Posted in: Moestuin Toscane, Toscane, Wijn en olijfolie

Alles gaat z’n gangetje

De tijd vliegt zoals gewoonlijk en het is er niet van gekomen een blog te schrijven. Vaak genoeg heb ik een idee voor een blog, maar het komt er niet van.

Ik heb alle olijfbomen gesnoeid en de kruiden die ik in de wijngaard heb geplant vrijgemaakt van gras zodat ze licht krijgen en kunnen groeien. Ik heb allemaal tomaten en courgettes en zo gezaaid en hoop deze aanstaande week in de moestuin te gaan zetten. Die moestuin moet ik nog wel eerst voorbereiden.

Mijn laatste bericht ging over het konijn van de buurman. Dat beestje is hier nooit terechtgekomen want de buurman heeft hem overdag vrij laten rondlopen en op dag twee van die vrijheid heeft een vos hem opgegeten. Zo gaat dat!

Ik heb een groot duivenprobleem, maar het lijkt erop dat ik een oplossing heb gevonden. Er vlogen de laatste tijd wel 30 duiven om mij heen als ik de kippen te eten gaf. De kippen stopten met eieren leggen. Deze hele winter hebben we nauwelijks een ei van ze gehad. Het kwartje viel wat laat bij mij, maar ik zag dan toch ineens het verband ertussen. De kippen kregen blijkbaar niet genoeg voer binnen om eieren te kunnen produceren.

De kippen krijgen nu in hun afgesloten ruimte te eten waar de duiven niet in kunnen (zodra de kippen binnen zijn doe ik alles dicht). Het is wat meer werk, maar het resultaat is er. Er zitten ’s ochtends niet langer 30 duiven op mij te wachten met al hun lawaaierige gefladder en uiterst brutale gedrag. Het heeft even geduurd voordat de kippen deze nieuwe methode snapten, maar met enig geduld (niet mijn sterkste eigenschap) en erg veel frustratie is het gelukt en krijgen ze nu allemaal voldoende te eten. Een hele opluchting.

Hier wat foto’s van de afgelopen tijd … met korte uitleg erbij.

Posted in: Bijzondere mensen, Moestuin Toscane, Wijn en olijfolie

Wat bamboe

Een paar weken geleden stopte er een klein rood autootje terwijl ik buiten bezig was. Een oudere meneer met gigantische buik stapte uit en vroeg of hij wat bamboe mocht komen halen. Wij hebben een dichte strook bamboe aan het eind van ons land. Iedereen uit de buurt weet dat en af en toe vragen mensen of ze er wat van mogen gebruiken.

Tot zover niets vreemds dus. Ik zag vervolgens meerdere keren dat rode autootje in de buurt van het bamboeplekje staan en vroeg mij af hoeveel deze man in Godsnaam nodig had.

Vandaag stond hij er weer en ben ik maar even poolshoogte gaan nemen. Er stond nog bamboe, dus dat was goed nieuws. Ik besloot desondanks toch om even te vragen naar zijn plannen. De man maakte direct zijn excuses. Hij is vier keer bamboe komen halen omdat hij elke keer meer nodig heeft dan hij dacht.

Ik zei hem dat dat geen probleem was, per slot hebben we nog genoeg bamboe over, maar dat het wel prettig zou zijn geweest als hij wat duidelijker had gezegd dat hij behoorlijk veel bamboe nodig heeft, dan weet ik dat.

Na uitgebreid zijn excuses nogmaals te hebben gemaakt begon hij vragen te stellen. Wonen wij hier? Hebben wij de olijfbomen gesnoeid (hij herinnerde zich dat alles was verwilderd en niemand bij de bamboe, of de rest, kon komen). Zijn wij getrouwd? … de vragen werden al wat vreemder … is mijn vriend ouder dan ik … heb ik kinderen? Hij vertelde uitgebreid over zichzelf ook.

Als een wildvreemde dit soort vragen begint te stellen is dat vreemd uiteraard, maar veel mensen uit het dorp zijn enorm nieuwsgierig naar ons. Ze weten wel wat, maar niet alles. Deze man kan nu met een lading bamboe en extra roddelkennis terug naar huis. Echt fantastisch natuurlijk.

