Posted in: Bijzondere mensen

Afval ophalen

Hier bij ons wordt al het afval gescheiden opgehaald. We hebben 4 soorten afval en ze komen 5 dagen per week langs, twee keer voor het groenafval.

Nou kreeg ik een tijdje geleden een brief waarin mij werd uitgelegd dat het systeem verandert. Ik moet nu nieuwe afvalcontainers ophalen en voor het plastic, doorzichtige zakken. De nieuwe containers en zakken hebben een code en vanaf nu wordt gewogen hoeveel afval ik weggooi. Is dat meer dan X dan betaal ik meer. Is het minder dan X dan heb ik pech, want ik betaal voor X. Alleen de flessen moeten we sinds 1 januari zelf weggooien en overal staan daar containers voor. Echt overal. Dat is dus goed verzorgd.

Ik ben super tevreden met het hele systeem en vind het ook prima dat het verandert, maar … om die nieuwe containers en zakken af te halen is wel gedoe. Er stond zaterdag een enorm lange rij en ik weiger het om daar uren te gaan staan wachten. We gaan deze zaterdag nog een keertje kijken in de hoop dat de meeste mensen inmiddels de nieuwe containers hebben.

Vandaag liep ik naar huis (mijn auto heeft het even begeven, maar ik kon hem gelukkig net bij de garage afzetten en die is twee kilometer verderop). Voor mijn deur kwam een vrachtwagentje van de vuilstort langs. De man gebaarde of ik geen afval had en stopte even. Ik zei dat ik dat wel had, maar nog niet het nieuwe systeem gebruikte. Ik had een week geleden gebeld om te vragen of ik mijn oude afval nog kwijt kon, maar dat kon niet meer volgens de meneer aan de telefoon.

De man zei, ‘doen we niet moeilijk over, kom maar hier met het afval’ en hupsakee … hij leegde mijn container in zijn vrachtwagentje.

Ik vind het elke keer weer fantastisch als mensen gewoon hun werk doen en een beetje nadenken en vriendelijk zijn. Zijn werk is om ons van ons afval te verlossen en daar zet hij zich voor in. Dat is nou n’s kwaliteit!

Posted in: Bijzondere mensen, Wijn en olijfolie

Flessen wijn die aan komen wandelen

Toevallig hadden we een tijdje geleden bezoek van een Nederlandse vrouw die te voet was gekomen. Uit Nederland.
Ze had een fles wijn meegenomen. Die fles had ze in Montespertoli gekocht. Het was de eerste fles wijn die die week wandelend is gebracht.
Een paar dagen later kwamen er namelijk kennissen uit de buurt bij ons langs met … ook een fles wijn. Ze waren komen lopen en hadden de lange weg genomen, dus de fles wijn was ruim drie uur onderweg geweest.

Deze trend heeft zich daarna helaas niet doorgezet. Geen fles wijn meer gekregen …!

Posted in: Algemeen, Wandelen Toscane

Hoopvol muurbloempje en oude post

Heel goed 2024 voor iedereen!

Wij zijn het nieuwe jaar goed begonnen met wat heerlijke lange wandelingen bij ons in de buurt.

Een nieuwjaarswens:

L. Cohen: “there is a crack in everything, that’s how the light gets in’

Ik hoop dat iedereen een barstje krijgt of koestert om wat licht binnen te laten!

Toevallig scheen de zon net even toen ik dit muurbloempje tegenkwam. Verder is het hier bewolkt en vochtig.

We kwamen ook langs een brievenbus met post erin die inmiddels door de zon en regen is vergaan.

Wie weet hoelang die folder al uit de brievenbus hangt? Het huis waar de brievenbus bijhoort is inmiddels deels ingestort, zoals veel huizen in deze buurt. Dat zijn dan net wat barstjes teveel, dat moet je ook weer niet hebben!

Posted in: Moestuin Toscane

Kattenbak

Mijn moestuin wordt door de katten van de buren als kattenbak gebruikt.

Nou was ik al veel te laat met zaaien en dus zijn de meeste planten nog wat klein voor de tijd van het jaar, maar de katten maken dat weinige dat ik heb, helemaal kapot. Ze graven kuiltjes en nemen mee wat ze tegen komen.

De buren hebben nogal wat katten en ik weet niet hoe ik ze uit de tuin kan houden. Dit is de tuin voor mijn huis, dus omheinen is niet mogelijk (of in elk geval wordt dat erg vervelend en lelijk voor ons). In plaats van een bloementuin hebben we een moestuin met verder kruiden en wat bloemen.

