Posted in: Toscane

Informatie over de wolf in Toscane

Zaterdag was er een bijeenkomst over de wolf bij ons in de buurt. Het zou de deelnemers veel nieuwe informatie geven.

Vol tegenzin ging ik erheen want ik wilde liever in de tuin werken. Echter, ik wilde ook wel advies over de wolven hier en je moet af en toe kiezen.

We zaten in een donker zaaltje met alle ramen en deuren dicht en na een uur begon ik het benauwd te krijgen. Ik ergerde mij aan de man die stond te vertellen en ook aan een man uit het publiek die steeds onderbrak.

Toen de bijeenkomst eindelijk was afgelopen was ik even zwaar uit mijn humeur. Drie uur zitten luisteren en geen steek wijzer. De man die vertelde hield van vertellen en van wolven. We hebben allemaal filmpjes gezien van de wolven die hij bij ons in de buurt met wildcamera’s heeft gemaakt. Het hield niet op. Alle wolven hebben ook een naam (alleen hij kan ze uit elkaar houden). Verder hoorde ik uitgebreid over andere hobby’s van de beste man, totaal niet ter zake doend. Hij sloot af met 10 minuten uit de film ‘Dancing with wolves’ en om na 3 uur een vriendelijke wolf aangeschoten te zien worden door vervelende Amerikanen hielp mijn humeur totaal niet.

In het stukje waarin het ging over hoe wij ons tegenover de wolven moeten gedragen, liet hij snel wat tabellen zien met kleine lettertjes die ik vanaf mijn plek niet kon lezen. Hij vertelde er verder niets bij afgezien van dat deze informatie ‘vooral veel tekst is’.

Drie uur helemaal voor niets in een donker zaaltje gezeten terwijl het buiten schitterend weer was en ik enorm veel te doen had. Zonde!

Posted in: Moestuin Toscane, Toscane, Wijn en olijfolie

Alles gaat z’n gangetje

De tijd vliegt zoals gewoonlijk en het is er niet van gekomen een blog te schrijven. Vaak genoeg heb ik een idee voor een blog, maar het komt er niet van.

Ik heb alle olijfbomen gesnoeid en de kruiden die ik in de wijngaard heb geplant vrijgemaakt van gras zodat ze licht krijgen en kunnen groeien. Ik heb allemaal tomaten en courgettes en zo gezaaid en hoop deze aanstaande week in de moestuin te gaan zetten. Die moestuin moet ik nog wel eerst voorbereiden.

Mijn laatste bericht ging over het konijn van de buurman. Dat beestje is hier nooit terechtgekomen want de buurman heeft hem overdag vrij laten rondlopen en op dag twee van die vrijheid heeft een vos hem opgegeten. Zo gaat dat!

Ik heb een groot duivenprobleem, maar het lijkt erop dat ik een oplossing heb gevonden. Er vlogen de laatste tijd wel 30 duiven om mij heen als ik de kippen te eten gaf. De kippen stopten met eieren leggen. Deze hele winter hebben we nauwelijks een ei van ze gehad. Het kwartje viel wat laat bij mij, maar ik zag dan toch ineens het verband ertussen. De kippen kregen blijkbaar niet genoeg voer binnen om eieren te kunnen produceren.

De kippen krijgen nu in hun afgesloten ruimte te eten waar de duiven niet in kunnen (zodra de kippen binnen zijn doe ik alles dicht). Het is wat meer werk, maar het resultaat is er. Er zitten ’s ochtends niet langer 30 duiven op mij te wachten met al hun lawaaierige gefladder en uiterst brutale gedrag. Het heeft even geduurd voordat de kippen deze nieuwe methode snapten, maar met enig geduld (niet mijn sterkste eigenschap) en erg veel frustratie is het gelukt en krijgen ze nu allemaal voldoende te eten. Een hele opluchting.

Hier wat foto’s van de afgelopen tijd … met korte uitleg erbij.

Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Winterwandelingen

Tijdens Kerst was het deels schitterend weer en vandaag wederom. Fris en schitterend blauwe lucht (die twee gaan bijna altijd samen bij ons).

We hebben veel wandelingen gemaakt bij ons in de buurt. Inmiddels kennen we alles al, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Het verveelt echt nooit!

