Italiaans – W in Italie

Typisch Italiaans eten?

Written by willemijn lindeboom 19/08/2026 1 reactie

De tomaat valt niet weg te denken uit de Italiaanse keuken. Zo ook de aubergine. Toch komen deze groenten pas sinds relatief korte tijd voor in Italië. Tomaten komen oorspronkelijk uit Zuid Amerika en dat werd pas ‘ontdekt’ in 1492. Aubergines waren er al eerder want die komen oorspronkelijk uit Azië. Eeuwen lang wilde men weinig van deze groenten weten in Europa. Pas in 1800 werden ze populair.

Echt ‘originele’ Italiaanse groenten zijn o.a. sla, ui, kool (veel soorten, bv ook broccoli), wortels, biet, komkommer, prei en asperges. Het fruit dat er tijdens de Romeinen was, waren appels, peren, vijgen, bramen, pruimen en kastanjes. De Romeinen introduceerden onder andere kersen, perziken, granaatappels, abrikozen, meloenen en watermeloenen.

Sinaasappels en citroenen komen in Italie pas sinds de middeleeuwen voor. Eerst waren het sierplanten en pas later werden ze voor het fruit geteeld.

Elke keer weer vind ik dit soort feitjes interessant. Alles is relatief. Tomaten worden pas zo’n 200 jaar echt veel gegeten. In het Italiaans heten tomaten ‘pomodoro’. Appel van goud. De eerste tomaten waren namelijk geel en niet rood. De eerste wortels waren ook niet oranje, maar paars.

Aubergines heten in het Italiaans ‘melanzana’ en dat is ‘mela in-sana’ dwz ongezonde appel. Echt geen compliment!

Inmiddels hebben we in Zuid-Italië avocado en mango en zelfs wat bananen. Italie is een grote producent van kiwi, ook verre van typisch Italiaans.

Wie weet wat de toekomst ons gaat brengen? Eén ding staat vast, alles verandert!

Algemeen, Italiaans

GAS

Written by willemijn lindeboom 28/07/2026 1 reactie

In Italie zijn er in veel steden en dorpen GAS. Gruppi di Acquisto Solidale (Solidaire inkoopgroepen).

Gas is ook gas zoals aardgas (metano in het Italiaans), maar GAS is een groep die gezamenlijk direct bij de producent inkoopt zodat die een goede prijs krijgt voor de producten en de kopers niet de hoofdprijs betalen zoals bijvoorbeeld in een biologische winkel (hetgeen ik snap want die moeten ook verdienen en de huur en het personeel betalen).

Al een tijdje ben ik lid van de GAS Castelfiorentino. Ideaal vind ik het. Via de mail krijg ik binnen wat er besteld kan worden en eens per week komt iedereen naar een centrale plek waar de producten worden uitgewisseld. De kwaliteit is bijna altijd super.

De hele winter eten we de lekkerste sinaasappels direct van een boer van Sardinië. Appels komen uit de buurt en zijn heerlijk. Paddenstoelen komen ook uit de buurt en zo vers heb ik ze nog nooit gegeten, echt heerlijk. Avocado’s komen een paar maanden per jaar van Sicilië. Er is af en toe rijst en pasta en meel en koekjes … van alles wat.

Sinds een paar maanden ben ik ‘verantwoordelijk’ voor de tofu, seitan en tempeh. Een vrouw in de buurt maakt dit en brengt de orders naar mij en ik deel het een paar uur later uit aan de mensen die hebben besteld. Dat ging steeds goed, tot vorige week een vrouw niet op is komen dagen. Ik had alleen haar mail en na een tijdje wachten heb ik maar een mail gestuurd. Daarna nog even gewacht en toen ben ik gewoon naar huis gegaan. Niemand kende deze dame verder dus niemand kon mij helpen.

De volgende dag had ik antwoord dat ze geen auto had waardoor ze niet had kunnen komen. Ze zou bij mij langskomen. Normaal gesproken laat je dat even op tijd weten zodat ik niet voor niets hoef te wachten, maar ik besloot niet met mijn opgeheven vingertje te zwaaien. Ik was al blij niet met een halve kilo seitan te blijven zitten, want ik gebruik toevallig helemaal nooit seitan, tofu of tempeh. Ik heb mij opgegeven voor deze taak omdat ik dichterbij de producent woon en ook graag een beetje bij wil dragen.

