willemijn lindeboom – Pagina 14

Etentje van de jagers

Written by willemijn lindeboom 13/07/2022 4 reacties

Maandag had het groepje jagers uit deze buurt een etentje georganiseerd om wat geld in te zamelen. Dat geld gebruiken ze voor de honden die ze hebben, voornamelijk voor de dierenartsen.

Een etentje dat niet ‘een etentje’ was, maar meer ‘een eten’: er waren 135 mensen!

Ze hadden 8 lange tafels neergezet en daarop werd door de zoons, dochters en kleinkinderen feilloos een fantastisch diner geserveerd. Een voorgerecht, twee keer pasta gevolgd door een hoofdgerecht en tot slot een toetje.

Petje af! Het was niet alleen erg lekker allemaal (uiteraard alleen maar vlees), maar de organisatie liep vlekkeloos. Menig restaurant kan hier nog wat van leren en dat allemaal door vrijwilligers die geen restaurantervaring hebben.

Wij zaten aan tafel met de mensen uit de buurt die we kenden. Er zat in het begin een stille man bij die mij bekend voorkwam. Ik dacht dat ik hem waarschijnlijk in de buurt had gezien, zoals zoveel anderen.Hij leek mij lichtelijk gestoord (en mijn vriend ook). Deze man ging na de pasta’s weg omdat hij een andere afspraak had. Bij het groeten sprak hij tot mijn verbazing ineens heel vlot en normaal.
Het bleek onze burgemeester te zijn.

Moestuin Toscane

Uienoogst

Written by willemijn lindeboom 11/07/2022 6 reacties

Dit weekend hebben we (beetje laat) de uien geoogst. De knoflook hadden we al twee weken geleden uit de grond gehaald. Onze buurman die toevallig die dag langskwam, liet ons zien hoe we de knoflook prachtig konden vlechten. Dat zag er makkelijk uit en ik kan wel vlechten … dus ik lette niet goed op en ging gister optimistisch aan de slag, maar het was geen succes. Zoals altijd, als iemand anders het doet lijkt het makkelijk, maar dat valt vaak tegen. Ik bleek er niets van te bakken.

Geeft niets, we hebben ze gewoon gebundeld en opgehangen. Ook prima! Al dat vlechten is toch veel te veel werk!

Op de foto is het niet goed te zien … maar hier hangen uien en knoflook door elkaar heen.

Florence

Grote vrachtwagen, klein weggetje

Written by willemijn lindeboom 08/07/2022 2 reacties

Woensdag hadden we een etentje vlak buiten Florence. Een prachtig restaurant dat onderdeel uitmaakt van een nog veel mooiere oude villa. Er loopt een smal weggetje naartoe.

Tijdens het etentje hoorden we dat dat weggetje was geblokkeerd door een hele grote vrachtwagen. We haalden onze schouders op en dachten dat ze het wel op zouden hebben gelost tegen de tijd dat we klaar waren.

Niets was minder waar. We waren met een grote groep en de eerste auto’s moesten achteruit terug omdat ze niet over het weggetje konden. Dat gaf nog meer chaos, want iedereen was tegelijk vertrokken. Gelukkig was er een ander klein weggetje dat onder het restaurant liep en konden we daar wel gebruik van maken. Na wat gedoe en gedraai reden alle auto’s weg.

Blijkbaar bestaat er geen gps speciaal voor vrachtwagens (hier in de heuvels heel handig!). Mocht dat wel bestaan, dan heeft deze chauffeur die duidelijk niet gebruikt

Ik vraag me af wat er was gebeurd als dat kleine weggetje er niet was geweest? Een nacht in het restaurant doorbrengen? Ik vraag mij ook af hoe ze het uiteindelijk hebben opgelost!