Op een gegeven moment zei hij dat zijn vrouw vervelend is. Ik zei dat dat wel erg naar klonk en hij haalde zijn schouders op en zei dat het inderdaad niet leuk is om te zeggen, maar, herhaalde hij gelaten: mijn vrouw is vervelend. Iedereen zegt het. Zijn vrouw weet het zelf ook. Ze is altijd boos en loopt te schelden en tieren en kan er niet mee stoppen. Ik zei dat dat erg vervelend voor zijn vrouw is en dat was hij volmondig met mij eens. Ook wel vervelend voor de man zelf, voegde ik er na een tijdje aan toe. Nee hoor, zei hij, voor mij is het geen probleem. Ik ga gewoon weg als ze weer vervelend doet en heb er dus geen last van.

Tsja … ik opperde dat dat misschien een reden is voor haar ontevredenheid, maar dat kwartje viel niet.

Ik zei dat ik weer verder ging met het snoeien van de wijngaard. Hij wees naar de heuvel en vroeg: die wijngaard? Ja, die wijngaard! Huren jullie of hebben jullie hem gekocht? Gekocht! En U snoeit hem? Hij viel om van verbazing. Ja, ik snoei hem.

Hij beloofde dat hij niet nog meer bamboe zou komen halen en nodigde mij uit langs te komen om zijn bamboecreatie te zien. Uiteraard zei ik dat ik dat zou doen, maar ben het allerminst van plan!

Posted in: Moestuin Toscane

Superrups

Deze enorm grote rups was rustig op weg naar mijn rode bieten in de moestuin. Tien centimeter lang (denk ik) en heel dik. Prachtige kleuren en … met een hoorntje!

Even zoeken online gaf direct de naam (niet te onthouden). Wel leuk is dat deze rups uiteindelijk een nachtvlinder wordt van het soort dat op de affiche van de film ‘The Silence of the Lambs’ is gebruikt, met een soort doodshoofd op zijn rug (met enige fantasie kun je dat zo zien).

Ik heb de rups iets verderop in het gras gezet en na een half uurtje of zo was ie spoorloos.

Posted in: Bijzondere mensen, Moestuin Toscane, Toscane

Wat hooi voor het ‘kippenbedje’

De buurman belde of de zoon van een vriend van hem wat hooi van ons mocht pakken. De vriend is een tijdje geleden overleden en nu probeert zijn zoon de kippen en andere activiteiten van de vader, gaande te houden.

Uiteraard mocht dat.

De buurman zei vervolgens dat dat hooi helemaal niet nodig was, omdat kippen ook gewoon in het zand, in het gras of waar ze zelf maar willen, een ei leggen. Hij zei: “die zoon is van de stad en die snapt er helemaal niets van”.

Na het gesprek zei ik tegen mijn vriend dat ik blijkbaar ook helemaal niets snap, want ik leg ook altijd wat gras of hooi in het kippenhok, zodat ze daar eieren op kunnen leggen. Sommige kippen doen dat, andere niet. Ik vind het wel vriendelijk staan, zo’n nestje …

Posted in: Moestuin Toscane

Kip kwijt …

Al dagen was ik een kip kwijt. Ik heb overal gezocht of ik veren kon vinden buiten hun hek en goed gekeken of er gaten in het hek zaten. Ik kon helemaal niets vinden.

Toen dacht ik dat er misschien een kip gewoon was doodgegaan. Normaal doen ze dat in het hok en niet in hun veld, maar … je weet het noot. Ik liep het hele veld op en neer en kon weer niets vinden.

Toen ik in de moestuin bezig was hoorde ik dat een kip een ei had gelegd. Ze gaan dan vaak even heel hard kakelen (niet allemaal doen ze dat, maar de meesten wel). Het geluid kwam niet uit hun hok.

Het kwartje viel (eindelijk). De kip had zich ergens verstopt om te broeden! Ik ging op zoek en ja hoor … in deze bos topinambur vond ik de kip.

