Posted in: Wijn en olijfolie

Onze olijfolie

Dit jaar was een moeilijk jaar voor olijven. In het voorjaar heeft het erg veel geregend en daarnaast is er een fikse hagelstorm geweest. Olijfbomen zijn afhankelijk van de wind en regen voor een goede kruisbestuiving. Regent het teveel dan werkt het niet. Regent het te weinig, idem. Waait het niet dan is dat een probleem, waait het teveel dan ook.

Er hingen dus niet veel olijven aan de bomen. Om ons heen werd flink gemopperd, maar bijna iedereen is toch gaan plukken. Twee mensen in de buurt hebben het erbij laten zitten omdat de opbrengst te laag zou zijn. Die mopperen het hardst.

Wij hebben een weekend keihard gewerkt om zoveel mogelijk olijven te plukken en hebben in totaal bijna 42 kilo olie (van ruim 300 kilo olijven). We zijn er dik tevreden mee! Dat was alweer twee weken geleden! We eten bijna elke dag minstens één bruschetta. Heerlijk!

Toen we de olie hebben opgehaald hebben we voor die avond een beetje olie in een glazen pot gedaan. Het verschil tussen de nieuwe en oude olie is altijd weer enorm:

Over een paar weken is de nieuwe olie minder troebel en over een paar maanden is de groene kleur ook helemaal weg. De smaak verandert ook. Het echt pikante vind je normaal gesproken alleen in nieuwe olie die net is geperst.

Posted in: Wijn en olijfolie

Levenscyclus …

Gisteren (het was een vrije dag in Italie) kwamen we een van onze buren tegen. Een ontzettend aardige man. Hij is flink op leeftijd, maar altijd buiten bezig en lijkt 20 jaar jonger dan hij is. Zoals altijd maakten we een praatje en in deze periode kan dat alleen gaan over de olijven en alles dat daarmee gepaard gaat.

Na uitgewisseld te hebben wat een slecht jaar dit is, vroeg ik of hij ook last van de olijfvlieg had. In onze olijven zaten wel wat larven namelijk.

Onze buurman had totaal geen last van de vlieg, zijn olijven waren volgens hem perfect. Hij liet zijn kratten zien en we inspecteerden even samen de inhoud. Mijn vriend haalde er vrijwel direct een olijf uit met een gaatje waarin een larve vrolijk zat te eten. Echter, eerijk is eerlijk, zijn olijven leken van betere kwaliteit dan de onze.

Ergens in het gesprek zei ik dat de larven uiteindelijk nieuwe olijfvliegen werden. De man keek mij totaal verbijsterd aan. Wat zegt die buitenlandse nu voor iets achterlijks? Nee, zei hij zeer zeker van zijn zaak. De olijfvliegen komen aanvliegen en leggen een eitje in de olijven. Uit dat eitje komt een larve die de olijven kapot maakt, maar daarna gaat de larve gewoon dood. Vliegen komen aanvliegen!

Toen ik licht protesteerde zei hij: “Kijk maar na hoor, ik weet het zeker. Kijk ook maar op internet!”

Posted in: Algemeen

Verstopte eieren … ver voor Pasen

Elke avond doe ik het kippenhok dicht en ’s ochtends weer open. Ik tel de kippen dan altijd zodat ik weet of er een vos of ander beest in de ren is geweest.

Vorige week ontbrak er ’s avonds een kip. De volgende ochtend liep ze vrolijk buiten het kippenhok. We hebben wel eerder kippen gehad die besloten buiten het hok te slapen, in een olijfboom. Hun leven was flink ingekort, want de vos had het al vrij snel door.

Na een paar dagen zag ik de kip heel haastig iets komen eten. Ze maakte de geluiden van een kip die kuikentjes heeft. Dat doen de kippen altijd als ze broeden. Ik hield de kip goed in de gaten en zag waar ze haar nest had gemaakt.

Onder een berg takken die ik in de ren had laten liggen.

Dat is prima zolang het mooi weer blijft en de vos niet binnen kan komen, maar er werd (eindelijk) regen voorspeld.