Afgezien van katten hebben we verder slakken en rupsen die ook vol overgave opeten wat ze kunnen. Deze diertjes kan ik echt beter onder controle houden dan de katten.

Posted in: Moestuin Toscane, Toscane

Fichi d’India = stekelige peren / cactusvijgen

We hadden allemaal ‘fichi d’india’ uit een omgevallen pot hier in de buurt in de tuin gezet (zie: fico d’india). Dit voorjaar lag die omgevallen pot nog altijd op zijn kant met de gehavende moederplant erin. Heel sneu en ook zonde.

Even aanbellen en wat bleek: we mochten de hele boel meenemen. Aan de slag dus! De pot was te zwaar om op te tillen en met een bijl en oude zaag hebben we de wortels langzaam uit elkaar gehaald en de plant in kleinere stukken opgedeeld. We hebben nu een overvloed aan deze cactus op allerlei plekken neergezet en hopen dat ze de winter gaan overleven.

Dit najaar hadden we wel al, tot onze grote verrassing, wat vruchten.

De stekels zijn echt geniepig. Ze hebben kleine weerhaakjes en blijven overal in hangen.

Met dikke handschoenen had ik de vijgen geplukt en met een mes heb ik ze doormidden gesneden om het vruchtvlees eruit te lepelen. Dat werkte prima, met één handschoen nog aan.

Toen ik die handschoen uitdeed bleek ik toch overal stekeltjes te hebben. Niets dramatisch, maar even lastig om ze op te sporen en eruit te halen. Ze zijn minuscuul. De stekels waren blijkbaar in de handschoen gaan zitten en toen ik die heb aangepakt, in mijn handen.

Mochten we volgend jaar weer cactusvijgen hebben dan eet ik ze met een vork en mes.

Posted in: Montespertoli

Andere tijden

Gisteren was ik in ons dorpje Montespertoli. Ik stond voor een winkeltje te wachten tot ie open ging. Er was nog geen meter brede stoep en direct daarnaast stond een grote bus geparkeerd. Ik stond dus in een soort nauw halletje maar dan buiten.

Naast de winkel zit een druk bezochte pizzeria waar je pizza per stuk kunt kopen.

Van de andere kant kwam een man aanlopen. Een stoere vent, dynamische pas, modern ongeschoren. Ik stond dat zo te observeren, toen hij begon te gebaren en te lachen en knipogen.
Tjonge, dat was mij in geen jaren meer overkomen. Ik wist niet goed wat te doen. Ik had helemaal geen zin om een praatje te maken. Vol automatisch negeerde ik het dus gewoon en keek weg.

Toen hij echt dichtbij kwam viel ineens het kwartje.

Bij de pizzeria stonden wat jonge vrouwen die hij blijkbaar kende en zijn gebaren waren voor hen bestemd.

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Elke dag met de hond wandelen?

Een tijdje geleden kwam ik onze rechtstreeks buurman tegen. Hij liep met zijn jachthondje. We maakten even een praatje. Buurman zei dat hij elke avond met zijn hond een stukje loopt.

Nou weet iedereen in de buurt dat onze buurman vooral heel veel dingen verzint en niemand neemt hem ooit serieus.

Het arme dier is erg dik en ik zie de beste man zelden met zijn hondje lopen, dus afgezien van zijn reputatie heb ik sowieso mijn twijfels bij zijn verhaal.

Zijn vrouw zie ik wel regelmatig met het hondje in hun olijfboomgaard lopen, een paar pasjes, heel langzaam.

Het hondje zit de rest van de dag in zijn hok opgesloten. Jaren geleden waren er drie hondjes en nu is er nog één over. Gelukkig mag deze regelmatig, ook buiten het jachtseizoen, het hokje uit om wat te snuffelen en de benen te strekken. Een hele vooruitgang!

Tijdens het jachtseizoen valt het hondje ook niet echt af want zijn baasje rijdt overal met zijn 4×4 heen, hondje achterin.

Posted in: Wijn en olijfolie

Onze olijfolie

Dit jaar was een moeilijk jaar voor olijven. In het voorjaar heeft het erg veel geregend en daarnaast is er een fikse hagelstorm geweest. Olijfbomen zijn afhankelijk van de wind en regen voor een goede kruisbestuiving. Regent het teveel dan werkt het niet. Regent het te weinig, idem. Waait het niet dan is dat een probleem, waait het teveel dan ook.

Er hingen dus niet veel olijven aan de bomen. Om ons heen werd flink gemopperd, maar bijna iedereen is toch gaan plukken. Twee mensen in de buurt hebben het erbij laten zitten omdat de opbrengst te laag zou zijn. Die mopperen het hardst.

