Zaterdagavond gingen we erg laat nog een stukje fietsen. De zonsondergang was heel bijzonder en we waren niet de enigen die ervan genoten …
In de verte zie je de Alpi Apuane (Apuaanse Alpen) in de buurt van Lucca. De zon verdween hier snel achter en daarna hadden we grote haast om nog voor het donker thuis te komen.
Wat een rijkdom!
Met een groepje gingen we zaterdag naar Radicondoli waar een dag was georganiseerd om de schoonheid van het gebied te onderstrepen. Eerst samen lunchen aan lange tafels onder de bomen en daarna een eindje fietsen.
Prachtig gebied, we reden van Montecastello Pisano naar Radicondoli.
Er waren veel schapen met de beroemde (of beruchte) Maremma honden die de kuddes beschermen en menigeen de schrik op het lijf jaagt door flink te blaffen en her en der wat tanden te laten zien. Nog nooit heeft zo’n hond mij aangevallen, maar ze blijven indrukwekkend.
Deze hier op de foto bleef ver weg, keurig opgevoed!
Daarna kwamen we langs een waanzinnig grote villa met schitterende tuin.
Vervolgens reden we omhoog richting Radicondoli en hoewel het overal al rustig was op de weg, vond ik het hier toch wel echt opvallend stil. De verklaring hiervoor kregen we halverwege …
Op de terugweg deden we, net voor sluitingstijd, nog wat boodschappen in een klein dorpje. Zo’n typisch winkeltje waar ze van alles en nog wat hebben, met, als moderne klantentrekker, heel groot ‘GASTRONOMIA’ op de luifel geschreven.
Ik vertelde dat ik het leuk zou vinden wat kaas te kopen van één van de vele schapenhoeders die we onderweg hadden gezien, maar ze had geen idee waar ik het over had. Behulpzaam begon ze van elke kaas op het etiket te lezen om te zoeken of er wellicht ook ééntje uit die buurt was. Heel schattig eigenlijk, hoewel het ook wat triest is dat je 4 kazen verkoopt, maar geen idee hebt wat erin zit, wie ze maakt en hoe ze gemaakt zijn.
Toch fijn nog wat boodschappen te hebben (en de kaas was prima)!
De e-bike fietsverhuur winkel hier in Montespertoli (ze organiseren ook e-bike tours) heeft al redelijk wat klanten opgeleverd en iedereen wilde graag een goede route. We hadden kaartjes van de omgeving, gemaakt door de provincie, maar die kaartjes zijn behoorlijk onduidelijk.
Gisteren heb ik op google maps dus een leuke fietsroute uitgezet, van Montespertoli naar Certaldo en via een andere weg terug. De route kun je op je mobiel downloaden. Heel handig lijkt mij, ben erg benieuwd of het ook echt werkt.
Ik heb de route zelf woensdag gefietst en maakte onderweg wat foto’s. Ik vond, al fotograferend, dat de camera al wat vreemd leek, maar in de felle zon zag ik niet goed op het scherm. Eenmaal thuisgekomen bleek dat er een filter op alle foto’s zat … excuus dus voor de ‘dromerige’ sfeer van de foto’s!
Gistermiddag barstte er een onweer van jewelste los.De stroom viel steeds uit, het denderde en flitste en bakken water kwamen uit de hemel vallen.
Na de hitte van de afgelopen dagen was dit natuurgeweld mij zeer welkom (hoewel, beter als de stroom niet steeds weg zou zijn gevallen …!).
Tegen zonsondergang was bijna alles voorbij en werden we op prachtige kleuren getrakteerd. Vanochtend waren er dunne flarden nattige mist die al om half acht geheel waren verdwenen.
Ik had al geschreven dat ik help met opzetten van een bedrijfje dat e-bike tours organiseert rondom Florence, erg leuk voor een dagje Toscaanse natuur (en cultuur!).
Vorige week waren we met een hele groep samen om de e-bikes over te fietsen van het huis van de eigenaar, naar de winkel in Montespertoli waar je (binnenkort) ook e-bikes kunt huren.
Een vriend van hen maakte film vanuit een Ape (de beroemde driewieler met open bak) en langs een steile weg reden we van San Quirico langs het kasteel van Poppiano naar Montespertoli. Ik maakte een filmpje met de GoPro vanaf mijn stuur.
We hebben het de ’transumanza’ van de e-bikes genoemd, omdat vroeger in dit gebied twee keer per jaar de Transumanza voorbij kwam.
Transumanza?
Vroeger gingen de grote kuddes dieren met hun herders van de bergen naar het platteland en in Toscane was dat van de Apennijnen naar de Maremma (overwinteren gebeurde in de Maremma, dichtbij zee). Dat heet de Transumanza.
Met het moderniseren van de landbouw was deze kudde verhuizing niet langer nodig omdat de dieren in de winter op stal kunnen staan en er voer genoeg is voor hen om de winter door te komen.
Vandaar dat we de verhuizing van de fietsen over de weg de Transumanza hebben gedoopt.
