Bij het wijnfeest in Montespertoli draait het niet alleen om wijn en gefrituurd eten. Er is altijd wat aandacht voor oude beroepen. De laatste dag is er een prachtige optocht met alles uit 1800-1900 (kleding en karren/karretjes) en dit jaar was er ook een kleine tentoonstelling van een timmerman van lang geleden.
De echte timmerman die aanwezig was en alles door de jaren heen zelf had verzameld, was niet echt oud, maar liep tegen zijn pensioen aan, in elk geval schatte ik dat zo in. Ben vreselijk slecht in leeftijd schatten overigens, maar oordeel zelf…
Hij liet ons verlegen wat dingen zien. Hij was erg opgelucht dat hij niet meer met dit oude gereedschap hoeft te werken, maar alles elektrisch heeft en veel makkelijker in het gebruik.
We hebben een tijdje onze ogen uitgekeken. Wat een vernuft. Ze konden destijds alles maken met eenvoudige maar zeer slimme gereedschappen. De timmerman was vroeger zo te zien ook een kei in het slijpen van al dat gereedschap! Had ik nooit bij stilgestaan.
oud timmermansgereedschap met minder oude timmerman‘hout dient niet alleen tegen de kou maar ook tegen de warmte’deze stond bij de werkplaats met een politieke tekst erop
Gisteren zijn we naar het wijnfeest in Montespertoli gegaan. Dit jaar waren ze terug naar de oude opzet waarbij elk wijnhuis (cantina) een eigen kleine stand heeft (in de voorgaande jaren was er een centrale stand met de wijn, maar niet de wijnmakers). Allemaal hebben ze eenzelfde klein paars hokje en die staan in een grote cirkel rondom het plein. Je koopt centraal een glas en vervolgens kun je bij alle cantine proeven en wijn kopen (per glas of per fles).
Super gezellig met overal ook eetkraampjes die worden bemand door verschillende verenigingen uit het dorp (de bloeddonoren, de jagers, etc.). Met zo’n dorpsfeest halen ze flink geld op waarmee de vereniging weer een tijdje vooruit kan. De bloeddonoren frituurden allemaal, dat is dan wel weer opmerkelijk.
We stond bij een wijnmaker wat te kletsen toen een kleine zwarte hond onstuimig tegen mij opsprong, mijn benen kregen een kleverige wasbeurt. Het diertje had allerlei kralenkettingen om en haar baasje leek even onstuimig en vol levenslust.
Ze verontschuldigde zich en gaf mij een kleine sticker. Jij bent gelasagnaad, zei ze. Ik weet niet of dat met en d of een t moet (in het Italiaans: ‘sei stata lasagnata’). De hond heet Lasagna.
Ik vond het allemaal vrij origineel. Je hebt een onopgevoede hond en komt er op deze manier leuk mee weg. Wie bedenkt er zoiets!
Ik keek vanochtend even beter naar die sticker en begreep ineens hoe idioot naïef ik weer ben geweest. Het draait allemaal om een Instagram pagina … nu snap ik waarom de dame geld investeert in stickers. Haar hondje is een verdienmodel.
Gisteren was ik in ons dorpje Montespertoli. Ik stond voor een winkeltje te wachten tot ie open ging. Er was nog geen meter brede stoep en direct daarnaast stond een grote bus geparkeerd. Ik stond dus in een soort nauw halletje maar dan buiten.
Naast de winkel zit een druk bezochte pizzeria waar je pizza per stuk kunt kopen.
Van de andere kant kwam een man aanlopen. Een stoere vent, dynamische pas, modern ongeschoren. Ik stond dat zo te observeren, toen hij begon te gebaren en te lachen en knipogen. Tjonge, dat was mij in geen jaren meer overkomen. Ik wist niet goed wat te doen. Ik had helemaal geen zin om een praatje te maken. Vol automatisch negeerde ik het dus gewoon en keek weg.
Toen hij echt dichtbij kwam viel ineens het kwartje.
Bij de pizzeria stonden wat jonge vrouwen die hij blijkbaar kende en zijn gebaren waren voor hen bestemd.
Zo gaat dat af en toe, dat de plank volledig wordt misgeslagen.
Iets verderop begon een paar weken geleden wat water omhoog te komen in een olijfboomgaard. De wilde zwijnen hadden er gewroet en maakten, zo te zien aan de modderbende, uitgebreid gebruik van het water dat ze hadden gevonden. De vrouw van de olijfboomgaard wist te vertellen dat wilde zwijnen altijd water konden vinden.
Precies in dezelfde periode hadden wij elke ochtend weinig water uit de kraan. Overdag was de druk prima, maar ’s ochtends was de druk zo laag dat er maar een klein straaltje water was.