Bijzondere mensen

Boekje

Written by willemijn lindeboom 04/07/2022 2 reacties

Onderweg op de fiets kwamen we een kleine oude magere meneer tegen met een hele grote loslopende herdershond. Die grote hond negeerde ons totaal. Gelukkig. De oude meneer niet! Hij begon, blij met ‘vers publiek’ een praatje over de hond te maken en dat ging daarna al snel over zichzelf.

De hond zocht na een paar minuten een lekker plekje in de schaduw en ging heerlijk liggen slapen. Die kende zijn baasje goed!

Na een hele tijd luisteren vond ik het wel welletjes en drong eropaan om door te fietsen. Per slot is het bloedheet en waren we niet voor niets vroeg op stap gegaan om de grootste hitte voor te zijn.

Het mannetje bleek een boek te hebben geschreven dat je nergens kunt kopen afgezien rechtstreeks bij hem. Hmmm, dat belooft niet per se veel goeds, maar mijn vriend gaf zijn telefoonnummer en zei dat hij wel een boek wilde komen kopen.

Twee dagen later stond het mannetje voor de deur, mét boek en een smoes. Hij zei dat hij het nummer van mijn vriend kwijt was geraakt en dus maar direct langs is gekomen. Door her en der te vragen wist hij al snel welk huis van ons was, dus dat was makkelijk.

Ik heb het boek betaald en hield het gesprek kort want was nog aan het werk. Toen mijn vriend thuiskwam was hij verbaasd, want het mannetje bleek hem twee keer te hebben gebeld, maar mijn vriend kon steeds niet opnemen en had nog geen tijd gehad om terug te bellen.

We vragen ons nu af of het boek een waargebeurd verhaal is of ook één en al verzinsel …

Algemeen, Toscane

Paolo Conte

Written by willemijn lindeboom 27/06/2022 1 reactie

Van één van mijn studenten kreeg ik twee kaartjes voor een concert van Paolo Conte in Lucca. De student kon zelf niet naar het concert omdat het twee jaar was uitgesteld wegens Corona en de nieuwe data kwam niet uit.

Ik vind Paolo Conte’s muziek op zich leuk om naar te luisteren, maar was niet per se een groot fan.

Met gemengde gevoelens gingen we gistermiddag op pad. Het was 36 graden in de schaduw toen we vertrokken en veel energie hadden we niet. We hebben wat door Lucca geslenterd en konden in de toeristenmassa (even niet aan gedacht!) nog net ergens een plekje vinden om snel een pizza te eten voor het concert begon.

Na een paar minuten concert was ik helemaal verkocht. Wat een fantastisch orkest, prachtige instrumenten en harmonie. Geen moment saai. Als je thuis naar Paolo Conte luistert kan het na wat liedjes een beetje monotoon worden, maar bij zijn concert was het één bom van energie en variatie.

Ik heb genoten. Mijn vriend, die eigenlijk niet mee wilde, was ook dolenthousiast. Mocht je dus ooit de kans krijgen … zeker doen!

Bijzondere mensen

Te koop?

Written by willemijn lindeboom 26/05/2022 5 reacties

Een paar dagen geleden belde er een gezette man aan. Hij wilde weten of hij mijn auto kon kopen.

Toevallig denk ik eraan om mijn auto te verkopen en een ebike te kopen want ik gebruik de auto nauwelijks en als al, dan voor korte ritjes hier in de buurt. Mijn vriend heeft een auto en een motor, dus ik denk dat we het zonder mijn auto prima gaan redden.

Dat kon de gezette meneer echter niet weten. Ik liep dus naar het hek om te horen wat de beste man te zeggen had.

Bleek dat hij altijd kapotte auto’s opkocht die al jaren stilstonden!

Tja … dat heb heb dan als je de auto weinig gebruikt en de parkeerplaats vol hoog gras staat, én als je je auto zelden wast.

Fietsen in Toscane, Toscane

Rustig weggetje

Written by willemijn lindeboom 23/05/2022 2 reacties

We gingen zondagochtend lekker een stukje fietsen en besloten iets om te fietsen om een mooi rustig weggetje te nemen. Normaal fietsen we hier altijd omlaag, maar het leek ons leuk dat om deze keer dat weggetje omhoog te nemen.