De eieren waren al glad van het broeden (normale eieren zijn altijd een beetje ruw en lijken poreus). Ik begrijp dus helemaal niet waar dat nieuwe ei is gelegd, maar daar kom ik wel achter.

Ik laat de eieren maar liggen en we merken wel of er een kuikentje wordt geboren. De haan doet niet veel meer, dus veel zullen het er niet worden.

Hoezo ‘domme kip’?

(Tenzij je het over mij hebt!)

Posted in: Moestuin Toscane, Wijn en olijfolie

Mesthoop overhoop

Ik had een week geleden al gezien dat de randen van onze grote mesthoop overhoop lagen. Ik vroeg met enig tact aan mijn vriend of hij een volgende keer iets meer afstand wilde houden als hij met de tractor maait. Hij zei beledigd dat hij heel veel afstand had gehouden.

Ik geloofde er niets van.

Vandaag zag ik ineens wat de reden is van de puinhoop. De wilde zwijnen zijn bezig de hele boel overhoop te halen. Er zitten veel overheerlijke wormen in de mest en wilde zwijnen zijn daar dol op. We hebben de mest al ongeveer een jaar. De twee hopen hadden we met veel oud hooi overdekt om ze te beschermen tegen de zon. Oude mest is heel goed voor de tuin en bomen, maar verse mest niet.

Als de zwijnen zo doorgaan blijft er van de hopen niets over en droogt alle mest uit. Ik heb helaas geen idee hoe ik de zwijnen van de mest weg kan houden … wolven komen niet op oproepbasis.

Posted in: Moestuin Toscane, Wijn en olijfolie

Wijngaard

Afgelopen winter hebben we de wijngaard onder ons huis gekocht. Dat is nog eens iets anders …!

Al jaren wordt er met van alles op de wijngaard gespoten en behoorlijk ook. De personen die het gif spuiten zitten keurig volgens de normen in een afgesloten tractor, met (hoop ik voor hen) de juiste filters om schone lucht te kunnen inademen tijdens het spuiten.

Ik echter heb geen enkele filter en krijg het allemaal rijkelijk over mij heen gestort. Nou is het inmiddels vrij duidelijk dat een aantal heel nare ziektes van landbouwgif komen. We besloten te kijken of het wellicht mogelijk zou zijn de wijngaard te kopen. Na lang wachten en rondvragen, bleek dat tot onze verbazing mogelijk.

Nou hebben we dus een hectare wijngaard erbij, een productieve wijngaard, hoewel de meeste stokken hun beste tijd wel gehad hebben.

Het plan?

Ik ga aankomende herfst en winter er van allerlei bomen en kruiden en andere planten in planten. Allemaal lokale planten die goed tegen slechte grond en droogte kunnen. Het wordt een syntropische wijngaard. Dat wil zeggen dat er op de lange termijn niets van buiten nodig zal zijn om goede druiven te produceren, plus wat kruiden en andere vruchten.

Werk aan de winkel dus!

Deze foto is van een maand geleden. Inmiddels is het gras niet groen meer!
Posted in: Moestuin Toscane

Zoete aardappelplantjes

Vorig jaar had ik wat zoete aardappels (ook wel ‘batate’ in het Italiaans, net anders dan ‘patata’ hetgeen gewone aardappel is – denk aan patat!) in het vroege voorjaar in een pot gedaan en eindeloos gewacht tot deze uit zouden gaan komen. Ze stonden op een warme plek, maar er gebeurde heel lang niets. Veel te lang!

Ik heb dus online wat plantjes besteld en die kwamen perfect aan en hebben het uitstekend gedaan in mijn moestuin.

Dit jaar heb ik een verwarmende mat gekocht die mijn bak met zoete aardappels moet helpen denken dat het al lekker warm is buiten. Nou, dat werkt als een tierelier!

Vandaag heb ik de langste plantjes van de zoete aardappel losgemaakt en in een glas water gezet, zodat ze wortel kunnen schieten. Daarna gaan ze naar een potje met grond en pas in mei gaan ze de tuin in.

Als alles goed blijft gaan hoef ik dit jaar geen zoete aardappelplantjes te bestellen en kan ik ze zelfs een beetje uitdelen want er komen heel veel plantjes omhoog momenteel.

