Posted in: Bijzondere mensen

Buurmannen

Onze rechtstreekse buurman (ons huis zit aan zijn huis vast) was zondag op het dak bezig, luid pratend tegen zijn schoonzoon die ook op het dak stond. Dat hoor je dus overal, maar het duurt even voor je beseft dat ze op het dak staan.

Een andere buurman kwam langslopen, hoorde de man op het dak maar kon hem niet vinden. Hij riep, maar de buurman op het dak hoorde het niet. Ik was in de olijfboomgaard bezig en hoorde het wel. Wat is er nu weer aan de hand dacht ik ….

Ik wees de buurman op de grond naar de buurman op het dak en eindelijk konden ze elkaar zien en verstaan.

De conversatie ging als volgt, keihard:

Buurman grond: “Maar wat doe jij nou op het dak?”
Buurman dak: “Ik repareer de schoorsteen”

Buurman grond: “Oh, nou maar oppassen dat je er niet vanaf dondert”
Buurman dak: “Ja, ik doe mijn best”

Buurman grond: “Weet jij of Giuseppe dood is?”
Buurman dak: “Ja die is dood”

Buurman grond: “OK, ik dacht al dat hij het was want de priester kwam langs maar kon niet vinden welk huis het was”
Buurman dak: “Ja die is hier ook langsgekomen op zoek naar de dode Giuseppe”

Buurman grond: “OK bedankt en fijne zondag”
Buurman dak: ” Jij ook”

Giuseppe is een andere buurman die net iets boven ons woont.

Nou, ik was dan ook direct op de hoogte. Zo hoor je nog n’s iets! Aan de dood worden blijkbaar niet veel woorden vuil gemaakt.

Posted in: Algemeen

Ongelukje … vervolg

Zoals ik in de voorgaande blog had geschreven, wist de gemeentepolitie wie de bestuurder van de auto was. Ik werd dinsdag door de politie gebeld en kon woensdag langskomen om alle gegevens op te halen.

Ik kreeg een keurig papiertje mee, officieel papier van de politie, met daarop alle gegevens van de bestuurder en van de eigenaar van de auto en de verzekering.

De bestuurder is een man uit Certaldo (hier 10 km vandaan) van 42 jaar. De auto is van een vrouw van 30 jaar ouder, dus we vermoeden dat zij de moeder is.

Ik heb direct de verzekering gebeld en na wat kantoortjes te hebben geprobeerd, kreeg ik uiteindelijk de goede. Zij wisten nog van niets, maar gingen erachteraan. Ik heb vrijdag weer gebeld omdat ik niets meer had gehoord en de eigenaar had nog altijd niets van zich laten horen. De dame van de verzekering zei dat ze ook zonder de eigenaar de procedure in gang zou gaan zetten omdat we nou eenmaal een officieel rapportje van de politie hadden.

Vanochtend werd ik door iemand van de verzekering gebeld. Hij was de dag ervoor langsgekomen, maar ik had mijn telefoon niet opgenomen (tijdens mijn werk neem ik nooit op) en hij had nergens aan kunnen bellen (nee, de bel is ook verdwenen). Hoe dan ook, ik moet een offerte laten maken voor alles en hem dat mailen en dan gaat hij ermee aan de slag.

De zoon van mijn vriend heeft FaceBook en een vriendin van ons ook en beiden hebben direct een man met dezelfde naam en leeftijd en ook uit Certaldo gevonden. Een van zijn laatste berichten was dat hij was geslaagd voor zijn sommelier examen …

Posted in: Algemeen

Ongelukje …

Zaterdagochtend stond mijn vriend zich te scheren. Hij keek zoals altijd uit het badkamerraampje. Na een tijdje zei hij ‘er is iets vreselijks gebeurd’. Ik kwam ook kijken en wat bleek … onze ingang was totaal verwoest.

Er stonden de dag ervoor twee zuilen met aan elke zuil een zwaar ijzeren hek. Die staan altijd open. De ijzeren hekken lagen scheef en de twee zuilen waren er niet meer. De ene was omgevallen en de andere was in drie stukken verdeeld. Het middelste stuk lag meters verderop.

Ik belde de politie. Ze hadden geen meldingen van een ongeval en waren nergens bijgeroepen die nacht. Er kon niemand langskomen want de politieauto’s waren allemaal ingezet bij het stadion. Gouden tip voor dieven … sla je slag tijdens een lokale belangrijke voetbalwedstrijd!

Ik belde de gemeentepolitie maar die wilden ook niet komen. Ga eerst maar aangifte doen bij de politie …

We zijn dus met de foto’s naar het politiebureau gereden, waar de agent zo ongeveer van zijn stoel viel en direct de gemeentepolitie belde zodat zij urgent iemand zouden sturen. We reden terug naar huis en na een uurtje kwamen er drie dames. Ik heb de gemeentepolitie niet zo hoog zitten, maar één van deze dames was zeer kordaat en zette direct een circuit in werking om op te kunnen sporen wie de dader was.