Ik heb toen een prachtig nestje voor de kip en haar eieren gemaakt in een apart klein kippenhok dat nog niet in gebruik is. Een bedje met lekker veel stro en blaadjes en heel veel veren. Eenmaal klaar pakte ik de kip (eerst stevige handschoenen aan want ze pikken fanatiek) en haar eieren en zette haar op het mooie nest.

Ze rende als een gek weg, luid kakelend. Ze klonk bijzonder beledigd. Daar stond ik met 14 warme eieren … Ik had het domme plan om te proberen de kip te vangen en in het hok op te sluiten. Daar heb ik mij zo’n tien minuten intensief mee bezig gehouden, maar dat lukte uiteraard niet. Het gaf wel enorme commotie. Een hels kabaal van kakelende en rennende kippen en af en toe een flinke vloek van mij er tussendoor.

Er zat niets anders op dan de eieren terug op hun plek te leggen en te hopen dat de kip er weer op zou gaan zitten. Nou dat deed ze vrijwel onmiddellijk.

Ik herinnerde mij toen pas dat de buurman de kippen altijd in het donker verplaatst, dus ik probeerde het opnieuw een dag later in het donker. Mijn vriend hielp en we sloten de kip en haar eieren in het hok op. Na 5 minuten hoorde ik echter een knal en vermoedde dat de kip uit het hok was ontsnapt.

De volgende ochtend liep de kip buiten het hok naar eten te zoeken. De eieren waren koud.

Wat te doen met 14 eieren die al een paar dagen (misschien 3, 4 of zelfs 5) waren bebroed (als je dat zo zegt). Ik bedacht dat we ook af en toe een kip eten, dus een embryo kuiken kan dan ook wel. Ik heb in een grote kom de eieren geklutst. In 9 zat al een kuiken in ontwikkeling. Blijkbaar waren 5 eieren niet bevrucht. In die negen eieren waren wat bloedvaten te zien en meer niet. Het idee vond ik niet zo fris, maar het roerei smaakte eigenlijk gewoon goed.

Posted in: Bijzondere mensen

Je wilde een fiets? Trappen maar!

Een winkel bij mij in de buurt wordt gerund door een grote familie. Afgezien van één vrouw, die er zelden is, zijn ze bijzonder onvriendelijk en in het geheel niet klantvriendelijk. Ze kunnen zich dit veroorloven, want ze zijn de enige winkel in de omtrek waar je zoveel dingen voor de tuin kunt kopen.

Een jaar geleden had ik eigenlijk besloten er niet meer naartoe te gaan. Ik had voor een jarige een kit gekocht waarmee hij zelf bier kon maken (daar had hij het vaak over, anders zou ik dat nooit hebben uitgezocht). De kit had onder andere een blik met ingrediënten. Dat blik was al maanden over de maximale datum heen, bleek nadat de jarige alles blij had uitgepakt. Normaal gesproken niet zo’n punt, maar in de handleiding stond dat de ingrediënten super vers moeten zijn om er bier mee te kunnen brouwen. Toen ik een volgende keer terugkwam bij de winkel, meldde ik het probleem. De dame keek mij kort aan, haalde haar schouders op en zei: oh ja?

Hoe dan ook, vandaag was ik weer bij de winkel. Toen ik aan het afrekenen was begon het keihard te regenen. Niet zomaar keihard, maar echt kei en keihard. Mijn douche produceert niet zoveel water!

Na de kassa begon de kleine ruimte voor de deur langzaam vol te lopen met mensen. Her en der hoorde ik iemand morren over de regen.

De dame achter de kassa riep: ‘Jullie hebben al maanden alleen maar gezeurd dat het nodig n’s moest regenen en nou regent het eindelijk! Daar ga je dan toch niet over klagen? Je wilt haar (de regen is vrouwelijk in het Italiaans) toch niet weer wegjagen?’. Het bleef stil. Ik denk dat we het allemaal met de vrouw eens waren, maar toch ook wel graag uit de winkel verlost wilden worden.