De waterleiding loopt toevallig zo’n 5 meter van de nieuwe bron vandaan en één plus één is twee … dus we dachten dat de gevonden bron waarschijnlijk een lekke pijp van de waterleiding was. Ik heb het meerdere keren geopperd, want het lijkt mij vreemd dat er zomaar heel veel water uit de grond komt. Echter, alle buren weten zeker dat het een echte bron is en de waterleiding er niets mee te maken heeft.
De nieuw ontdekte bron werd dus snel uitgegraven en omheind. De arme zwijnen zijn hun modderpoel kwijt en wij bleven problemen met het water houden en gaven dus de schuld aan deze ‘bron’.
Gisterochtend echter, kwam ik erachter dat we alleen weinig water in ons huis hebben. De kraan buiten had wel goede druk. Toen ik dat een paar weken geleden had getest was daar de druk ook laag, maar nu niet meer. Dat veranderde het hele plaatje.
Ik heb alle filters schoongemaakt en de kranen open en dicht gedaan en aan allerlei kleppen gedraaid en na eerst helemaal geen water meer te hebben (even heb ik mezelf vervloekt) … was na een tijdje ons probleem opgelost. Geen idee waarom of hoe, maar ineens stroomt het water weer rijkelijk uit alle kranen.
Wij blijven ernstig twijfelen over de oorsprong van de bron, maar we zijn opgehouden iedereen te vragen wat zij denken. De gevonden bron is niet ver van de put van de Etrusken die een paar jaar geleden werd ontdekt, dus vindt iedereen het hier normaal dat er zomaar heel veel water met kracht uit de bodem komt zetten. Ik ben een leek op dit gebied, heb zoiets nog nooit gezien. Ik kan het dus niet echt geloven….
In elk geval werkt het water bij ons weer en was het allemaal alleen erg toevallig dat we weinig water hadden precies toen de ‘bron’ begon op te komen.
Onder de weg (rechts) loopt de waterleiding. Deze bron geeft duizenden liters water per dag.
Vorig jaar werd er door werkzaamheden aan een gasleiding, een Etruskische put gevonden hier in de buurt. Zie het stukje over de etruskische put.
Nu is er, aan de andere kant van mijn huis, wederom een paar honderd meter verderop, een olijfboom in een diep gat gestort. Dat lijkt een Romeinse wateropslag te zijn, maar ik heb er nog geen officiële berichten over gehoord.
De foto’s laten het niet goed zien maar dat komt omdat het in werkelijkheid erg lastig te zien is, met de aarde en de olijfboom, maar je kunt muren zien met een gewelfd plafond, dat het na al die jaren uiteindelijk deze zomer heeft begeven.
We zitten hier overduidelijk temidden van eeuwenoude verborgen ‘schatten’. Onze buren waren, toen we aan het graven waren voor de fundering van ons huis, ook oprecht verbaasd dat we niets hadden gevonden. Overigens zou dat erg vervelend zijn geweest want de bouwplannen liggen na een belangrijke vondst vaak jarenlang stil (de reden dat ze niet altijd worden gemeld uiteraard).
Een jonge vrouw rijdt vaak de bus waarmee wat bejaarden maar ook anderen die hulp nodig hebben, worden vervoerd.
Deze keer ook. Eenmaal aangekomen bij het bejaardentehuis laadde ze de mensen uit die eruit moesten en wilde daarna de bus achteruit het steegje inrijden naast het tehuis. De man, arme arme man, die ook had geholpen met uitstappen van de mensen, zei arrogant dat hij die manoeuvre wel zou doen.
Ik liep toevallig langs. Mijn mond waarschijnlijk open van verbazing. De jonge vrouw stapte rustig uit en liep zonder beledigd te lijken, naar binnen.
Ik liep ook door en hoorde na een paar meter het schurende geluid van een busje tegen een muur.
Leedvermaak mag natuurlijk niet, maar ik heb er toch van genoten en elke keer dat ik eraan denk, heb ik de grootste lol.
We hebben geweldig veel afval gevonden in en rond het huis dat we hebben gekocht. Het ligt in vuilniszakken onder een afdak dat we af moeten breken. Ik had de afvaldienst gebeld om te vragen wat ik met deze grote hoeveelheid vuilnis moest en kreeg destijds te horen dat ik mij bij de dienst moest registreren, daarna de afval containers ophalen en daarna zou ik de dienst wederom kunnen bellen en zouden ze langskomen om de boel op te halen.
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik belde gisteren om te laten weten dat ik afval heb dat opgehaald zou moeten worden. Nou blijkt dat ze geen afval ophalen dat in zakken zit, maar alleen grote dingen, zoals meubels en zo. ‘Mijn’ afval zit in zakken en moet ik dus zelf naar de stort brengen.