Posted in: Moestuin Toscane

Hooi

Tijdens een wandeling een paar weken geleden, zagen we een heel aantal oude ‘rotoballe’ in een veld liggen. Dat zijn gigantische rollen hooi of stro.

Na wat bellen en rondvragen kwam ik er uiteindelijk achter van wie ze waren en werd mij ook verteld dat onlangs iemand anders een heel aantal van deze rotoballe in de fik had gestoken omdat hij niet wist wat hij ermee moest.

Ik sta altijd met mijn oren te klapperen als dit soort idiote dingen hoor … Laat ze een aantal jaar liggen en je hebt perfecte compost voor op het land of in de moestuin. Hoezo moet je die dingen dan verbranden? Iedere boer heeft wel ergens plek. Maar goed, het zit blijkbaar niet in hun systeem en de boel lekker in de fik steken ruimt mooi op (je vervuilt als een gek, dus opruimen in de nauwe betekenis van het woord).

De eigenaar van deze rotoballe had er thuis ook nog een heel aantal liggen die hij ook ging verbranden. Nou, breng die ook maar, hoe meer oud hooi wij hebben, hoe beter.

Hij zou zaterdag komen (twee weken geleden), toen maandagavond, toen dinsdagavond heel laat, toen donderdagavond … kortom, elke keer kwam er iets tussen. Maar een paar avonden geleden belde hij mij dat hij op het punt stond te vertrekken en of ik er was. Hij kwam met een grote kar vol, 14 rotoballe. Fantastisch!

Nu wil de buurt weten wat wij in godsnaam met al dat hooi gaan doen. Gisteren zijn we begonnen wat hooi richting ons huis te slepen. Dat is goed voor alle spieren in het lichaam, zonder dat je naar de sportschool hoeft (heb je haar weer!).

De paar buren die ons bezig hebben gezien, draaien langzaam hun hoofd van links naar rechts … ‘matti’ (gekken). Wij vermaken ons er prima mee, dus we zijn inderdaad waarschijnlijk gewoon gek. Goed gek!

Posted in: Bijzondere mensen, Moestuin Toscane

Verkeerd beroep gekozen …

Ik had fruitbomen besteld (antieke soorten die je hier lokaal niet kunt kopen). Ze werden met een koeriersdienst verstuurd.

Ik had geen track en trace ontvangen en wist niet dat de bomen al onderweg waren.

Gisteren was ik net klaar met een les (mijn telefoon staat dan op stil) toen ik buiten hoorde roepen. Ik dacht dat iemand bij de buren naar de buren zocht want dat gebeurt wel vaker. Toevallig keek ik ook even naar mijn telefoon en zag dat ik werd gebeld.

‘Pronto’ (dat zeggen Italianen als ze de telefoon opnemen).
‘Sono il corriere!!!! Dove sei???’ (Ik ben de koerier (schreeuwend). Waar ben je (nog harder schreeuwend).

Ik zei dat ik eraan kwam, maar de man was zo erg over zijn toeren dat hij niet luisterde en bleef herhalen ‘dove sei? dove sei???’.

Toen ik buiten kwam riep ik dat ik eraan kwam en rende naar zijn knalrode vrachtwagen. De man was achterin geklommen en gooide wild allerlei dozen in het rond om plek te maken.

‘Wat een zootje’ mopperde hij. Dat kon ik beamen. Vanonder allerlei dozen haalde hij mijn arme bomen tevoorschijn, gelukkig goed ingepakt. Ruw rukte hij aan het lange pak om het vrij te maken van andere pakjes. Ik vroeg hem zo rustig en vriendelijk mogelijk om voorzichtig te zijn en legde uit dat er levende planten in het pak zaten.

Heb ik geen tijd voor, zei hij druk trekkend en vloekend. Wat een rotbaan heb ik gekozen!

Ik probeerde hem een beetje te kalmeren dat vast niet elke dag zo vreselijk was. Hij keek mij aan alsof ik gek was en zei dat elke dag zo was of nog erger. Eén grote zooi en altijd haast.

Back to Top