Ik dacht aan de Italiaanse uitspraak: ‘Hai voluto la bicicletta? Ora pedala!’
Dat wil zeggen: ‘Je wilde een fiets? Nu trappen maar!’

Posted in: Bijzondere mensen, Wandelen Toscane

Putten, kalven en dempen

Een kilometer verderop woont een bijzonder onaangename man. Hij vindt mijn vriend en mij erg aardig en dus is hij tegen ons niet onaangenaam, maar hij is altijd overal boos over (de opgraving aan de Etruskische put vindt hij bijvoorbeeld vreselijk omdat de weg daar nu niet recht is en hij elke dag twee keer om de put heen moet rijden, een bochtje van nog geen twee meter).

Hij zei een tijdje geleden dat we hier tussen de Neanderthalers wonen, zo dom vond hij al onze buren. Ik was het er niet mee eens, ik voel mij hier juist enorm thuis en maak graag een praatje met bijna iedereen. Maar … dat zegt misschien meer over mij!

(Overigens weten we niet gek veel over de Neanderthaler, wellicht waren ze niet dom. Maar dat is een ander verhaal)

Gisteren kwam ik een andere buurvrouw tegen. Een lief mens op leeftijd, altijd in de weer om honden koekjes te geven en voor katten te zorgen. Zij is de eigenaar van de nieuwe ‘bron’ samen met haar man. Ze was helemaal overstuur. Of ik het had gehoord van de ree?

Ik had niets over een ree gehoord en ik had dat liever zo gehouden, maar in dit soort zaken heb je geen keus. Mensen willen anderen altijd onderdeel maken van nare dingen, alsof het daarmee langzaam minder naar wordt.

Je raadt natuurlijk al wat er gaat komen … er was een ree in hun grote put water verdronken. Blijkbaar was het arme dier over het hek gesprongen en kon er daarna uiteraard niet meer uit. Het is kurkdroog bij ons en alle watertjes staan al twee maanden droog. Het is dus niet zo vreemd dat dieren naar dat water komen.

Iemand had haar zelfs gebeld, maar ze was wat dagen weg geweest. Die persoon had haar medegedeeld dat er een ree in de put aan het zwemmen was. Zwemmen ja! Die persoon heeft verder niets gedaan om het arme dier te helpen want hij/zij dacht dat ie er wel in z’n eentje uit zou kunnen komen.

Het beeld van de Neanderthalers kwam spontaan boven!

De buurvrouw had tranen in haar ogen en vroeg mij wat ze kon doen om te voorkomen dat er andere dieren dood zouden gaan in haar water. Tja … een hoger hek, het hek op grotere afstand zetten en één kant langzaam het water in laten lopen, een kanaaltje graven onder het hek door zodat de dieren daar het water kunnen drinken, dichtgooien … Ik opperde zo wat ideeën, maar niets beviel haar.

Ze zou het er met de buurman die het gat had gegraven, overigens zonder enige vergunning, over hebben. Die beste man is de eigenaar van de hond waarmee wij vaak gaan wandelen en hij haat reeën en eigenlijk alle andere dieren die los rondlopen. Die eten zijn druiven op. Ik ben dus benieuwd met wat voor oplossing hij op de proppen komt.

Is het echt een bron of is het een kapotte leiding? Daarover een andere keer meer!

Posted in: Bijzondere mensen, Moestuin Toscane

Wie niet sterk is doet het anders

Vorige week werd ik gebeld door een man uit de buurt.

Wanneer wij onze ‘rotoballa’ nou eindelijk n’s van zijn land kwamen ophalen. Hij lag hem behoorlijk in de weg.

Una rotoballa is zo’n grote baal stro of hooi in een rol geperst. Ze wegen geloof ik 400 kilo per stuk.

Ik zei tegen de man: ‘Onze rotoballa?’ Ja, hij blijkt van ons te zijn. De boer die het gras had gemaaid en daarna het gedroogde gras in deze ronde baal heeft geperst, had tegen de man gezegd dat hij van ons was en dat wij hem dus op moesten komen halen. Ik wist uiteraard nergens van. Ik vond alleen dat die boer ons wel erg weinig hooi had gegeven als dank voor het maaien van anderhalve hectare land (één rotoballa namelijk).

