgen ‘schatten’. Onze buren waren, toen we aan het graven waren voor de fundering van ons huis, ook oprecht verbaasd dat we niets hadden gevonden. Overigens zou dat erg vervelend zijn geweest want de bouwplannen liggen na een belangrijke vondst vaak jarenlang stil (de reden dat ze niet altijd worden gemeld uiteraard).

Posted in: Moestuin Toscane, Toscane

Onze eerste tomaatjes

Het is alweer een tijdje geleden dat ik de foto maakte, maar het kwam er niet van even een blogje te schrijven, dus bij deze (met als resultaat dat de blog eigenlijk helemaal nergens meer op slaat!).

Inmiddels heb ik de eerste tomatensaus al ingemaakt, zeven grote potten. De planten zitten bomvol andere rode tomaten en als ik tijd heb ga ik die ook inmaken.

We hebben 14 verschillende soorten tomaten, de helft zijn kleine tomaatjes die je als fruit kunt eten zo zoet en smaakvol zijn ze. De grotere tomaten lopen wat achter maar beginnen nu ook rijp te worden en zijn heerlijk, maar minder intens van smaak.

Het zijn allemaal oude soorten tomaten, dat is bijzonder want die hebben gewoon een betere smaak dan de nieuwe soorten (die dan weer wel beter tegen ziektes kunnen).

Posted in: Algemeen, Moestuin Toscane

Fermenteren

Het is in aan het raken. Het is gezond. Het is ook lekker. Super makkelijk om te doen.

Afgelopen winter ben ik begonnen met zuurkool. Dat is een groot succes en nu ik teveel opbrengst uit mijn moestuin heb, leek het me leuk om ook andere groentes te gaan fermenteren.

Rechts staan gefermenteerde courgettes. Heerlijk door een groene sla of in een aardappelsalade.

Links staat een pot ui die nog moet gaan fermenteren. Deze foto is van een paar dagen geleden, inmiddels bubbelen ze vrolijk en is de pot overstroomd. Mijn potten overstromen steeds omdat ik ze te vol doe. Ik weet het inmiddels, maar blijf het doen omdat ik steeds een klein beetje overhou dat ik niet weg wil gooien en ook niet ergens anders voor kan gebruiken op dat moment. Hardleers heet dat geloof ik … en zo leer ik dus niet alleen fermenteren, maar ook mezelf kennen!

Posted in: Toscane

Kuikentjes groeien

De kuikentjes zijn inmiddels kuikentje-af. Ze wonen al bijna twee weken met de volwassen kippen samen. Die pikten de kleintjes eerst fel als ik iets te eten kwam brengen, maar dat begint af te nemen en ’s avonds zitten ze gezamenlijk op stok, afgezien van de twee broedkippen, die zitten te broeden (zonder eieren want die haal ik weg).

Dit waren de kuikentjes een paar weken geleden:

En dit zijn ze nu:

Posted in: Toscane

Te koop?

Gisteren hoorde ik ineens een mannenstem buiten. Ik keek uit het raam en zag een zwarte auto bij ons geparkeerd met de deur open.

Het bleek een Fransman te zijn die in krom Italiaans iets vroeg dat ik niet begreep. Hij herhaalde het een aantal keer, maar dat hielp niet. Ik begreep wel dat hij iets wilde kopen, maar … wat?

Hij vroeg of ik Engels sprak. Yes I do. Hij antwoordde terug: ‘OK you speak a little English!’. A little? dacht ik bij mezelf, maar hield mijn mond uiteraard.

Het is erg geestig te zien dat een Fransman (maar op dat moment wist ik niet dat het een Fransman was), niet direct ziet dat ik uit Noord Europa kom. Een Italiaan zou mij nooit vragen of ik Engels spreek, want dat zien ze gewoon aan mij. De Fransman verwachtte een Italiaan aan te treffen en dus zag hij niet dat ik dat niet was. Vermoed ik.

Hoe dan ook, hij bleek onze damigiane te willen kopen. Dat zijn die grote buikflessen die we overal hebben neergezet. Hij organiseert in Frankrijk grote feesten en wilde er drank in mixen.

Je kunt in Italie die grote buikflessen met een beetje geluk bij het oude vuil zien staan en dat heb ik hem uitgelegd. Wij verkopen ze zeker niet.

