Vijgenbomen in de problemen

Vorig jaar zijn vier van mijn vijgenbomen dood gegaan. Hier in de buurt zijn veel oude vijgenbomen ook dood. Eén van de redenen is de ‘punteruolo del fico’ (‘priem van de vijg’). Ik had al een foto van het insect op mijn blog gezet een tijdje geleden.

Ik heb drie vijgenboompjes die bijna dood zijn, maar nog niet helemaal. Ik probeer deze in leven te houden en ga elke dag minstens een keer op zoek naar de ‘priemen’. Ik heb er al enorm veel doormidden geknipt. Sommige knip ik uit pure nijd zelfs twee keer door … Mijn vriend vond dat nogal verontrustend om te zien.

Gisteren had er er weer eentje op een vijgenboompje gevonden, twee keer doorgeknipt en de resulterende drie stukjes aan de kippen gegeven. Ik liep vervolgens naar binnen, deed de deur open en plop … er viel zo’n insect net voor mijn voeten.

Het huis binnenlopend moet het insect hebben gedacht dat iets hem ging pakken (ineens werd het donker). Als ze zich bedreigd voelen laten ze zich vallen en blijven voor dood liggen, pootjes dramatisch in de lucht. Zo lag ie daar dus en is ook kippenvoer geworden. Ik snap nog steeds niet waar de priem vandaan kwam, maar ben behoorlijk in mezelf teleurgesteld. Ik moet hem namelijk op de een of andere manier hebben meegedragen en dat belooft niet veel goeds over mijn jacht op de punteruolo …

Nou is er ook een ander probleem met de vijgenbomen, de ‘cocciniglia’ (schildluis). Mijn boompjes hebben dit niet, maar in de buurt zie ik het op veel bomen. Eén boom met heerlijke vijgen heb ik zo goed mogelijk schoongemaakt, met een ruwe handschoen alle takken gemasseerd … (mocht iemand zich afvragen waarom biologisch eten duurder is dan het eten dat met gif wordt bespoten … ik heb een verklaring)!

De schildluis eet van de lymfe en maakt er vervolgens een zootje van. Alle bladeren worden bedekt door een kleverig zwart goedje. Na een tijdje krijgt de vijg geen licht meer en niet lang daarna gaat ie uiteraard dood.

Vrolijke boel voor de vijgenbomen hier in Toscane!