Ze deden nauwkeurig onderzoek en namen een grote tas met stukjes auto mee.

Wij zijn daarna nog uren bezig geweest andere stukjes auto op te rapen, allemaal plastic, overal! Het kost uiteraard veel tijd en nog meer tijd kost het om aan alle buren die uiteraard langsrijden het hele verhaal uit te leggen. Op zich is het wel weer goed voor de verhoudingen, want we hebben het hele weekend uitgebreid met iedereen gepraat.

Het losse blok op de foto rechts, komt van de zuil aan de andere kant van de ingang. Zo’n tien meter verderop ongeveer. Het blok weegt honderden kilo’s.

Het is een wonder dat de bestuurder zich niet ernstig heeft bezeerd.

De auto kon zeker niet meer rijden na deze klappen, dus die is weggesleept. Dit alles in de nacht en zonder ons iets te laten weten. Nou blijkt dat de sleepdienst niet verplicht is te melden dat er een ernstig ongeluk is gebeurd, met schade. Ook een vreemde regel volgens mij, maar er zal wel een reden voor zijn.

Gisteren werd ik door één van de politieagentes gebeld, vanaf haar huis nummer (ze vroeg mij dus als eerste om dit nummer nooit te gebruiken). Ze wilde alleen even laten weten dat ze erachter waren gekomen wie de schade heeft aangericht. Deze week laten ze mij officieel meer weten.

Hier een foto van hoe het was (kan alleen een foto met tractor vinden …) en hoe het nu is:

Posted in: Bijzondere mensen

Afval ophalen

Hier bij ons wordt al het afval gescheiden opgehaald. We hebben 4 soorten afval en ze komen 5 dagen per week langs, twee keer voor het groenafval.

Nou kreeg ik een tijdje geleden een brief waarin mij werd uitgelegd dat het systeem verandert. Ik moet nu nieuwe afvalcontainers ophalen en voor het plastic, doorzichtige zakken. De nieuwe containers en zakken hebben een code en vanaf nu wordt gewogen hoeveel afval ik weggooi. Is dat meer dan X dan betaal ik meer. Is het minder dan X dan heb ik pech, want ik betaal voor X. Alleen de flessen moeten we sinds 1 januari zelf weggooien en overal staan daar containers voor. Echt overal. Dat is dus goed verzorgd.

Ik ben super tevreden met het hele systeem en vind het ook prima dat het verandert, maar … om die nieuwe containers en zakken af te halen is wel gedoe. Er stond zaterdag een enorm lange rij en ik weiger het om daar uren te gaan staan wachten. We gaan deze zaterdag nog een keertje kijken in de hoop dat de meeste mensen inmiddels de nieuwe containers hebben.

Vandaag liep ik naar huis (mijn auto heeft het even begeven, maar ik kon hem gelukkig net bij de garage afzetten en die is twee kilometer verderop). Voor mijn deur kwam een vrachtwagentje van de vuilstort langs. De man gebaarde of ik geen afval had en stopte even. Ik zei dat ik dat wel had, maar nog niet het nieuwe systeem gebruikte. Ik had een week geleden gebeld om te vragen of ik mijn oude afval nog kwijt kon, maar dat kon niet meer volgens de meneer aan de telefoon.

De man zei, ‘doen we niet moeilijk over, kom maar hier met het afval’ en hupsakee … hij leegde mijn container in zijn vrachtwagentje.

Ik vind het elke keer weer fantastisch als mensen gewoon hun werk doen en een beetje nadenken en vriendelijk zijn. Zijn werk is om ons van ons afval te verlossen en daar zet hij zich voor in. Dat is nou n’s kwaliteit!

Posted in: Bijzondere mensen, Wijn en olijfolie

Flessen wijn die aan komen wandelen

Toevallig hadden we een tijdje geleden bezoek van een Nederlandse vrouw die te voet was gekomen. Uit Nederland.
Ze had een fles wijn meegenomen. Die fles had ze in Montespertoli gekocht. Het was de eerste fles wijn die die week wandelend is gebracht.
Een paar dagen later kwamen er namelijk kennissen uit de buurt bij ons langs met … ook een fles wijn. Ze waren komen lopen en hadden de lange weg genomen, dus de fles wijn was ruim drie uur onderweg geweest.

Deze trend heeft zich daarna helaas niet doorgezet. Geen fles wijn meer gekregen …!

Posted in: Algemeen, Wandelen Toscane

Hoopvol muurbloempje en oude post

Heel goed 2024 voor iedereen!

Wij zijn het nieuwe jaar goed begonnen met wat heerlijke lange wandelingen bij ons in de buurt.

Een nieuwjaarswens:

L. Cohen: “there is a crack in everything, that’s how the light gets in’

Ik hoop dat iedereen een barstje krijgt of koestert om wat licht binnen te laten!

Toevallig scheen de zon net even toen ik dit muurbloempje tegenkwam. Verder is het hier bewolkt en vochtig.