Feit is alleen wel dat deze baal hooi honderden meters van ons land lag, dus het is niet echt logisch. Maar goed, zo’n hoeveelheid hooi kunnen wij wel gebruiken dus ik heb niet geprotesteerd.

Zaterdag gingen we aan de slag. De baal lag op z’n vlakke kant en we moesten hem kantelen om hem daarna als een wiel achter de tractor mee te kunnen slepen.

We hebben een kleine tractor, maar meer niet. Duwen en trekken hielp niets, het ding was niet in beweging te krijgen. Met de tractor hebben we de baal richting een aflopend stuk land geduwd en daarna lukte het met grote inspanning (mijn vriend is enorm sterk gelukkig) de baal te kantelen. Die rolde direct naar beneden tot ie tegen een olijfboom tot stilstand kwam.

We hadden touwen meegenomen en een ijzeren stok om het touw door het midden van de baal te kunnen steken. Na wat gepruts lukte dat en konden we de baal richting huis rollen. Het is drie of vierhonderd meter over een smalle weg.

Ik liep achter de tractor aan om de baal min of meer recht te houden en tot mijn grote opluchting ging dat goed. We hadden nog wat auto’s achter ons die hun ogen uitkeken. Wat doen die twee nou weer!

Op de foto hieronder waren we ‘veilig’ bij onze ingang aangekomen. We waren super tevreden over onze oplossing om zonder de juiste middelen toch de baal naar huis te hebben kunnen slepen.

Posted in: Bijzondere mensen

De fysiotherapeut

Ik had al ruim een maand rugpijn en het werd steeds erger. In het begin had ik alleen even pijn nadat ik was opgestaan, maar vorige week sliep ik slecht omdat ik enorme pijn had bij het omdraaien. Overdag was het ook echt pijnlijk.

Ik heb wel vaker rugpijn gehad maar de oefeningen die altijd goed hielpen, hielpen deze keer niet.

Tijd dus om de fysiotherapeut te bellen. Die is echt goed en dus enorm druk. Het is moeilijk een plekje vrij bij hem te vinden, maar het lukte een weekje later.

Hij luisterde naar mijn verhaal en nodigde mij uit op mijn rug te gaan liggen. Hij trok en draaide wat aan mijn benen en keek hoe die reageerden. Hij duwde op mijn heupen en deed na een tijdje zijn handen over mijn buik en duwde op een gegeven moment heel kort en beslist op mijn rechterheup.

Daarna kraakte hij even her en der, maar dat doet hij altijd (ook toen ik een probleem met mijn knie had) en dat is de reden dat ik, hoe goed hij is ook, hem vermijd. Ik vind dat vreselijk eng. Dat weet hij inmiddels, maar hij zweert erbij.

Ik kon weer gaan en hij zei dat wellicht deze ene behandeling genoeg was. Ik had iets vastzitten in mijn rechterbeen waardoor mijn rug links helemaal aan het verstijven was. Daar werkt geen oefening tegen!

Helaas moet ik nog wel een keertje terug want ik heb nog steeds een beetje pijn en wil vermijden dat dat weer erger gaat worden. Hij heeft pas volgende week tijd, dus ik hoef me nu nog geen zorgen te maken over het kraken.

Posted in: Moestuin Toscane

Fikkie stoken … het mag weer!

Bij ons in Toscane is het van half juni tot half september verboden om een fikkie te stoken.

Helaas.

Wat mij betreft zou het het hele jaar verboden moeten zijn. Ik blijf het idioot vinden dat iedereen hier al het groenafval in de fik steekt in plaats van het te composteren. Vervolgens koopt iedereen zakken compost voor de moestuin.

Gisteren had een buurman beneden ons een ‘vuurtje’ aangestoken. Allemaal groen en nat spul en vrijdag was er een welkom buitje gevallen, dus … het fikkie wilde echt niet branden, of eigenlijk moet dat zijn: echt niet!.