Geen probleem, mijn vriend heeft een bus en daar kunnen we het in doen en wegbrengen. Gelukkig meldde ik dat even, want de vrouw wist mij direct te vertellen dat als de bus op naam van een bedrijf staat, het afval uit die bus niet geaccepteerd kan worden.
He? Hoezo? Waarom niet? Het is toch alleen het vervoersmiddel? Ik ben erbij om te tekenen en te verklaren waar het afval vandaan komt! Nee hoor, zo werkt het niet. Moet ik dan een busje huren? Nee, dat kan ook niet, want gehuurde busjes staan ook op naam van een bedrijf.
De vrouw was erg vriendelijk en begreep dat mijn situatie best lastig was en beloofde mij te zoeken naar een oplossing. Of ik vandaag terug kon bellen.
Dat deed ik, maar ik kreeg een afschuwelijk mens aan de telefoon (je hoort al na een halve zin of iemand in zo’n call center behulpzaam gaat zijn of niet). Het werd een vervelend gesprek dat ik vroegtijdig heb beëindigd. Nadat zij stug vol bleef houden dat het afval helemaal mijn eigen probleem was waar zij niets mee te maken had, regels zijn regels, heb ik pisnijdig gezegd dat ik er dan zelf wel een oplossing voor zou zoeken.
Misschien dus niet zo vreemd als je hier her en der zakken vuilnis tegenkomt die uit auto’s zijn gekieperd. Ik ga die weg niet bewandelen en ik ga het vuil ook niet verbranden, zoals veel mensen hier nog altijd wel doen. Misschien zet ik gewoon alle zakken naast de container op straat en is de vuilnisman zo vriendelijk de boel in te laden (hij mag officieel alleen laden wat er in de container zit …). Zo niet dan brengen we het in de bestelbus wel naar een grote centrale containers en gooien het daar in, in Florence bestaan die gelukkig nog.
Hoe dan ook, regeltjes … ik krijg er wat van! De logica is ver te zoeken, maar een regel is een regel en dus moet je je eraan houden.
Gisteren was een vrije dag in Italie. 8 december wordt de Immacolata gevierd. De onbevlekte ontvangenis.
Nou staat er veel in de Bijbel dat moeilijk te geloven is, zeker sinds wetenschappers hard hun best doen de grote mysteries te ontrafelen (waarvoor veel dank!). Maar … veel mensen denken dat Jezus op 8 december is ‘gemaakt’ en al op de 25e werd geboren. Dat schijnt niet zo te zijn. Wat er op 8 december wordt gevierd is de onbevlekte ontvangenis van Maria en niet van Jezus. Maria is dan ook op 15 augustus geboren … dat past beter qua 9 maanden zwangerschap.
Waarom het voor de kerk zo belangrijk is dat Maria is geboren uit een maagd, komt omdat wij allemaal met een ‘peccato originale’ (een basis zonde) worden geboren, onze ouders hadden namelijk seks (veelal wel in elk geval en ik vraag mij af of de Kerk een ‘oplossing’ heeft voor reageerbuisbaby’s).
Jezus kan uiteraard niet zondig worden geboren.
En daarom hebben de Italianen op 8 december een vrije dag.
Goed, dat terzijde. Het was gisteren schitterend weer en we hebben op het land gewerkt. Hieronder twee foto’s van die wijngaard voor en ‘na’ (bij wijze van spreken … we zijn nog lang niet klaar).
Zondag was er de hele dag mist. Dikke, natte mist.
Vanochtend was er eerst nog mist, maar na een paar uur kwam langzaam de zon door. Kort geeft dat schitterende plaatjes met die typische flarden mist die nog niet door de zon zijn verdreven.
Afgelopen weekend was prachtig weer. Toch zijn er al velen met de olijfpluk begonnen. Elk jaar lijkt dat vroeger van start te gaan. Sommigen vinden de olie lekkerder op die manier, anderen zweren bij plukken vanaf november en nog weer anderen plukken zo vroeg omdat de olijfvlieg anders nog meer olijven kapot maakt. Ook dit jaar geeft ‘la mosca’ veel overlast, helaas.
Maar … het was mooi weer!
Een schitterende vlinder
Een kleurige zwam op een notenboom (die inmiddels bijna dood is)
Een zonsondergang om nog vaak naar terug te verlangen
En tot hier hadden alle foto’s wel iets oranje/roods in zich, dus ik zou het eigenlijk hierbij moeten laten, maar … ik zag in het gras vorig weekend een vreemd pakketje schuim. Geen idee wat het is, dus mocht iemand een idee hebben?