We kwamen ook langs een brievenbus met post erin die inmiddels door de zon en regen is vergaan.

Wie weet hoelang die folder al uit de brievenbus hangt? Het huis waar de brievenbus bijhoort is inmiddels deels ingestort, zoals veel huizen in deze buurt. Dat zijn dan net wat barstjes teveel, dat moet je ook weer niet hebben!

Posted in: Moestuin Toscane

Kattenbak

Mijn moestuin wordt door de katten van de buren als kattenbak gebruikt.

Nou was ik al veel te laat met zaaien en dus zijn de meeste planten nog wat klein voor de tijd van het jaar, maar de katten maken dat weinige dat ik heb, helemaal kapot. Ze graven kuiltjes en nemen mee wat ze tegen komen.

De buren hebben nogal wat katten en ik weet niet hoe ik ze uit de tuin kan houden. Dit is de tuin voor mijn huis, dus omheinen is niet mogelijk (of in elk geval wordt dat erg vervelend en lelijk voor ons). In plaats van een bloementuin hebben we een moestuin met verder kruiden en wat bloemen.

Afgezien van katten hebben we verder slakken en rupsen die ook vol overgave opeten wat ze kunnen. Deze diertjes kan ik echt beter onder controle houden dan de katten.

Posted in: Moestuin Toscane, Toscane

Fichi d’India = stekelige peren / cactusvijgen

We hadden allemaal ‘fichi d’india’ uit een omgevallen pot hier in de buurt in de tuin gezet (zie: fico d’india). Dit voorjaar lag die omgevallen pot nog altijd op zijn kant met de gehavende moederplant erin. Heel sneu en ook zonde.

Even aanbellen en wat bleek: we mochten de hele boel meenemen. Aan de slag dus! De pot was te zwaar om op te tillen en met een bijl en oude zaag hebben we de wortels langzaam uit elkaar gehaald en de plant in kleinere stukken opgedeeld. We hebben nu een overvloed aan deze cactus op allerlei plekken neergezet en hopen dat ze de winter gaan overleven.

Dit najaar hadden we wel al, tot onze grote verrassing, wat vruchten.

De stekels zijn echt geniepig. Ze hebben kleine weerhaakjes en blijven overal in hangen.

Met dikke handschoenen had ik de vijgen geplukt en met een mes heb ik ze doormidden gesneden om het vruchtvlees eruit te lepelen. Dat werkte prima, met één handschoen nog aan.

Toen ik die handschoen uitdeed bleek ik toch overal stekeltjes te hebben. Niets dramatisch, maar even lastig om ze op te sporen en eruit te halen. Ze zijn minuscuul. De stekels waren blijkbaar in de handschoen gaan zitten en toen ik die heb aangepakt, in mijn handen.

Mochten we volgend jaar weer cactusvijgen hebben dan eet ik ze met een vork en mes.

Posted in: Montespertoli

Andere tijden

Gisteren was ik in ons dorpje Montespertoli. Ik stond voor een winkeltje te wachten tot ie open ging. Er was nog geen meter brede stoep en direct daarnaast stond een grote bus geparkeerd. Ik stond dus in een soort nauw halletje maar dan buiten.

Naast de winkel zit een druk bezochte pizzeria waar je pizza per stuk kunt kopen.

Van de andere kant kwam een man aanlopen. Een stoere vent, dynamische pas, modern ongeschoren. Ik stond dat zo te observeren, toen hij begon te gebaren en te lachen en knipogen.
Tjonge, dat was mij in geen jaren meer overkomen. Ik wist niet goed wat te doen. Ik had helemaal geen zin om een praatje te maken. Vol automatisch negeerde ik het dus gewoon en keek weg.

Toen hij echt dichtbij kwam viel ineens het kwartje.

Bij de pizzeria stonden wat jonge vrouwen die hij blijkbaar kende en zijn gebaren waren voor hen bestemd.

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Elke dag met de hond wandelen?

Een tijdje geleden kwam ik onze rechtstreeks buurman tegen. Hij liep met zijn jachthondje. We maakten even een praatje. Buurman zei dat hij elke avond met zijn hond een stukje loopt.

Nou weet iedereen in de buurt dat onze buurman vooral heel veel dingen verzint en niemand neemt hem ooit serieus.

Het arme dier is erg dik en ik zie de beste man zelden met zijn hondje lopen, dus afgezien van zijn reputatie heb ik sowieso mijn twijfels bij zijn verhaal.

Zijn vrouw zie ik wel regelmatig met het hondje in hun olijfboomgaard lopen, een paar pasjes, heel langzaam.

Het hondje zit de rest van de dag in zijn hok opgesloten. Jaren geleden waren er drie hondjes en nu is er nog één over. Gelukkig mag deze regelmatig, ook buiten het jachtseizoen, het hokje uit om wat te snuffelen en de benen te strekken. Een hele vooruitgang!

Tijdens het jachtseizoen valt het hondje ook niet echt af want zijn baasje rijdt overal met zijn 4×4 heen, hondje achterin.

Back to Top