Posted in: Wijn en olijfolie

Olijfolie kan ook vies zijn

We zijn nog altijd met de pluk van onze overvolle olijfbomen bezig. Het houdt dit jaar echt niet op. Ruim 2000 kilo geplukt en we hebben nog veel bomen niet gedaan. Komend weekend is de laatste keer en de olijven die blijven hangen zijn voor de vogels. We stoppen omdat het weer steeds slechter is.

Onze buurman-vriend kwam wat van zijn olie brengen. Ik had hem wat van onze eerste olie gegeven en dus wilde hij ons zijn olie laten proeven. Die is niet te eten. Echt vieze olie. We hebben het ook aan vrienden laten proeven en die vonden het ook niet lekker.

Ik probeer de buurman al jaren uit te leggen dat hij de olijven niet zo lang moet laten liggen voordat hij ze laat persen. Het wil er bij hem niet in. “Zo hebben we het altijd gedaan dus zo is het goed”. Enige verschil is dat men vroeger met de hand plukte en nu gebruiken ze apparaten die de olijven uit de bomen slaan. De meeste olijven krijgen een flinke tik. Als je die gebutste olijven lang laat liggen kun je geen goede olie meer krijgen. Ook zijn pers is niet best. Wij hebben een jaar onze olijven daar gebracht en de olie was stukken minder lekker. Waarschijnlijk warmen ze een beetje op zodat het proces sneller gaat en er meer olie uit de olijven komt (dat heb ik van een vriend gehoord die daar in de buurt woont).

Wij plukken met de hand en brengen na maximaal drie dagen de olijven naar de pers. De keuze om het handmatig te doen is niet alleen vanwege de kwaliteit van de olie, maar eigenlijk vooral omdat het handmatig plukken hartstikke leuk is en met zo’n apparaat niet. Het is echt genieten (als het lekker weer is).

Dit is typisch zo’n geval waarin de technologie overheerst en het plezier verdwijnt. Het idee dat alles efficiënt en snel moet is soms echt een val. Daarnaast is de kwaliteit van de olie minder. Dubbele val! Ik begrijp dat bedrijven niet zonder kunnen, maar bij ons in de buurt gebruikt iedereen deze apparaten terwijl ze olie maken voor zichzelf en hun familie en vrienden. Echt zonde!

Posted in: Algemeen

Linvon

Ik had iets nodig bij de apotheek dat ze niet op voorraad hadden. Ik kon het bestellen.

Op welke naam?
Ik zal mijn achternaam spellen, is namelijk voor veel Italianen lastig.
Zegt u uw naam maar!
Lindeboom

(ik begon te spellen, hetgeen in het Italiaans zo gaat: Livorno, Imola, Napoli, Domodossola, Empoli … etc. De eerste letter van de steden is de letter die je wil doorgeven)

Na ‘Imola’ zei de apotheker, ja ja ja, ik weet het al, stop maar!

De dag erna zag ik op het pakje ‘Linvon’.

Bijna goed …

Posted in: Wijn en olijfolie

Nieuwe olijfolie

We hadden de druiven nog maar geplukt en verwerkt of de olijven waren aan de beurt. Dit is een fantastisch jaar voor de olijven. De bomen zitten bomvol en dankzij de hete zomer (heeft dus ook een voordeel) en het idioot warme najaar is er geen olijfvlieg te bekennen.

We hebben inmiddels drie keer olijven naar de pers gebracht en hebben nog een heel aantal bomen over die we moeten plukken. Ruim 1100 kilo olijven en nog een heleboel te gaan.

Inmiddels regent het, maar ik kon toch niet verder met plukken want de olijfpers heeft geen plek. Zondagavond kunnen we maximaal 300 kilo brengen en die kunnen we pas vanaf vrijdag gaan plukken. Goede olijfolie krijg je namelijk alleen als de olijven snel na het plukken worden geperst.

De olie is verrukkelijk. De eerste is vrij bitter omdat we alle olijven hebben geplukt, of ze nou rijp waren of niet. We hebben allerlei soorten olijfbomen en sommigen zijn eerder rijp dan anderen. Dat geeft een lekkere olie door die mix. De tweede ronde heb ik vooral de rijpere bomen geplukt en de derde ronde ook zoveel mogelijk. Die olie is zachter, maar nog altijd pikant en vol smaak.

We voelen ons de koning te rijk dit jaar!

Posted in: Wijn en olijfolie

Koereigers

Een koereiger is een redelijk grote witte vogel die wij hier volop zien vliegen en lopen. Als je het gras maait met de tractor, komen ze met een grote groep om alle beestjes die ineens zichtbaar zijn op te vreten.

Ik heb deze zomer een aantal keer gemaaid en begon een grote hekel aan de koereiger te krijgen. Ik ben dol op hagedissen en hazelwormen en overigens ook op slangen. Niets overleeft het. Maaien is al vreselijk voor al deze beesten (maar eens per jaar moet dat toch echt gebeuren) en de koereigers maken de slacht compleet.