Wat een privilege om hier te wonen (in de snikhete zomer ben ik minder dankbaar!!!).

Heel goed 2026!

Posted in: Toscane, Wijn en olijfolie

De wijngaard

De afgelopen tijd heb ik veel werk in de wijngaard verzet.

Zo heb ik ruim een vuilniszak vol met plastic en ijzeren draadjes van alle wijnranken verwijderd. Het was meer dan een week werk, maar ik ben eindelijk klaar.

Deze emmer hieronder was van twee rijen en er zijn zo’n 40 in totaal.

Een paar ochtenden geleden was er een prachtige zonsopkomst, met zicht op de wijngaard.

Hieronder een foto genomen vanaf de eerste rij druiven. De wijngaard eindigt bij de olijfbomen verderop. Het duurt dus lang voordat ik iets af heb als ik de hele wijngaard door moet.

Posted in: Bijzondere mensen, Moestuin Toscane, Toscane

Wat hooi voor het ‘kippenbedje’

De buurman belde of de zoon van een vriend van hem wat hooi van ons mocht pakken. De vriend is een tijdje geleden overleden en nu probeert zijn zoon de kippen en andere activiteiten van de vader, gaande te houden.

Uiteraard mocht dat.

De buurman zei vervolgens dat dat hooi helemaal niet nodig was, omdat kippen ook gewoon in het zand, in het gras of waar ze zelf maar willen, een ei leggen. Hij zei: “die zoon is van de stad en die snapt er helemaal niets van”.

Na het gesprek zei ik tegen mijn vriend dat ik blijkbaar ook helemaal niets snap, want ik leg ook altijd wat gras of hooi in het kippenhok, zodat ze daar eieren op kunnen leggen. Sommige kippen doen dat, andere niet. Ik vind het wel vriendelijk staan, zo’n nestje …

Posted in: Toscane

De sauna is hier niet uitgevonden

We hebben een weekje vakantie gehad. We zijn thuisgebleven omdat het in de week van 15 augustus (een belangrijke feestdag in Italie) overal bomvol is met toeristen en ook omdat ik nogal wat werk in de tuin heb om alles in leven te houden en als dat lukt, te oogsten.

We zijn elke dag om zes uur opgestaan of eerder om te gaan fietsen en dat was prachtig. Ik heb genoten van de tochten.

Toen we een dag wat later dan normaal terugkwamen en het écht warm was geworden (het was elke dag minimaal 37 graden in de schaduw hier bij ons), bedacht ik ineens waarom de sauna niet in het Zuiden van Europa is uitgevonden en waarom je ook nauwelijks sauna’s vindt hier. Ik zou er echt niet voor betalen om in een hokje te gaan zitten zweten!

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Alternatief weerbericht

Vorige week aten we met onze buren. Ik had gekookt, maar we hebben alles mee naar hen genomen, omdat zij problemen met haar schouder heeft en niets kan doen momenteel en de dochter werkt tot laat.

Op een gegeven moment hadden we het over de nieuwe hittegolf die eraan zat te komen (we zitten nu in het begin ervan). Tot mijn grote verbazing zei de dochter (mijn leeftijd) stellig dat het nu niet warm meer kon worden, want er is een gezegde: na de eerste regen in augustus is de grote hitte voorbij.

Haar vader zei direct dat het bij ons niet had geregend, dus het gezegde gold nog niet. Nou had het die dag (2 augustus, let wel!) overal om ons heen gegoten, maar hier niet.

Vader en dochter bleven wat bekvechten over wat nou geldig was en wat niet. Ik heb maar gezegd dat ik gewoon naar de weersvoorspellingen heb gekeken. Die hittegolf komt er echt aan, regen of niet. Inderdaad is het vandaag 35 graden in de schaduw en wordt het de komende dagen 39.

Misschien is 2 augustus te vroeg in augustus voor het gezegde?

Posted in: Toscane

De voorvijgen

Normaal eten we vanaf eind augustus heerlijke vijgen, die overal aan verlaten vijgenbomen groeien. Veel vijgenbomen zijn dood aan het gaan, helaas. Ik weet niet waarom, maar er is een ziekte blijkbaar. Ik kan er niets over vinden.