Het dorpje waar ik woon, Montespertoli, heet ook wel ‘La città del vino’ (de stad van de wijn). Rondom het dorp stikt het van de wijngaarden, wijnkastelen en eeuwenoude villas waar ook al eeuwen wijn wordt gemaakt, Chianti wel te verstaan. De bij-naam kan dus wel kloppen.
Sinds zaterdag is hier het jaarlijkse wijnfeest losgebarsten, La Mostra del Chianti. Het stadje staat vol standjes waar je wijn kunt proeven, er zijn optredens, markten, shows van oude tractoren, oude auto’s en oude motoren en zo nog van alles.
Een heel gezellige boel. Gisteren (zondag) kon je over de hoofden lopen. Dat is niet echt mijn hobby, dus we zijn een eindje gaan wandelen… door de wijngaarden, langs wijnkasteel ‘Poppiano’ (wie deze blog volgt heeft dat kasteel al vaker voorbij zien komen, ik kijk er namelijk op uit vanaf mijn huis).
Overigens is Montespertoli een fantastisch dorpje. Het is niet aantrekkelijk op de gebruikelijke manier, want het dorpje heeft weinig oude architectuur over. De sfeer is hier echter altijd geweldig, het hele jaar door.
Ik zou wat vaker foto’s van het dorpje zelf moeten maken, maar het is zo mijn thuis geworden dat ik er nooit aan denk een fototoestel mee te nemen. Deze twee foto’s hieronder van zondag zeggen dus niets over het dorpje, maar toch ook weer wel.
Hier geen schitterende kerken of imposante gebouwen, maar kleine gebaren die een dorp leefbaar maken en bewoners die van bloemen houden. Wellicht dezelfde mensen die het pleintje elke avond bevolken om de laatste roddels uit te wisselen (de vrouwen) of stoere verhalen over voetbal of motorraces te vertellen alsof ze er zelf aan mee hebben gedaan (de mannen).
Het was een drukke week. Vrienden van mij zijn begonnen met aanbieden van e-bike tours in Toscane en ik heb ze geholpen met één en ander. Erg leuk om te doen.
Een e-bike is een elektrische fiets, maar je moet wel zelf ook trappen. Sportief als ik ben dacht ik dat dat niets voor mij zou zijn, maar nu ik een paar keer op zo’n e-bike heb gereden, kom ik daar helemaal op terug. Je kunt het jezelf zo makkelijk en moeilijk maken als je wil want je kunt zelf de ondersteuning regelen. Ideaal in de heuvels. Je hebt het idee dat je zelf fietst omdat de e-bike alleen werkt als er wat druk op de trappers staat.
De tours kan ik zeer van harte aanbevelen. De gids weet echt alles van midden-Italie (geschiedenis, architectuur, geologie) en heeft er meerdere boeken over geschreven. Hij vertelt met veel enthousiasme en hoopt bezoekers van Toscane inzicht te geven in de achtergronden van het schitterende landschap. Je komt op plekken waar toeristen anders echt nooit zouden komen, kleine weggetjes die je laten zien hoe Toscane was (en deels nog is).
De website is nog deels in aanbouw, maar hier alvast een kijkje:
Een aantal van de e-bike (e-MTB) die worden gebruikt. Leuke sportieve e-fietsen.
Wat plaatjes van de typische wijngaarden en vergezichten waar het hier van stikt.
De foto’s hieronder zijn van de beroemde en eeuwenoude Frescobaldi wijngaarden die tot mijn verbazing in de gemeente Montespertoli bleken te liggen. Deze familie (nou ja, de werknemers van de familie) maakt wijn sinds 1300 ongeveer en de familie stamboom gaat zelfs terug naar 1100.
Verder het kasteel van Montegufoni en nog wat sfeerplaatjes.
Het kasteel van Montegufoni hierboven. Op het plaatje daarboven ook, met op de voorgrond een villa die nog net door de zon werd verlicht.
Il Mulinaccio is een goed verborgen ‘geheim’ in de Chianti, Toscane. Begin 1600 besloot een rijke familie een dijk te bouwen in het stroompje dat hun vallei doormidden brak. Ja! Daar staat ‘hun’ want destijds hadden rijke families geweldige landgoederen die vaak vele heuvels in beslag namen.
De dijk zou in eerste instantie twee functies hebben, er zou een recreatie meertje opstaan voor de familie en de dijk kon als brug dienen.
Vervolgens kwamen ze op het idee om in de dijk een molen te bouwen. Bijzonder innovatief. Het schijnt erg veel geld te hebben gekost. Ondanks dat raakte eerste molensteen al na een paar jaar buiten gebruik omdat er teveel slib in het water zat en de andere molenstenen volgden.
Jaren lang werd gretig van het meertje gebruik gemaakt, tot er twee jongens in verdronken. Er werden gaten in de dijk gemaakt … en wég was het meertje.
De ruïne van dit avontuur staat nog. Er zijn plannen om het wat op te knappen omdat het een uniek gebouw is, als je dit een gebouw kunt noemen. Om het te vinden moet je iemand kennen die weet waar het is … dus ik heb geluk gehad!!
April doet wat ie wil.
We begonnen met mist vanochtend, in de middag was het plotseling 25 graden met felle zon en tegen de avond begon het te regenen en stond er een dubbele regenboog boven het kasteel van Poppiano.