Ze lopen met hun lange poten razendsnel rondom de tractor en trekken de ene na de andere lekkernij uit het gemaaide gras. Als ze nou muggen aten zou ik blij met ze zijn, maar ze eten helaas alleen nuttige dieren.

Een koereiger op een paar meter afstand
Posted in: Wijn en olijfolie

Vroege druivenoogst

Na de extreem warme zomer (die nog altijd niet voorbij is) zijn de druiven al vroeg rijp. We zijn eind augustus met de pluk begonnen.

Momenteel hebben we 5 ‘wijnexperimenten’. Het eerste is een vat met ruim 350 liter en dat is gewone rode wijn. We hebben de druiven geselecteerd in de wijngaard, alles geperst en in het vat gedaan (ruim 3 dagen werk was dat).

Het tweede experiment is een rode wijn die ik met mijn (schone) voeten heb geperst. Hier zitten dus de steeltjes nog bij. De één zegt dat dat heel vies is en de ander zegt juist dat dat de lekkerste wijn geeft. Wij gaan het zien en proeven. Dit is ongeveer 50 of 60 liter.

Het derde experiment is nog steeds met blauwe druiven (in Italie zegt men ofwel uva nera (zwart), ofwel uva rossa (rood), maar het Nederlandse ‘blauwe druif’ komt gek genoeg het dichts bij de echte kleur van de druiven), maar nog beter uitgezocht. Deze wijn willen we langer op de schil laten zitten. Normaal haal je de wijn van de schillen af na de eerste spontane gisting. Wij zijn van plan in plaats van zo’n tien dagen, de wijn zeker een maand en misschien wel langer op de schil te laten zitten. Dit is rond de 200 liter.

Het vierde experiment is onze witte wijn. Die laten we ook met de schil gisten en wordt dus een vrij donkere witte wijn met, als alles goed gaat, veel smaak. We hebben ruim 100 liter.

Het laatste experiment is van vanochtend. De buurman vroeg al vorige week of ik zijn druiven ook wilde plukken. Dat ben ik vanochtend gaan doen, maar het is erg weinig. Ik heb het met mijn voeten geperst omdat het de moeite niet waard was voor één krat onze pers helemaal vies te maken. Het is een mix van blauwe en witte druiven. Hij heeft altijd die mix gebruikt en zweert erbij. De druiven waren niet in beste staat dus uiteindelijk is het meer steel dan vocht. Ik vrees dat het niets gaat worden, maar dat zal de tijd ons leren. Het is rond de 15 liter.

Dit weekend gaan we verder met een laatste experiment. De blauwe druiven gaan we dit keer niet ontdoen van alle droge en mislukte druifjes, maar alleen van rotte druiven. Dat zou het werk enorm moeten versnellen, maar misschien wordt de wijn minder lekker. Om dat zeker te weten moeten we het experiment doen. Ik ben benieuwd.

Posted in: Algemeen

Bijeneters

Een van onze buren klaagde al een paar maanden geleden over alle problemen met het in leven houden van bijen. Één van de problemen was, volgens hem, de bijeneter. Ik vind deze vogels schitterend en ben (of was) altijd erg blij ze te horen en zien. Ik dacht dat de buurman wel erg overdreef met zijn angst voor de bijeneter. Boeren zien wel vaker beren op de weg en zien in alles dat natuurlijk is al snel een probleem. De landbouwgiffen lijken mij toch een veel groter probleem, dat hoor ik in elk geval vaak zeggen.

Nou hadden wij overal wel wat kleine wespennesten. Deze wespen doen geen kwaad en zijn totaal niet agressief, tenzij ze in het nauw raken. De wespen zijn heel nuttig en ik laat ze dus gewoon zitten. De wespen kwamen bij ons drinken in een stenen bak die ik speciaal voor alle insecten heb neergezet.

Ik genoot een paar weken geleden volop van de bijeneters die dagenlang rond ons huis vlogen. Ik hou van hun ‘gekwebbel’. Na een paar dagen viel mij opeens op dat er geen wesp meer kwam drinken. Alle nestjes zijn ook leeg. De wespen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen! Ook de bijen zie ik bijna niet meer op al onze bloemetjes. Het was altijd een vrolijk gezoem en nu is het doodstil.

Had deze buurman dan toch gelijk? Ik lees dat een bijeneter ruim 200 insecten per dag kan eten. De bijen zullen het dus wel overleven denk ik, maar die kleine groepjes wespen niet. Er vlogen zes bijeneters rond ons huis.

Als ik nu de bijeneters weer hoor ben ik toch minder blij. Misschien zijn het er wel erg veel geworden de laatste tijd? Gelukkig gaan ze binnenkort overwinteren in Afrika, dan kunnen de wespen zich weer herstellen en kunnen de bijen ook weer rustig zoemend hun werk doen.

Hier wat foto’s van wespen die komen drinken. Ze kunnen gewoon op water rusten, de pootjes maken kleine kuiltjes maar blijven drijven.

Posted in: Italiaans, Moestuin Toscane

Typisch Italiaans eten?

