Tijdens Kerst was het deels schitterend weer en vandaag wederom. Fris en schitterend blauwe lucht (die twee gaan bijna altijd samen bij ons).
We hebben veel wandelingen gemaakt bij ons in de buurt. Inmiddels kennen we alles al, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Het verveelt echt nooit!
Wat een privilege om hier te wonen (in de snikhete zomer ben ik minder dankbaar!!!).
Heel goed 2026!
De afgelopen tijd heb ik veel werk in de wijngaard verzet.
Zo heb ik ruim een vuilniszak vol met plastic en ijzeren draadjes van alle wijnranken verwijderd. Het was meer dan een week werk, maar ik ben eindelijk klaar.
Deze emmer hieronder was van twee rijen en er zijn zo’n 40 in totaal.
Een paar ochtenden geleden was er een prachtige zonsopkomst, met zicht op de wijngaard.
Hieronder een foto genomen vanaf de eerste rij druiven. De wijngaard eindigt bij de olijfbomen verderop. Het duurt dus lang voordat ik iets af heb als ik de hele wijngaard door moet.
De buurman belde of de zoon van een vriend van hem wat hooi van ons mocht pakken. De vriend is een tijdje geleden overleden en nu probeert zijn zoon de kippen en andere activiteiten van de vader, gaande te houden.
Uiteraard mocht dat.
De buurman zei vervolgens dat dat hooi helemaal niet nodig was, omdat kippen ook gewoon in het zand, in het gras of waar ze zelf maar willen, een ei leggen. Hij zei: “die zoon is van de stad en die snapt er helemaal niets van”.
Na het gesprek zei ik tegen mijn vriend dat ik blijkbaar ook helemaal niets snap, want ik leg ook altijd wat gras of hooi in het kippenhok, zodat ze daar eieren op kunnen leggen. Sommige kippen doen dat, andere niet. Ik vind het wel vriendelijk staan, zo’n nestje …
We hebben een weekje vakantie gehad. We zijn thuisgebleven omdat het in de week van 15 augustus (een belangrijke feestdag in Italie) overal bomvol is met toeristen en ook omdat ik nogal wat werk in de tuin heb om alles in leven te houden en als dat lukt, te oogsten.
We zijn elke dag om zes uur opgestaan of eerder om te gaan fietsen en dat was prachtig. Ik heb genoten van de tochten.
Toen we een dag wat later dan normaal terugkwamen en het écht warm was geworden (het was elke dag minimaal 37 graden in de schaduw hier bij ons), bedacht ik ineens waarom de sauna niet in het Zuiden van Europa is uitgevonden en waarom je ook nauwelijks sauna’s vindt hier. Ik zou er echt niet voor betalen om in een hokje te gaan zitten zweten!
Vorige week aten we met onze buren. Ik had gekookt, maar we hebben alles mee naar hen genomen, omdat zij problemen met haar schouder heeft en niets kan doen momenteel en de dochter werkt tot laat.
Op een gegeven moment hadden we het over de nieuwe hittegolf die eraan zat te komen (we zitten nu in het begin ervan). Tot mijn grote verbazing zei de dochter (mijn leeftijd) stellig dat het nu niet warm meer kon worden, want er is een gezegde: na de eerste regen in augustus is de grote hitte voorbij.
Haar vader zei direct dat het bij ons niet had geregend, dus het gezegde gold nog niet. Nou had het die dag (2 augustus, let wel!) overal om ons heen gegoten, maar hier niet.
Vader en dochter bleven wat bekvechten over wat nou geldig was en wat niet. Ik heb maar gezegd dat ik gewoon naar de weersvoorspellingen heb gekeken. Die hittegolf komt er echt aan, regen of niet. Inderdaad is het vandaag 35 graden in de schaduw en wordt het de komende dagen 39.
Misschien is 2 augustus te vroeg in augustus voor het gezegde?
Normaal eten we vanaf eind augustus heerlijke vijgen, die overal aan verlaten vijgenbomen groeien. Veel vijgenbomen zijn dood aan het gaan, helaas. Ik weet niet waarom, maar er is een ziekte blijkbaar. Ik kan er niets over vinden.
Dit jaar hebben we voor het eerst her en der voorvijgen gezien. Heerlijk. Vijgenbomen maken twee keer per jaar vijgen, de eerste batch die ik ‘voorvijgen’ noem, zijn er niet veel. De ‘echte’ vijgen zijn er normaal altijd veel meer en zijn ruim een maand later rijp.
Zondag kwamen we met een schaaltje voorvijgen thuis … wat een traktatie!
Al een aantal jaar horen we van verschillende kanten dat er wolven in onze buurt wonen.
Een aantal maanden geleden was ik langs de weg wat olijfbomen aan het snoeien toen er een oude jager langs liep. De jagers bij ons lopen zelden en als al, dan niet over een weg waar je kunt rijden en als ze oud zijn lopen ze helemaal niet. Ik vroeg hem dus wat er aan de hand was.
Hij wees naar wat nat zand naast de weg en keek mij zeer ernstig aan. Dit zijn sporen van een wolf en misschien wel twee. Een grote en een kleine.