Wij werden zo ongeveer uitgerookt als de wind even onze kant op kwam. Deze rookpartij heeft de hele ochtend en deel van de middag geduurd.

Ik wilde de buurman (mensen uit Florence die alleen in het weekend komen) even laten weten wat ik ervan vond, maar … er was geen mens te bekennen!

Iedereen bij ons maakt vuur, maar de meeste doen dit met droog spul en een goed heet vuur waardoor er veel minder smerige rook vrijkomt. Deze stadsmensen hebben er dus echt helemaal niets van begrepen. Ten eerste maken ze een onnodig vuur en ten tweede hebben ze werkelijk geen idee hoe dat moet.

Posted in: Wijn en olijfolie

Landbouwgif en medicijnen

We liepen dit weekend vrienden van ons, die iets verderop wonen, tegen het lijf. Ze waren net terug van twee weken vakantie aan zee en na wat kwebbelen over hoe warm het was geweest (erg warm!) en hoe heerlijk het aan zee is vergeleken met bij ons in het binnenland (heerlijk!), vroeg de man wat wij met de olijven van plan waren.

Dat zit namelijk zo. In deze tijd van het jaar begint Jan en Alleman flink tegen de olijfvlieg te spuiten. Onze vriend (en ook andere buren) vraagt het elk jaar wel een keer en elk jaar opnieuw leg ik met groeiend ongeduld uit dat wij absoluut geen gif gebruiken.

Helaas zijn we één van de weinigen. Van iedereen die wat olijfbomen heeft, gewoon voor de olijfolie voor eigen gebruik, horen we in deze tijd van het jaar, afhankelijk van het weer, voorspellingen over de olijfvlieg. Deze vlieg komt als de temperatuur niet te hoog is en als het vochtig is. Ik kan nog wel begrijpen dat een boer die olijfolie moet verkopen om rond te kunnen komen, gif gebruikt. Hobbyboeren zouden dat echter echt niet moeten doen, vind ik. Daarnaast krijgen echte boeren bijscholing over het gebruik van gif en hobbyboeren doen maar wat.

Na een week van elke dag minimaal 37 graden was voorspeld dat het gisteravond zou gaan plenzen (geen drup gevallen!) en dat het 20 graden zou worden. De zon schijnt momenteel volop, geen wolk te bekennen. Het waait alleen wel stevig.

De frantoio (olijvenpers) stuurt berichten over de vlieg naar al hun klanten, zowel de landbouwbedrijven als de individuen. Onze vriend krijgt ook deze waarschuwingen en neemt die bloedserieus. Hij is gisteren een paar uur gif over zijn olijfbomen gaan spuiten. Dat gif maakt alle insecten dood en ook veel kleine andere beestjes. Dat interesseert hem niet. Hij is alleen geïnteresseerd in zijn opbrengst olijfolie. Hij zegt dat hij in het voorjaar weekenden aan het snoeien is geweest en het gras onder de bomen meerdere keren heeft gemaaid en dat al dat werk niet voor niets kan zijn. Hij praat echte boeren na, alsof het werken buiten alleen werk is en geen hobby.

Toen hij zei dat het gif, dat men hier ‘medicijn’ noemt, na 40 dagen helemaal is verdwenen en dus geen kwaad doet aan onze gezondheid, moest ik mezelf echt inhouden om hem niet te beledigen. Ik vind dit soort korte termijn denken oerdom.

Ik dacht dat we inmiddels allemaal wel wisten dat onze gezondheid nogal sterk samenhangt met de gezondheid van alles om ons heen en dat gif spuiten grote gevolgen heeft voor onze omgeving. We hebben nauwelijks nog vogels afgezien van duiven, eksters en kraaien. Vuurvliegjes zien we bijna nooit meer. De olijfvlieg wordt elk jaar een groter probleem omdat er steeds minder natuurlijk evenwicht is (zonder vogels die die vliegen kunnen eten, zonder spinnen en hagedissen die ze vangen). Alles staat met elkaar in verband en vergt een langetermijnvisie. Maar … niemand hier wil naar mij luisteren en ze vinden mij zelfs behoorlijk irritant omdat ik niet in hun redenering meega.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik voor de zoveelste keer te horen: als jij ziek bent neem je toch ook medicijnen? Een vergelijking die totaal niet klopt want het gif tegen de vlieg is geen medicijn. Niets of niemand wordt er beter van, het maakt alleen heel veel beestjes dood. Helaas gebruikt iedereen altijd deze achterlijke vergelijking om het gebruik van landbouwgif goed te praten.