Algemeen, Bijzondere mensen, Florence, Italiaans

Boek in wording over de bottega in Florence

Written by willemijn lindeboom 12/05/2025 Leave a Comment

Een vriend van ons is fotograaf. Hij heeft al meerdere prachtige boeken gemaakt over Florence en Toscane, met uiteraard foto’s en ook korte teksten. Deze zijn schitterend en zetten speels tot nadenken.

Hij is nu een crowdfunding gestart om een nieuw boek gepubliceerd te krijgen. Dit boek gaat over de originele bottega’s van Florence. Dat zijn de kleine ateliers en werkplaatsen waar al sinds jaar en dag de kunst waar Florence zo beroemd om is wordt gemaakt en onderhouden.

Guido, de fotograaf, is er al jaren mee bezig om deze bottega’s vast te leggen. Er zijn er steeds minder over en met het verlies van deze plekken, verliezen we ook het vakmanschap dat hier werd overgedragen op nieuwe generaties. Veel van de botteghe die Guido door de jaren heen heeft vastgelegd zijn al gesloten inmiddels.

Mocht je bij willen dragen en graag zo’n schitterend boek willen ontvangen (of ook een boek met een aantal foto’s los die je zelf in kunt lijsten), of zoek je een leuk en origineel cadeau om aan een echte kunstliefhebber te geven … doe dan mee aan deze crowdfunding campagne. Het boek wordt tweetalig (Italiaans en Engels) maar de crowdfunding pagina is alleen in het Italiaans.

https://www.produzionidalbasso.com/project/botteghe-una-storia-fiorentina-1

Algemeen, Italiaans

Italiaans leren met AI

Written by willemijn lindeboom 20/01/2025 3 reacties

Een tijdje geleden had ik een stukje op deze blog laten herschrijven door ChatGPT en daarop vroeg Nicki hoe je AI kunt gebruiken om een andere taal te leren. Ik heb twee interessante mogelijkheden gevonden, maar er zijn er zeker veel meer en ze ontstaan nu als paddestoelen uit de grond omdat de mogelijkheden van AI razendsnel toenemen.

Ik heb een test gedaan met Langua, ontwikkeld door een online platform dat taalstudenten koppelt aan leraren, allemaal voor online lessen en in alle talen die je maar bedenken kunt. Langua biedt enorm veel mogelijkheden, maar de kern is dat je tegen een AI praat en die praat terug. Je kunt een echt gesprek hebben. Je kunt woorden uit het gesprek aanklikken en in een lijst zetten zodat de AI die woorden herhaalt in het gesprek en je ze zo beter leert. De AI kan ook een verhaaltje maken met alle woorden uit jouw lijst. Meerdere studenten hebben dit programma uitgeprobeerd en het werkt goed, afgezien van één persoon die heel lang moest wachten steeds op een antwoord. Blijkbaar kan dat voorkomen als je op drukke tijden met Langua aan de slag gaat, of wellicht is dat alleen zo in de gratis versie.

Een andere AI is Talkpal. Ook hier kun je met de AI praten op allerlei manieren. Je kunt rollenspellen doen of het gewoon spontaan ergens over hebben. Ik heb een heel korte test gedaan en het werkt prima, net zoals Langua. Talkpal heeft minder mogelijkheden (zoals de woordenlijsten) maar is ook een stuk goedkoper.

Ik raad iedereen aan om deze nieuwe techniek te gebruiken omdat je op elk moment dat het jou uitkomt tegen de AI kunt praten. Je krijgt goede feedback, je leert luisteren en kan oefenen zoveel je wil, zowel in het praten als ook in het schrijven als je wil.

Italiaans

Italiaans leren in een whatsapp groep

Written by willemijn lindeboom 15/03/2023 8 reacties

Ik ben begonnen met twee whatsapp groepen in het Italiaans. De groep voor gevorderden en mensen die de taal al redelijk spreken is deze week van start gegaan en voor de beginners groep wacht ik nog op wat meer deelnemers.

