Posted in: Appartement opknappen, Fietsen in Toscane, Montespertoli, Toscane, Wandelen Toscane

Oude techniek

Bij toeval (waar bestaat het leven verder uit?) kwamen we, een paar weken geleden alweer, uit bij een oude vergane villa tussen Castelfiorentino, Certaldo en Montespertoli in Toscane.

Een enorme villa met bijbehorende tuin die ooit schitterend moet zijn geweest, klein kerkje en nog wat huizen ernaast, allemaal bovenop een afgevlakte heuvel met mooi zicht. Al tientallen jaren woont hier niemand meer. Dood zonde! Het heet Montorsoli.

Net buiten het hek van de villa stonden ruïnes van onder andere de cantina (waar wijn werd gemaakt). De vaten zijn nog heel, ze zijn, heel bijzonder, van bakstenen gemaakt.

De ingang bestaat uit een boog. Je kunt heel mooi zien met welke techniek die is gemaakt. Een zeer betrouwbare bouwtechniek, blijkt!

oude-bouwtechniek-toscane-1 oude-bouwtechniek-toscane-2 oude-bouwtechniek-toscane-3

 

Hierboven de bouwtechniek die deze boog, ondanks dat de rest van het gebouw is ingestort, overeind houdt. Een eenvoudig principe. Die werken vaak het beste!

oude-bouwtechniek-toscane-4 oude-bouwtechniek-toscane-5

 

De wijnvaten van bakstenen. Nooit eerder gezien, maar ook zij doorstaan de tand des tijds (en meer want het gebouw om hen heen is ingestort). 1794 is ruim 220 jaar geleden.

Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Cipressen in Toscane

Gisteren liepen we nog een stuk van de Via Francigena. De bedoeling was om uit te komen in Gambassi Terme, maar de laatste kilometers bleken langs een drukke verharde weg te gaan, dus zochten we op goed geluk een kleine weg en vermaakten ons iets beter.

Het was koud, met fikse wind. Ik had innig spijt gekozen te hebben voor mijn korte broek … Flink doorlopen dan maar! Het was al met al niet de meest memorabele wandeling van de laatste maanden!

Gelukkig wel een paar mooie momenten … zoals deze schitterende rij cipressen, zomaar middenin een veld. We zijn hier maanden geleden ook al ‘ns langs gefietst, toen was alles keurig geploegd.

cipressen-toscane-3 cipressen-toscane-4 cipressen-toscane-5

 

Schapen in een veld met één zwart schaap in hun midden. Geen herder of herdershond te zien, maar wellicht is dat hier ook niet nodig.

cipressen-toscane-2

 

Tot slot een vervallen huis in de verte met ernaast een stervende cipres. Rondom het huis allerhande schuurtjes, zoals zo vaak bij Italiaanse boerderijen …

cipressen-toscane-1

Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Reliëf geeft leven … korstmos

korstmos-1

korstmos-2

Het lijkt gewoon een plat bord waarop letters staan, maar van dichtbij komen die letters tot leven. Korstmos heet in het Engels ‘Lichen’. Ze leven werkelijk overal. Vaak zie je ze ook op stenen. Daar valt toch bijster weinig voeding uit te halen. Het is dan ook geen plant en heeft niets met ‘mos’ te maken. Ze maken hun eigen voedsel en hebben geen wortels. Het is nogal ingewikkeld wat het wel is, een symbiose … wil je meer weten kijk dan op internet!

Hier wat foto’s van deze prachtig gekleurde mossen op bomen. Dat er iets op bomen groeit is logisch en kortmossen zijn niet de enigen. Het is geen goed teken voor de boom, maar wel kleurig voor de kijker naar die boom. De korstmossen zijn geen parasiet, dus doen geen kwaad, maar je ziet ze bijna altijd op bomen die te dicht bij elkaar staan of niet worden onderhouden (in boomgaarden).

korstmos-op-bomen-1 korstmos-op-bomen-2

Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Even kort lente

Kort maar krachtig (en in dit geval ook prachtig) … de lente.

Er zijn zwaluwen (sinds ruim een week), alles begint groen te worden en we hadden een prachtige week zon en zalige temperaturen. Daar schijnt nu ruw een einde aan te gaan komen, vandaar de titel van de blog.

Ik maakte deze foto zondag bij de wandeling over een stukje van de oude wandelroute de Francigena en vond het echt een ‘begin van de lente’ foto.

lente-teken-toscane-

Andere foto’s van die wandeling volgen nog!

Posted in: Bijzondere mensen, Montespertoli, Toscane, Wandelen Toscane

Biologisch? Nee, Biodynamisch!!

Gisteren was zware regenval voorspeld, maar we zijn toch een eindje  gaan wandelen, regenjas mee. In een prachtig vlak dal kwamen we een man tegen, druk het één of ander te zaaien. We stopten om een praatje te maken.

Ik vroeg of hij biologische groenten kweekte.

Zijn handen gingen in zijn zij, benen iets wijder uit elkaar, borst rechtop. Het was duidelijk dat hij wel iets over dit onderwerp te zeggen had. Het was ook direct duidelijk dat het niet al te positief zou zijn.

