We kennen in het Nederlands wat negatieve uitspraken over hanen. Zo hebben we ‘haantje de voorste zijn’ en ‘het haantje zijn’. Mannen worden ook dikwijls als ‘een haantje’ beschreven en dat is niet positief (in mijn wereld, misschien in die van die mannen wel!).
Ik heb al jaren een haan met wat kippen. Deze haan was vanaf het begin ontzettend goed voor ‘zijn’ kippen. Als ik iets te eten breng waar ze dol op zijn, dan eet hij zelden zelf snel iets op, zoals alle kippen wel doen. Hij neemt iets in zijn bek en maakt hoge proek-proek-proek geluidjes en legt het weer op de grond. Er komt dan altijd wel een kip aanrennen om dat lekkers op te eten.
Als er kuikentjes zijn doet de moederkip (de kloek) exact hetzelfde. Ze maakt continu van die schattige proek-proek-proek (of misschien wel kloek-kloek-kloek?) geluidjes en houdt daarmee de kuikentjes in de buurt. Kuikentjes eten uit zichzelf wel, dus ik denk niet dat het is om ze te leren wat ze moeten eten.
De haan heeft minder eten nodig dan de kippen (die steeds die verrekte eieren moeten leggen) en besteedt zijn dag vooral aan het zoeken van eten voor ‘zijn’ kippen. We mogen de haan dus wel n’s opwaarderen in onze taal, vind ik.
Ik schrijf ‘zijn’ kippen met ‘zijn’ tussen aanhalingstekens omdat de kippen de baas zijn en niet de haan. Dat is al heel lang zo. Ze kunnen prima met de haan overweg, maar de kippen domineren. Niet allemaal, maar de meeste wel.
Wat een leuk verhaal over de kip en de haan. En wat ben je lekker productief met blogs tegenwoordig.
Nu wij definitief weer in NL wonen genieten we er extra van.
Wat jammer dat jullie definitief weg zijn gegaan, maar voor vakanties komen jullie toch nog wel naar Italie neem ik aan?
Inderdaad een heel erg leuk verhaal.
Wij zijn bezig om weer definitief terug te gaan naar Nederland. Daar blijf ik je blogs lezen.
Wat een toeval dat jullie ook terug aan het gaan zijn! Emie ook al. Veel sterkte met de overstap terug.