Toen het steil begon te worden kwam er een auto omlaag en direct daarna nog eentje en nog eentje … we bleken als tegenliggers de Dacia automobielclub te hebben.

Ik had geen idee dat er zoveel Dacias in Italie rondreden.

Ook zij hadden een mooi weggetje uitgezocht!

Algemeen

Alarm

Written by willemijn lindeboom 05/05/2022 2 reacties

Na de inbraak van een tijdje geleden besloten we uiteraard dat we een alarmsysteem moesten laten installeren.

Eerst kwam er een vriendelijke meneer kijken die ons op alle mogelijke manieren probeerde bang te maken voor van alles en nog wat en zijn prijsopgaaf werd nogal hoog.

We lieten het daarna een tijdje rusten, want we waren niet onder de indruk van alle praatjes. Toen werd er in de buurt ingebroken, een paar huizen verderop. Dat zette ons weer in beweging en zo kwamen we uit bij een ander bedrijf. Die kwamen met een oplossing die ons wel iets leek. Sensoren op deuren en ramen die al bij een kleine beweging het alarm af doen gaan, dus hopelijk worden ramen en deuren daarna met rust gelaten en niet helemaal kapot gemaakt … (maar dat is zeer de vraag).

Ze hebben ook videocamera’s die met ‘Intelligenza Artificiale’ onderscheid kunnen maken tussen mensen en dieren, tenzij er en beer of wild zwijn langs komt, maar dat is vrij onwaarschijnlijk.

Nu is alles al een tijdje geïnstalleerd en laat ik regelmatig per ongeluk het alarm afgaan. Elke keer schrik ik mij een ongeluk, maar dat is snel voorbij zodra de herrie stopt.

Een paar nachten geleden ging het alarm echt af. We spongen uit bed en zochten een zaklamp om te kijken wie er was of wat er was. Niets te zien uiteraard! Deze schrik ging helaas uren niet voorbij!

Ik herinnerde mij dat de videocamera’s alles registreren. Dat was eerst nog een probleem, want die dingen maken 24 uur per dag opnames en dat wil ik niet. Blijk ik de enige klant van hen te zijn die dat niet wil! Ik viel van mijn stoel van verbazing. Overal waar camera’s hangen vinden mensen het prima dat ze de hele dag filmen en dat wordt allemaal opgeslagen en met een app kun je er gewoon naar kijken.

Nou, de rest doet wat ie wil, maar ik wil dat dus echt niet! De camera’s mogen alleen registreren als het alarm aanstaat. Dat hebben de alarmmensen zo ingesteld, onder flink gemor omdat het geen standaard optie was. Ze hebben er dus extra werk aan gehad en dat werd niet op prijs gesteld.

Die nacht dat het alarm afging (twee uur ’s nachts) kon ik dus terugkijken wie er was geweest. Nou, die super intelligente camera’s hadden een kat gezien en vonden dat blijkbaar erg bedreigend. Een hele normale kat, één van de katten van de buren. Toen de sirene begon te loeien sprong het arme beest zo ongeveer een meter in de lucht van schrik en rende weg.

Tot dusverre de staat van de technologie op AI gebied … er moet nog het één en ander worden bijgesteld en van enige intelligentie is duidelijk geen sprake.

Bijzondere mensen

Het haantje zijn

Written by willemijn lindeboom 25/04/2022 5 reacties

We hebben teveel haantjes. Op zich geven ze geen overlast, maar een kippenhok met 6 hanen gaat niet lang goed. Zo waarschuwt iedereen.

Onze buurman kwam eten en was heel doortastend. Na het eten zijn we twee haantjes gaan slachten. Een ander haantje wil hij graag hebben, en we hebben ook voor het vierde haantje waarschijnlijk een plek gevonden. Jammer voor de twee haantjes die dus gisteravond het haantje waren.

