Wat bamboe

Een paar weken geleden stopte er een klein rood autootje terwijl ik buiten bezig was. Een oudere meneer met gigantische buik stapte uit en vroeg of hij wat bamboe mocht komen halen. Wij hebben een dichte strook bamboe aan het eind van ons land. Iedereen uit de buurt weet dat en af en toe vragen mensen of ze er wat van mogen gebruiken.

Tot zover niets vreemds dus. Ik zag vervolgens meerdere keren dat rode autootje in de buurt van het bamboeplekje staan en vroeg mij af hoeveel deze man in Godsnaam nodig had.

Vandaag stond hij er weer en ben ik maar even poolshoogte gaan nemen. Er stond nog bamboe, dus dat was goed nieuws. Ik besloot desondanks toch om even te vragen naar zijn plannen. De man maakte direct zijn excuses. Hij is vier keer bamboe komen halen omdat hij elke keer meer nodig heeft dan hij dacht.

Ik zei hem dat dat geen probleem was, per slot hebben we nog genoeg bamboe over, maar dat het wel prettig zou zijn geweest als hij wat duidelijker had gezegd dat hij behoorlijk veel bamboe nodig heeft, dan weet ik dat.

Na uitgebreid zijn excuses nogmaals te hebben gemaakt begon hij vragen te stellen. Wonen wij hier? Hebben wij de olijfbomen gesnoeid (hij herinnerde zich dat alles was verwilderd en niemand bij de bamboe, of de rest, kon komen). Zijn wij getrouwd? … de vragen werden al wat vreemder … is mijn vriend ouder dan ik … heb ik kinderen? Hij vertelde uitgebreid over zichzelf ook.

Als een wildvreemde dit soort vragen begint te stellen is dat vreemd uiteraard, maar veel mensen uit het dorp zijn enorm nieuwsgierig naar ons. Ze weten wel wat, maar niet alles. Deze man kan nu met een lading bamboe en extra roddelkennis terug naar huis. Echt fantastisch natuurlijk.

Op een gegeven moment zei hij dat zijn vrouw vervelend is. Ik zei dat dat wel erg naar klonk en hij haalde zijn schouders op en zei dat het inderdaad niet leuk is om te zeggen, maar, herhaalde hij gelaten: mijn vrouw is vervelend. Iedereen zegt het. Zijn vrouw weet het zelf ook. Ze is altijd boos en loopt te schelden en tieren en kan er niet mee stoppen. Ik zei dat dat erg vervelend voor zijn vrouw is en dat was hij volmondig met mij eens. Ook wel vervelend voor de man zelf, voegde ik er na een tijdje aan toe. Nee hoor, zei hij, voor mij is het geen probleem. Ik ga gewoon weg als ze weer vervelend doet en heb er dus geen last van.

Tsja … ik opperde dat dat misschien een reden is voor haar ontevredenheid, maar dat kwartje viel niet.

Ik zei dat ik weer verder ging met het snoeien van de wijngaard. Hij wees naar de heuvel en vroeg: die wijngaard? Ja, die wijngaard! Huren jullie of hebben jullie hem gekocht? Gekocht! En U snoeit hem? Hij viel om van verbazing. Ja, ik snoei hem.

Hij beloofde dat hij niet nog meer bamboe zou komen halen en nodigde mij uit langs te komen om zijn bamboecreatie te zien. Uiteraard zei ik dat ik dat zou doen, maar ben het allerminst van plan!