De tomaat valt niet weg te denken uit de Italiaanse keuken. Zo ook de aubergine. Toch komen deze groenten pas sinds relatief korte tijd voor in Italië. Tomaten komen oorspronkelijk uit Zuid Amerika en dat werd pas ‘ontdekt’ in 1492. Aubergines waren er al eerder want die komen oorspronkelijk uit Azië. Eeuwen lang wilde men weinig van deze groenten weten in Europa. Pas in 1800 werden ze populair.
Echt ‘originele’ Italiaanse groenten zijn o.a. sla, ui, kool (veel soorten, bv ook broccoli), wortels, biet, komkommer, prei en asperges. Het fruit dat er tijdens de Romeinen was, waren appels, peren, vijgen, bramen, pruimen en kastanjes. De Romeinen introduceerden onder andere kersen, perziken, granaatappels, abrikozen, meloenen en watermeloenen.
Sinaasappels en citroenen komen in Italie pas sinds de middeleeuwen voor. Eerst waren het sierplanten en pas later werden ze voor het fruit geteeld.
Elke keer weer vind ik dit soort feitjes interessant. Alles is relatief. Tomaten worden pas zo’n 200 jaar echt veel gegeten. In het Italiaans heten tomaten ‘pomodoro’. Appel van goud. De eerste tomaten waren namelijk geel en niet rood. De eerste wortels waren ook niet oranje, maar paars.
Aubergines heten in het Italiaans ‘melanzana’ en dat is ‘mela in-sana’ dwz ongezonde appel. Echt geen compliment!
Inmiddels hebben we in Zuid-Italië avocado en mango en zelfs wat bananen. Italie is een grote producent van kiwi, ook verre van typisch Italiaans.
Wie weet wat de toekomst ons gaat brengen? Eén ding staat vast, alles verandert!
È vero. Panta rhei. Gelukkig maar.