Teleurgesteld reed de man weer weg.

Posted in: Toscane

Kuikentjes

We gingen een kippenhok maken en een kennis van ons beloofde ons wat kippen. Dat was alweer maanden geleden en we hadden er niet meer op gerekend, dus hadden zelf 4 volwassen kippen gekocht. De haan kregen we van de buurman.

Twee weken geleden ontving ik een berichtje met een foto van kuikentjes … er waren er 10 over en wij kregen er 4. Wanneer we ze zouden komen halen?

Goed, sinds woensdag hebben we nu ook 4 kuikentjes. Gelukkig hebben we een extra ruimte waar ze in een hele grote doos zitten, want hier loeren constant de katten van de buren op alles. Ik vermoed overigens dat ook de eksters (die van de roodstaartjes) best een kuikentje als tussendoortje willen. Voorlopig blijven de beestjes dus veilig binnen tot ze groot genoeg zijn om van zich af te pikken.

De kippen maken het ondertussen prima. Ze hebben 4 dagen los rondgelopen en mijn composthopen volledig vernield. Ik hoop dat ze van alle wormen hebben genoten!

Toen ze daarna ook mijn moestuin hadden ontdekt, heb ik ze weer opgesloten. In een half uur tijd hadden ze een kwart van de moestuin omgespit. Momenteel mogen ze aan het eind van de dag los als ik ook buiten kan zijn en ze weg kan jagen als ze deze kant uitkomen. We maken binnenkort een ruime omheining voor de kippen zodat ze heerlijk los kunnen lopen zonder schade aan te richten.

Dan nog onze haan … een prachtig dier, maar wat een kabaal maakt ie!

De Italianen zeggen overigens dat de haan ‘chicchirichì’ voortbrengt terwijl dat in het Nederlands uiteraard ‘kukeleku’ is.
Nou, de Nederlanders hebben wat onze haan betreft gelijk, hij gilt keihard ‘kukeleku’. De haan van de buren heeft minder de ‘u’ klank, dus wellicht hangt het van de haan af.

Over een paar weken moeten we gaan zien of de kuikentjes goed bij de kippen passen, als de kuikentjes minder kuiken zijn en meer jonge kip. We gaan dan op een gegeven moment ook zien welke van de kuikentjes mannetjes zijn. Die moeten dan helaas weg en zullen worden opgegeten. Zo gaat dat met veel dieren. Niemand die dat hier vreemd vindt. Wij zijn vreemd dat we het rot vinden om een kuikentje groot te zien worden en daarna doodleuk bij de aardappeltjes op te dienen. Het woord doodleuk is hier wel echt toepasselijk!

Posted in: Toscane

De roodstaartjes zijn uitgevlogen

Ik herken bijna geen vogels. Daar wil ik graag verandering in brengen. Dit roodstaart jonkie heeft mij een beetje geholpen. Het nest zat bij ons huis dus ik heb de tijd gehad om de ouders te bekijken. Na wat zoeken op internet leek het mij een familie van zwarte roodstaartjes te zijn en de buurman bevestigde dit, dat hoorde hij aan het gezang (kijk … dat zou ik nou ook graag willen kunnen). De Italiaanse naam is ‘codirosso spazzacamino’ (letterlijk: roodstaart schoorsteenveger).

Toen vloog de eerste jonge roodstaart uit (alweer zo’n twee weken geleden) en ging in de boom naast ons huis zitten. De ouders vlogen af en aan en waren geweldig aan het kwetteren, vandaar dat het mij opviel. De dag erna volgden de andere kleintjes, maar die heb ik niet gezien. Het drukke gekwetter en af en aan gevlieg was echter om nerveus van te worden. Wat hebben die ouders daar veel werk mee gehad!

Dat deze kleine vogeltjes zo onhandig en rumoerig uitvliegen, verbaast mij wel enorm. Ze zijn zo een bijzonder makkelijke prooi voor allerlei andere vogels. Ik vrees ook dat een ekster minstens een van de kleintjes heeft opgegeten, want nadat die een duik richting al het kabaal had gemaakt, bleef het ellendig stil.

Ik vraag mij dus af of er in dit geval iets mis is gegaan met de uitvliegroutine. Wellicht weet ik dat volgend jaar als ze weer hier een nestje bezetten.