Het idee is dat ik meerdere keren per week iets in de groep zet. Dat kan wat tekst zijn, een uitspraak of ook iets om naar te luisteren. Alle deelnemers kunnen daarop reageren en dat verbeter ik dan waar nodig. Op die manier kan iedereen leren van elkaars fouten en leer je ook nieuwe woorden en begrippen op een praktische manier.

Ken je iemand die hier wel interesse in zou kunnen hebben? Meer info op mijn spiksplinternieuwe website (splinternieuw en spiksplinternieuw zijn bijzondere woorden … komt van vroeger toen nieuwe meubels nog splinters hadden her en der): lessenitaliaans.com.

Italiaans

Italiaanse conversatieles

Written by willemijn lindeboom 16/12/2022 2 reacties

Al jaren geef ik Italiaanse conversatieles online. Dat bevalt mij prima. Ik heb een website waar ik af en toe een stukje schrijf over Italiaanse woorden. Deze website is echter een beetje oud aan het worden, dus ben ik al sinds deze zomer bezig met een nieuwe website. Deze staat nu eindelijk online:

www.lessenitaliaans.com

Net als mijn oude website is ook deze website nooit af want ik vul hem aan met nieuwe artikelen over bepaalde Italiaanse taal constructies en veelgemaakte fouten of woorden waar veel Nederlanders problemen mee hebben. Ik heb al een aantal artikelen geschreven en zelfs die zijn niet af want af en toe schiet mij nog iets te binnen dat ik vervolgens toevoeg.

Ik wil ook beginnen met organiseren van wat groepslessen genaamd ‘online taalcafé Italiaans‘. Ik ben erg benieuwd of ik mensen ga vinden die hier interesse in hebben. Mocht je iemand kennen die Italiaans aan het leren is, stuur ze mijn website door, wie weet is het iets voor hen!

Bijzondere mensen, Italiaans

Zwemclubje

Written by willemijn lindeboom 10/07/2019 2 reacties

Door grote problemen met mijn knie ben ik een tijdje geleden maar weer begonnen met zwemmen. Ik ontdekte een zwemclub in Certaldo, 20 minuten rijden, die drie keer per week een uurtje traint in de lunchpauze. Ideaal!

Ik werd enthousiast ontvangen en dat was een prettig begin. Het is verder een zootje ongeregeld, maar dat bevalt mij prima. Het groepje bestaat uit allemaal jongens/mannen, verreweg de meesten jonger dan ik en allemaal sneller dan ik.

Het is een vrolijke boel. Een paar weken geleden was de trainer jarig (de trainer komt als we beginnen even vertellen wat ons programma is en verdwijnt daarna steevast). Na de nodige felicitaties waren we begonnen met zwemmen, maar werden het zwembad weer uitgelokt met een prachtige schaal kersen en een fles prosecco.

Het scoort zeker niet hoog op ‘sportiviteit’, maar wel op ‘romantiek’. Daar stonden we, kletsnat in de felle zon, lauw-warme prosecco te drinken en overheerlijke kersen te eten. Goede combinatie overigens.

Toen de fles leeg was dook iedereen het water in en begon gewoon te zwemmen alsof er niets aan de hand was. Ik deed mijn uiterste best, maar voelde me toch ietwat slapjes en ik had maar een bodempje op. Ik leek de enige die zich niet opperbest voelde, maar bij navraag hadden een aantal anderen ook wel een beetje een raar gevoel in hun maag.

De laatste weken neemt één van de zwemmers regelmatig fruit van zijn eigen bomen mee, eerst abrikozen en nu pruimen. Na het zwemmen worden die gedeeld met wie maar wil. In een kringetje staan we het fruit op te eten. Heerlijk en, gek genoeg, ook echt sfeervol.

Bureaucratie, Italiaans

Nieuwe energierekening Italie

Written by willemijn lindeboom 01/06/2017 Leave a Comment

Heb je een tweede huis in Italie, dan zal het wellicht zijn opgevallen dat de energierekening ineens omhoog is gegaan, sinds begin 2017.

Ik had in het nieuwe huis in de periode maart – april geen elektriciteit gebruikt, maar had wel een rekening van bijna 50 Euro. Na even zoeken blijkt dat te komen door een nieuwe wet die een vast bedrag per maand rekent (ongeveer 13 Euro) voor eigenaren van een huis waarin ze niet officieel wonen (resident zijn).