Dit jaar hebben we voor het eerst her en der voorvijgen gezien. Heerlijk. Vijgenbomen maken twee keer per jaar vijgen, de eerste batch die ik ‘voorvijgen’ noem, zijn er niet veel. De ‘echte’ vijgen zijn er normaal altijd veel meer en zijn ruim een maand later rijp.

Zondag kwamen we met een schaaltje voorvijgen thuis … wat een traktatie!

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Wolf

Al een aantal jaar horen we van verschillende kanten dat er wolven in onze buurt wonen.

Een aantal maanden geleden was ik langs de weg wat olijfbomen aan het snoeien toen er een oude jager langs liep. De jagers bij ons lopen zelden en als al, dan niet over een weg waar je kunt rijden en als ze oud zijn lopen ze helemaal niet. Ik vroeg hem dus wat er aan de hand was.

Hij wees naar wat nat zand naast de weg en keek mij zeer ernstig aan. Dit zijn sporen van een wolf en misschien wel twee. Een grote en een kleine.

Ik dacht bij mezelf … “welja weer zo’n jager die zich zorgen maakt dat wat wolven (of wilde honden) de dieren waar hij op jaagt opeten”. Ik ben echt blij als er minder wilde zwijnen en reeën rondlopen hier. Ze maken alles kapot dat ik plant en als we wat druiven hebben, eten zij die op voordat ze rijp zijn. De jagers kunnen wolven echter niet uitstaan!

Een man iets verderop heeft een hele grote witte hond en die loopt elke dag twee of drie keer dezelfde weg. Ik dacht dus eigenlijk dat die grote witte hond die sporen ook nagelaten zou kunnen hebben. Ik zei dit tegen de jager, maar hij wist zeker dat dit niet de sporen van een hond waren.

Hij vond dat ik maar goed op moest passen, zo in mijn eentje ver van huis. Ik heb hem uiteraard bedankt en gezegd dat ik goed op zal passen. Echter, mij leek het allemaal echt overdreven.

Toevallig kwam vorige week de zoon van mijn vriend eten. Hij was helemaal opgewonden toen hij uit de auto stapte want er was een grote wolf net voor hem de weg overgestoken, hier een paar kilometer vandaan.

Ik moet dus uiteindelijk wel geloven dat er echte wolven rondlopen hier. Als ze wat reeën en wilde zwijntjes opeten, is dat goed nieuws voor mij. Ik weet echter niet of ik in de winter in het donker nog moet gaan wandelen in mijn eentje … wolven vallen zelden mensen aan, maar je weet maar nooit!

Posted in: Toscane, Wijn en olijfolie

Vogelnestjes

Dit voorjaar was ik de olijfbomen aan het snoeien. Ik probeer altijd goed te kijken of er ergens een vogelnestje zit, maar die dingen zijn gek lastig te zien.

Zo was ik op een dag druk aan het snoeien, genietend van al die zingende vogeltjes om mij heen. Het viel mij niet op dat er wellicht wel erg luid gezongen werd … Plotseling vloog er een klein vogeltje rakelings over mijn hoofd.

Er ging (eindelijk) een lichtje branden. Dit vogeltje was duidelijk radeloos (als vogels dat al kunnen zijn). Ik keek nog n’s goed en zag dat ik maar een tak van een vogelnestje verwijderd was.

Het betreffende vogelnestje … inmiddels niet meer zo goed verborgen!

Afgelopen weekend hebben we, rijkelijk laat, nog wat olijfbomen gesnoeid. Toen ik de dag erna de takken aan het uitzoeken was (wat wordt hout voor de kachel en wat blijft op het land liggen) vond ik weer een nestje. Een heel ander soort. De binnenkant was met haar bekleed en super zacht.

Het leek ongebruikt, helemaal perfect. Blijkbaar had het vogeltje dat dit nest had gebouwd ergens nog een beter nestje neergezet … of wie weet wat er gebeurd is.

Als je zo’n nestje van dichtbij bekijkt en ziet hoe fantastisch het gemaakt is, door dieren zonder armen of vingers. Ze hebben twee pootjes en hun snavel en daar doen ze al het werk mee. Indrukwekkend.

Back to Top