De kippen zaten allemaal rustig op stok toen de buurman met grote behendigheid de twee haantjes de nek heeft omgedraaid. Hij pakte een versuft beestje uit het kippenhok en 10 seconden later was ie dood. Dat klinkt vreselijk, maar de dieren lijden even die 10 seconden en meer niet.

We kregen daarna een minicursus plukken. Dat is makkelijk en redelijk snel te doen.

Gisteravond werd het al met al laat en hebben we de boel buiten gelaten voor wat het was. Vanochtend vond ik de ’slachtpartij’ voor de deur.

In de afgelopen weken hebben we ook bezoek gehad van een vos. Twee kippen missen al. Hoogste tijd om het daghek te verbeteren. Vanochtend zag ik vossenpoep voor het afgesloten deel van het kippenhok, waar de kippen slapen, dus hij heeft vannacht blijkbaar geprobeerd om ook daar binnen te komen.

Misschien gaan we wat elektrisch draad aanleggen rondom. ’s Nachts zitten de kippen veilig (als de buurman niet langskomt) maar overdag kan de vos makkelijk over het hek klimmen. Het beest laat geen spoor achter, geen veertjes, geen bloed …. Onvoorstelbaar.

Momenteel zijn wij in de buurt de laatsten die de kippen nog redelijk vrij rond hebben lopen. Bij de rest zijn de kippen door vossen opgevroten en de paar kippen die ze nog over hebben, zitten nu in een soort zwaar beveiligde gevangenis. We delen onze eieren met deze minder gefortuneerden en krijgen als dank zelfgemaakte wijn (gelukkig is ie lekker!) en worst van wild zwijn (ook super goed). We kunnen om dezelfde reden ook 2 haantjes plaatsen, als ze bij ons overleven tot we de vossen buiten kunnen houden.

Kippen houden is al met al een hele belevenis … Een kip doodmaken is echt naar, maar men zegt dat het went door het vaker te doen. Aangezien er kuikentjes worden geboren, is een deel daarvan haan en helaas kunnen we die niet allemaal houden. Ze gaan onderling vreselijk vechten om te proberen de dominante haan te worden. Ik ben blij dat de buurman graag helpt, want ik zie het mezelf voorlopig nog niet doen …

Bijzondere mensen, Toscane

Wie is hier nou een beetje doof?

Written by willemijn lindeboom 11/04/2022 2 reacties

We hebben verschillende buren. De meesten zijn al een dagje ouder. Ik hoor de buurvrouw waar wij op uitkijken (redelijk in de verte) af en toe haar man roepen, vooral als de lunch klaar is. Hier in Toscane lunchen de ouderen allemaal warm met minimaal één gerecht, maar vaak meerdere (voorgerecht en pasta of pasta en hoofdgerecht). Het is dus voor de één nogal veel werk om alles klaar te maken en vervelend als de ander niet op tijd aan tafel zit want dan is alles koud of te gaar (al dente pasta komt nogal nauw).

De buurvrouw riep haar man, Alberto, steeds harder en steeds geïrriteerder. Alberto is namelijk doof aan het worden en hoort haar vaak niet, of doet alsof.

Vervolgens heeft ze op een gegeven denk ik een megafoon aangeschaft, want ik hoorde haar idioot goed:
‘AL BER TOOOOO!!’
Na even wachten wederom maar een toontje hoger:
‘AALLL BEEEERR TOOOOOOOOO!!!!!

Prachtig is dat.

Op een dag echter was Alberto met de motorzaag in de weer. Ik hoorde dat maar hoorde tegen enen ook zijn vrouw met de megafoon. Ze bleef maar roepen (van mij uit gezien van links) terwijl ik van rechts de motorzaag keihard hoorde gieren.

Blijkbaar is Alberto niet de enige die wat doof aan het worden is!