De tomaat valt niet weg te denken uit de Italiaanse keuken. Zo ook de aubergine. Toch komen deze groenten pas sinds relatief korte tijd voor in Italië. Tomaten komen oorspronkelijk uit Zuid Amerika en dat werd pas ‘ontdekt’ in 1492. Aubergines waren er al eerder want die komen oorspronkelijk uit Azië. Eeuwen lang wilde men weinig van deze groenten weten in Europa. Pas in 1800 werden ze populair.

Echt ‘originele’ Italiaanse groenten zijn o.a. sla, ui, kool (veel soorten, bv ook broccoli), wortels, biet, komkommer, prei en asperges. Het fruit dat er tijdens de Romeinen was, waren appels, peren, vijgen, bramen, pruimen en kastanjes. De Romeinen introduceerden onder andere kersen, perziken, granaatappels, abrikozen, meloenen en watermeloenen.

Sinaasappels en citroenen komen in Italie pas sinds de middeleeuwen voor. Eerst waren het sierplanten en pas later werden ze voor het fruit geteeld.

Elke keer weer vind ik dit soort feitjes interessant. Alles is relatief. Tomaten worden pas zo’n 200 jaar echt veel gegeten. In het Italiaans heten tomaten ‘pomodoro’. Appel van goud. De eerste tomaten waren namelijk geel en niet rood. De eerste wortels waren ook niet oranje, maar paars.

Aubergines heten in het Italiaans ‘melanzana’ en dat is ‘mela in-sana’ dwz ongezonde appel. Echt geen compliment!

Inmiddels hebben we in Zuid-Italië avocado en mango en zelfs wat bananen. Italie is een grote producent van kiwi, ook verre van typisch Italiaans.

Wie weet wat de toekomst ons gaat brengen? Eén ding staat vast, alles verandert!

Posted in: Bijzondere mensen

Vrienden

Je hebt vrienden en vrienden … net kwamen vrienden waar we gisteravond heerlijk hebben gegeten, dit brengen:

Het zit zo.
We konden vanochtend mee vijgen plukken. Dan hadden we om zeven uur bij die vijgenboom moeten zijn. We lagen na één uur in bed en besloten niet om om half zes op te staan, maar iets later. We bedankten dus hartelijk. Het is voor ons vakantie en vanwege de hitte staan we elke dag vroeg op, maar vanochtend hadden we besloten het rustiger aan te doen.

Zij zijn uiteraard wel gegaan. De boom is van vrienden van hen en zit bomvol vijgen. Ze kwamen net langs om ons toch een kistje te geven … fantastisch!

Posted in: Algemeen

Herwaardering van de haan

We kennen in het Nederlands wat negatieve uitspraken over hanen. Zo hebben we ‘haantje de voorste zijn’ en ‘het haantje zijn’. Mannen worden ook dikwijls als ‘een haantje’ beschreven en dat is niet positief (in mijn wereld, misschien in die van die mannen wel!).

Ik heb al jaren een haan met wat kippen. Deze haan was vanaf het begin ontzettend goed voor ‘zijn’ kippen. Als ik iets te eten breng waar ze dol op zijn, dan eet hij zelden zelf snel iets op, zoals alle kippen wel doen. Hij neemt iets in zijn bek en maakt hoge proek-proek-proek geluidjes en legt het weer op de grond. Er komt dan altijd wel een kip aanrennen om dat lekkers op te eten.

Als er kuikentjes zijn doet de moederkip (de kloek) exact hetzelfde. Ze maakt continu van die schattige proek-proek-proek (of misschien wel kloek-kloek-kloek?) geluidjes en houdt daarmee de kuikentjes in de buurt. Kuikentjes eten uit zichzelf wel, dus ik denk niet dat het is om ze te leren wat ze moeten eten.

De haan heeft minder eten nodig dan de kippen (die steeds die verrekte eieren moeten leggen) en besteedt zijn dag vooral aan het zoeken van eten voor ‘zijn’ kippen. We mogen de haan dus wel n’s opwaarderen in onze taal, vind ik.

Ik schrijf ‘zijn’ kippen met ‘zijn’ tussen aanhalingstekens omdat de kippen de baas zijn en niet de haan. Dat is al heel lang zo. Ze kunnen prima met de haan overweg, maar de kippen domineren. Niet allemaal, maar de meeste wel.

Posted in: Moestuin Toscane

Peren

Dit is het jaar van de peer. Het is niet te geloven hoeveel peren iedereen heeft. Wij ook want mijn vriend heeft een stuk grond met onder andere heel veel perenbomen (ook twee kleine wijngaarden).

Nou vind ik verse, rijpe, peren echt heerlijk. Sappig, zoet, zacht … een echt traktatie. Peren blijven echter, eenmaal geplukt, niet zo lang goed. Ingemaakte peren vind ik niet zo lekker. Ik zal echter op zoek moeten naar een recept waarin de peren lekker blijven in plaats van een zachte zoete brei te worden. We kunnen tegen deze overdaad aan peren echt niet op eten.

Back to Top