‘Biologisch’ zei hij, ‘Nee ik doe niet aan biologisch, maar di più!. Biodynamisch!’.

Bij het uitspreken van ‘dynamisch’ bewoog hij zijn handen snel van de ene naar de andere kant en terug, om het idee van ‘dynamiek’ kracht bij te zetten. Hij legde uit dat hij uiteraard kunstmest en ook la medicina gebruikt want hij gelooft helemaal niet in biologisch kweken. Daarvan krijg je lelijke groente, dat ziet hij altijd op de markt.

‘Ziet er niet uit, dat spul!’

In Italie noemen ze ‘gif voor planten’ steevast ‘medicijn’, la medicina. Inderdaad is het voor planten medicijn, maar vaak voor alle rest (en een evenwicht) niet zo best. Maar dat terzijde.

Na nog wat te hebben gekletst liepen we door. De rest van de dag hebben we gelachen over het bio – dynamisch met de bewegende handen. De beste man heeft er blijkbaar helemaal niets van begrepen, maar denkt het allemaal wel beter te weten!

Hoe vaak is dit niet het geval!

Het was een grijze dag, maar ik maakte toch een paar foto’s …
toscane-grijze-dag-maart-2toscane-grijze-dag-maart-1 toscane-grijze-dag-maart-3

 

We zijn overigens exact toen het begon te regen thuis gekomen. Wat een mazzel!

Posted in: Montespertoli, Toscane

Nog een verlaten villa in Toscane

Deze ligt niet ver van de afvalverwerking, dus eindelijk hebben we een goede reden gevonden waarom deze villa wellicht onbewoond is achtergelaten. “Villa Adriana” staat er trots op de voorkant.

De tuin wordt nog een beetje onderhouden, maar de pracht is ervan af. Ooit stonden hier unieke bomen, keurig in vorm gehouden, net als de heggetjes van buxus, inmiddels te groot om nog elegant te zijn. Een tuin vol schaduw en plekken om te zitten, verworden tot een deprimerende bende.

In de ingestorte limonaia (een soort wintertuin met veel glas waar vroeger de citroenbomen in hun machtige potten overwinterden) staan twee kitscherige beelden, waarschijnlijk zijn ze er na het instorten neergezet, hetgeen het tafereel iets zuurs geeft. De beelden genieten van het prachtige uitzicht, te midden van puin en vergane glorie.

villa-adriana-toscane-1 villa-adriana-toscane-2 villa-adriana-toscane-3 villa-adriana-toscane-4 villa-adriana-toscane-5

De zon begon onder te gaan toen we hier waren, de sfeer werd er niet vrolijker op. Gelukkig ging een roodborstje even op het met gele ‘mos’ bekladde balkon zitten.
De natuur treurt niet om de stilte rondom deze villa.

villa-adriana-roodborstje

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Zwemmen op doktersrecept

Ik zwem twee keer per week in San Casciano en af en toe spreek ik een oudere man die heel langzaam baantjes trekt, altijd rugslag. De man is al jaren met pensioen en zwemt op recept van de dokter. Hij heeft een bypass en sinds dat drama leeft hij gezond. Hij lacht vriendelijk bij alles wat hij zegt, maar zijn ogen lachen niet mee.

Gisteren zag ik hem weer voor het eerst na de kerstperiode. Na ons verlate ‘buon anno’ (goed jaar) leerde ik dat de beste man zelfs met Kerst niet veel had gegeten en wel extra veel had gedanst om te compenseren voor het gebrek aan zwemmen. Dat had de dokter hem aangeraden.

Het baasje had het zwemmen wel gemist zei hij. Zwemmen helpt hem enorm bij het dansen.

Dat gezegd hebbende zette hij af en begon geconcentreerd aan nog maar een baantje rugslag.

Posted in: Bijzondere mensen, Montespertoli, Toscane, Wandelen Toscane

De leeftijd mee …

Een paar dagen geleden ging ik een stukje hardlopen. Op het eind is een lange trap die ik wel eens opren. Zo ook deze keer, maar ik trof er twee moeders en wat kleine kinderen. Ik rende toch de trap maar op, niet erg op mijn gemak en bang met ‘Rocky’ vergeleken te worden (en een brutta figura te slaan).

Het kleinste jochie rende voor mij uit en hij bleef het volhouden, best knap voor een mannetje met zulke kleine beentjes (hoewel ik er heel eerlijk bij moet zeggen dat mijn tempo niet hoog lag!). Bijna boven zei ik tegen het mannetje ‘bravissimo, vai bene cosi!’ (heel goed, ga zo door).

Hijgend kreeg ik terug: “ma io ho il vantaggio dell’età” (maar ik heb mijn leeftijd mee).

Vertederend en tegelijk lachwekkend, zo’n volwassen zin, trots op zijn prestatie maar ook bescheiden.

Ik ga geen foto van de trap plaatsen, maar heb nog wat foto’s van de Pieve van Montespertoli, zondag gemaakt tijdens een schitterende wandeling.

la-pieve-mercato-san-piero-1 la-pieve-mercato-san-piero-2 la-pieve-mercato-san-piero-3 la-pieve-mercato-san-piero-4

Back to Top