Wij wachten zoals elk jaar gewoon af of we olijven kunnen oogsten. Ons plan tegen de olijfvlieg op de lange termijn is om meer en meer ‘inula viscosa’ (kleverige alant) tussen de olijfbomen te zetten. Hierin kan een plaag zitten die zich voedt op de larven van de olijfvlieg. Zo ook in de ‘spino di giuda’ (de valse christusdoorn), die heb ik op meerdere plekken geplant nadat ik er zaden van heb laten uitkiemen. Maar … voordat we hiervan het effect gaan zien zullen er nog wel wat jaren nodig zijn. Ik weet dat het bijna zinloos is omdat wij de enigen zijn die deze planten gebruiken en rondom ons zullen er steeds meer olijfvliegen zijn. Maar, wie weet kan ik af en toe iemand overtuigen van deze aanpak.

Posted in: Algemeen, Toscane

Het mis hebben

Zo gaat dat af en toe, dat de plank volledig wordt misgeslagen.

Iets verderop begon een paar weken geleden wat water omhoog te komen in een olijfboomgaard. De wilde zwijnen hadden er gewroet en maakten, zo te zien aan de modderbende, uitgebreid gebruik van het water dat ze hadden gevonden. De vrouw van de olijfboomgaard wist te vertellen dat wilde zwijnen altijd water konden vinden.

Precies in dezelfde periode hadden wij elke ochtend weinig water uit de kraan. Overdag was de druk prima, maar ’s ochtends was de druk zo laag dat er maar een klein straaltje water was.

De waterleiding loopt toevallig zo’n 5 meter van de nieuwe bron vandaan en één plus één is twee … dus we dachten dat de gevonden bron waarschijnlijk een lekke pijp van de waterleiding was. Ik heb het meerdere keren geopperd, want het lijkt mij vreemd dat er zomaar heel veel water uit de grond komt. Echter, alle buren weten zeker dat het een echte bron is en de waterleiding er niets mee te maken heeft.

De nieuw ontdekte bron werd dus snel uitgegraven en omheind. De arme zwijnen zijn hun modderpoel kwijt en wij bleven problemen met het water houden en gaven dus de schuld aan deze ‘bron’.

Gisterochtend echter, kwam ik erachter dat we alleen weinig water in ons huis hebben. De kraan buiten had wel goede druk. Toen ik dat een paar weken geleden had getest was daar de druk ook laag, maar nu niet meer. Dat veranderde het hele plaatje.

Ik heb alle filters schoongemaakt en de kranen open en dicht gedaan en aan allerlei kleppen gedraaid en na eerst helemaal geen water meer te hebben (even heb ik mezelf vervloekt) … was na een tijdje ons probleem opgelost. Geen idee waarom of hoe, maar ineens stroomt het water weer rijkelijk uit alle kranen.

Wij blijven ernstig twijfelen over de oorsprong van de bron, maar we zijn opgehouden iedereen te vragen wat zij denken. De gevonden bron is niet ver van de put van de Etrusken die een paar jaar geleden werd ontdekt, dus vindt iedereen het hier normaal dat er zomaar heel veel water met kracht uit de bodem komt zetten. Ik ben een leek op dit gebied, heb zoiets nog nooit gezien. Ik kan het dus niet echt geloven….

In elk geval werkt het water bij ons weer en was het allemaal alleen erg toevallig dat we weinig water hadden precies toen de ‘bron’ begon op te komen.

Onder de weg (rechts) loopt de waterleiding. Deze bron geeft duizenden liters water per dag.

Back to Top