Gisteren zijn we naar het wijnfeest in Montespertoli gegaan. Dit jaar waren ze terug naar de oude opzet waarbij elk wijnhuis (cantina) een eigen kleine stand heeft (in de voorgaande jaren was er een centrale stand met de wijn, maar niet de wijnmakers). Allemaal hebben ze eenzelfde klein paars hokje en die staan in een grote cirkel rondom het plein. Je koopt centraal een glas en vervolgens kun je bij alle cantine proeven en wijn kopen (per glas of per fles).
Super gezellig met overal ook eetkraampjes die worden bemand door verschillende verenigingen uit het dorp (de bloeddonoren, de jagers, etc.). Met zo’n dorpsfeest halen ze flink geld op waarmee de vereniging weer een tijdje vooruit kan. De bloeddonoren frituurden allemaal, dat is dan wel weer opmerkelijk.
We stond bij een wijnmaker wat te kletsen toen een kleine zwarte hond onstuimig tegen mij opsprong, mijn benen kregen een kleverige wasbeurt. Het diertje had allerlei kralenkettingen om en haar baasje leek even onstuimig en vol levenslust.
Ze verontschuldigde zich en gaf mij een kleine sticker. Jij bent gelasagnaad, zei ze. Ik weet niet of dat met en d of een t moet (in het Italiaans: ‘sei stata lasagnata’). De hond heet Lasagna.
Ik vond het allemaal vrij origineel. Je hebt een onopgevoede hond en komt er op deze manier leuk mee weg. Wie bedenkt er zoiets!
Ik keek vanochtend even beter naar die sticker en begreep ineens hoe idioot naïef ik weer ben geweest. Het draait allemaal om een Instagram pagina … nu snap ik waarom de dame geld investeert in stickers. Haar hondje is een verdienmodel.
Ja zo word je binnengelikt in het internet door een hondje. Wel bijzonder.
Gelikt in plaats van gelokt …
Zeker heel opmerkelijk, die friturende bloeddonoren…😳🙃
En het baasje van Lasagna had duidelijk een andere insteek dan de mensen met een onopgevoede hond, die altijd zeggen: “ dat doet ie anders nooit” 🤨
Hahahaha! Inderdaad. Er zit een heel businessplan achter.
Oke, dat is bijzondere reclame. Het wijnfeest klinkt leuk!