Overigens blijkt de nieuwe wet ook mensen die besparen op elektriciteit door zuinig te zijn, meer te laten betalen. Dus mensen die veel elektriciteit gebruiken, betalen relatief minder dan mensen die weinig elektriciteit gebruiken. De theorie hierachter is dat mensen hun gasrekening opzeggen en dus meer elektriciteit gaan gebruiken als dat goedkoper is. Echter, de instanties die het hebben doorgerekend denken dat ruim 80% van de Italianen meer geld kwijt gaat zijn aan elektriciteit.

Overigens betalen Italianen sinds 2016 ook het kijk- en luistergeld via de elektriciteitsrekening. Mocht je geen TV of radio hebben (zoals ik) dan kun je een aangetekende brief sturen waarin je dit verklaart (middels een speciaal formulier). Dit formulier moet je elk jaar opnieuw invullen en aangetekend versturen (hetgeen tegenwoordig online kan op de website van de Italiaanse Post).

Bijzondere mensen, Italiaans

Praten tegen de hond …

Written by willemijn lindeboom 13/01/2017 2 reacties

Gisteren liep ik met hondje Sandy naar huis toen de overbuurvrouw, die dól op honden is, mij zag. Op haar hoge hakken strompelde ze de weg over om Sandy te kunnen begroeten. Tot zover niets vreemds, hoewel ik mij keer op keer verbaas hoe achterlijk sommige mensen tegen honden praten. Met hoge piep stemmetjes en baby woordjes. Het maakt op mij altijd een geheel valse indruk. Maar, het is allemaal heel goed bedoeld, ik ben het alleen niet gewend en blijf het dus vreemd vinden.

Hoe dan ook, ze vroeg ditmaal of Sandy bij haar op bezoek wilde komen, om met haar hond Ali te spelen. Ze vroeg dit in haar nep stemmetje aan Sandy en ik stond er hopeloos verloren bij. Sandy zei uiteraard niets. Ik wilde antwoorden dat Sandy daar helemáál geen zin in heeft, maar bedacht op tijd dat dat veel te bot zou zijn. Ik zei dus een tijdje ook niets, hard nadenkend hoe ik mij hieruit zou kunnen redden. Er ging echter geen lampje branden, dus liep ik even later met Sandy bij de mevrouw naar binnen.

Sandy ging doodsbang zitten en bleef stokstijf rechtop zitten. Ali bleek een hele oude en lieve, maar grote hond. Hij was erg blij met het bezoek, stond er zelfs voor op (de buurvrouw zei dat hij nauwelijks nog op stond, alleen om even te plassen en poepen). Sandy vond het echter maar niets en bleef daarbij. Ik was haar bijzonder dankbaar. Na een kwartiertje kon ik met goed fatsoen weg.

Bijzondere mensen, Italiaans

Mevrouw … de hond loopt achter u aan!

Written by willemijn lindeboom 11/12/2016 1 reactie

Ik was een stukje gaan hardlopen. De hond gaat dan mee. Op een kruising ergens in de heuvels spoorde ik de hond aan wat op te schieten. Ze is wat oud aan het worden, nogal snel afgeleid en ik was bang dat ze wellicht de verkeerde richting in zou slaan.

Ik liep door toen ze dicht bij mij in de buurt was en groette de vuilnis man die om de hoek bezig bleek vuilnis leeg te kieperen in zijn mini-vuil-ophaalwagentje.

Na zo’n vijftig meter riep de man mij keihard na dat de hond achter mij aan kwam. Ik riep keihard terug dat dat inderdaad de bedoeling was, bedankte hem en vond het in gedachten een bijzonder achterlijke opmerking.

Na nog even lopen begreep ik het tafereel zoals het op die arme man moest zijn overgekomen. Ik praat namelijk altijd Nederlands tegen de hond en waarschijnlijk heeft die vuilnisman gedacht dat ik probeerde de hond ’thuis’ te laten (wie gaat er namelijk nou met een hond die losloopt hardlopen?). In Italie niemand inderdaad.

Hier een foto van de hond als ik aan het werk ben en het koud is. Heerlijk plekje in de kruiwagen onder mijn jas. Wat een luxe!

hondje-kruiwagen