Ik dacht bij mezelf … “welja weer zo’n jager die zich zorgen maakt dat wat wolven (of wilde honden) de dieren waar hij op jaagt opeten”. Ik ben echt blij als er minder wilde zwijnen en reeën rondlopen hier. Ze maken alles kapot dat ik plant en als we wat druiven hebben, eten zij die op voordat ze rijp zijn. De jagers kunnen wolven echter niet uitstaan!
Een man iets verderop heeft een hele grote witte hond en die loopt elke dag twee of drie keer dezelfde weg. Ik dacht dus eigenlijk dat die grote witte hond die sporen ook nagelaten zou kunnen hebben. Ik zei dit tegen de jager, maar hij wist zeker dat dit niet de sporen van een hond waren.
Hij vond dat ik maar goed op moest passen, zo in mijn eentje ver van huis. Ik heb hem uiteraard bedankt en gezegd dat ik goed op zal passen. Echter, mij leek het allemaal echt overdreven.
Toevallig kwam vorige week de zoon van mijn vriend eten. Hij was helemaal opgewonden toen hij uit de auto stapte want er was een grote wolf net voor hem de weg overgestoken, hier een paar kilometer vandaan.
Ik moet dus uiteindelijk wel geloven dat er echte wolven rondlopen hier. Als ze wat reeën en wilde zwijntjes opeten, is dat goed nieuws voor mij. Ik weet echter niet of ik in de winter in het donker nog moet gaan wandelen in mijn eentje … wolven vallen zelden mensen aan, maar je weet maar nooit!
Dit voorjaar was ik de olijfbomen aan het snoeien. Ik probeer altijd goed te kijken of er ergens een vogelnestje zit, maar die dingen zijn gek lastig te zien.
Zo was ik op een dag druk aan het snoeien, genietend van al die zingende vogeltjes om mij heen. Het viel mij niet op dat er wellicht wel erg luid gezongen werd … Plotseling vloog er een klein vogeltje rakelings over mijn hoofd.
Er ging (eindelijk) een lichtje branden. Dit vogeltje was duidelijk radeloos (als vogels dat al kunnen zijn). Ik keek nog n’s goed en zag dat ik maar een tak van een vogelnestje verwijderd was.
Afgelopen weekend hebben we, rijkelijk laat, nog wat olijfbomen gesnoeid. Toen ik de dag erna de takken aan het uitzoeken was (wat wordt hout voor de kachel en wat blijft op het land liggen) vond ik weer een nestje. Een heel ander soort. De binnenkant was met haar bekleed en super zacht.
Het leek ongebruikt, helemaal perfect. Blijkbaar had het vogeltje dat dit nest had gebouwd ergens nog een beter nestje neergezet … of wie weet wat er gebeurd is.
Als je zo’n nestje van dichtbij bekijkt en ziet hoe fantastisch het gemaakt is, door dieren zonder armen of vingers. Ze hebben twee pootjes en hun snavel en daar doen ze al het werk mee. Indrukwekkend.
Wie kent ze niet, de oude Italiaanse driewieler genaamd Ape (dat betekent bij, die van de honing). Hetzelfde bedrijf (Piaggio) maakt ook de Vespa scooter en dat betekent wesp.
Een buurman iets verderop had een hele oude Ape die een ongeluk had gehad. Hij heeft er een andere motor in gezet en nu gebruikt hij de Ape voor op zijn land.
De voorruit is eruit en in plaats daarvan heeft hij een paraplu. Die ontbrekende voorruit is ook handig als hij de Ape beladen heeft en steil omhoog moet rijden. Hij leunt dan ver vooruit (de beste man is erg zwaar) zodat de driewieler niet steigert. Het ziet er niet uit, maakt geweldige herrie, maar het werkt allemaal perfect!
Afgelopen zomer was onze buurman langsgekomen met een vriend van hem. De beste man is een natuurkundige van hoog niveau en gaat daar behoorlijk prat op.
In de buurt waar wij wonen wordt dat niet bijster gerespecteerd. Hij is voor iedereen gewoon net zo dom of slim als alle anderen hier. Echter, juist omdat hij zich erop voorstaat een geleerde te zijn, wordt er extra op hem gelet en valt het dus direct op als onze geleerde iets doms zegt of doet. Dat gebeurt regelmatig natuurlijk, want hij is ook maar een mens.
De geleerde was komen kijken naar ons elektrische omheining voor de kippen en ik heb met veel geduld uitgelegd hoe dat werkt.
Toen alles hem duidelijk was, raakten we wat aan de praat over van alles en nog wat. Zo ook over een andere buurman. Die bleek af en toe wat bloed op te hoesten, vertelde onze buurman. Gelukkig was er niets aan de hand want het kwam van een oude wond.
Deze buurman, die van het bloed, had zijn leven lang als een ketter gerookt en enorm veel sterke drank gedronken, dus het was een wonder dat er niets ernstigs aan de hand was. We waren het er allemaal over eens dat veel roken en drinken erg ongezond is.
Daarop zei de geleerde: weet je wat ook heel erg ongezond is? We konden zo snel geen dingen bedenken die in het rijtje van roken en drinken pasten.
”Koud water drinken als het erg warm is” zei hij op serieuze toon. Moet je nooit doen, is heel erg slecht.