Wij hebben een weekend keihard gewerkt om zoveel mogelijk olijven te plukken en hebben in totaal bijna 42 kilo olie (van ruim 300 kilo olijven). We zijn er dik tevreden mee! Dat was alweer twee weken geleden! We eten bijna elke dag minstens één bruschetta. Heerlijk!

Toen we de olie hebben opgehaald hebben we voor die avond een beetje olie in een glazen pot gedaan. Het verschil tussen de nieuwe en oude olie is altijd weer enorm:

Over een paar weken is de nieuwe olie minder troebel en over een paar maanden is de groene kleur ook helemaal weg. De smaak verandert ook. Het echt pikante vind je normaal gesproken alleen in nieuwe olie die net is geperst.

Posted in: Wijn en olijfolie

Levenscyclus …

Gisteren (het was een vrije dag in Italie) kwamen we een van onze buren tegen. Een ontzettend aardige man. Hij is flink op leeftijd, maar altijd buiten bezig en lijkt 20 jaar jonger dan hij is. Zoals altijd maakten we een praatje en in deze periode kan dat alleen gaan over de olijven en alles dat daarmee gepaard gaat.

Na uitgewisseld te hebben wat een slecht jaar dit is, vroeg ik of hij ook last van de olijfvlieg had. In onze olijven zaten wel wat larven namelijk.

Onze buurman had totaal geen last van de vlieg, zijn olijven waren volgens hem perfect. Hij liet zijn kratten zien en we inspecteerden even samen de inhoud. Mijn vriend haalde er vrijwel direct een olijf uit met een gaatje waarin een larve vrolijk zat te eten. Echter, eerijk is eerlijk, zijn olijven leken van betere kwaliteit dan de onze.

Ergens in het gesprek zei ik dat de larven uiteindelijk nieuwe olijfvliegen werden. De man keek mij totaal verbijsterd aan. Wat zegt die buitenlandse nu voor iets achterlijks? Nee, zei hij zeer zeker van zijn zaak. De olijfvliegen komen aanvliegen en leggen een eitje in de olijven. Uit dat eitje komt een larve die de olijven kapot maakt, maar daarna gaat de larve gewoon dood. Vliegen komen aanvliegen!

Toen ik licht protesteerde zei hij: “Kijk maar na hoor, ik weet het zeker. Kijk ook maar op internet!”

Posted in: Algemeen

Verstopte eieren … ver voor Pasen

Elke avond doe ik het kippenhok dicht en ’s ochtends weer open. Ik tel de kippen dan altijd zodat ik weet of er een vos of ander beest in de ren is geweest.

Vorige week ontbrak er ’s avonds een kip. De volgende ochtend liep ze vrolijk buiten het kippenhok. We hebben wel eerder kippen gehad die besloten buiten het hok te slapen, in een olijfboom. Hun leven was flink ingekort, want de vos had het al vrij snel door.

Na een paar dagen zag ik de kip heel haastig iets komen eten. Ze maakte de geluiden van een kip die kuikentjes heeft. Dat doen de kippen altijd als ze broeden. Ik hield de kip goed in de gaten en zag waar ze haar nest had gemaakt.

Onder een berg takken die ik in de ren had laten liggen.

Dat is prima zolang het mooi weer blijft en de vos niet binnen kan komen, maar er werd (eindelijk) regen voorspeld.

Ik heb toen een prachtig nestje voor de kip en haar eieren gemaakt in een apart klein kippenhok dat nog niet in gebruik is. Een bedje met lekker veel stro en blaadjes en heel veel veren. Eenmaal klaar pakte ik de kip (eerst stevige handschoenen aan want ze pikken fanatiek) en haar eieren en zette haar op het mooie nest.

Ze rende als een gek weg, luid kakelend. Ze klonk bijzonder beledigd. Daar stond ik met 14 warme eieren … Ik had het domme plan om te proberen de kip te vangen en in het hok op te sluiten. Daar heb ik mij zo’n tien minuten intensief mee bezig gehouden, maar dat lukte uiteraard niet. Het gaf wel enorme commotie. Een hels kabaal van kakelende en rennende kippen en af en toe een flinke vloek van mij er tussendoor.

Er zat niets anders op dan de eieren terug op hun plek te leggen en te hopen dat de kip er weer op zou gaan zitten. Nou dat deed ze vrijwel onmiddellijk.

Ik herinnerde mij toen pas dat de buurman de kippen altijd in het donker verplaatst, dus ik probeerde het opnieuw een dag later in het donker. Mijn vriend hielp en we sloten de kip en haar eieren in het hok op. Na 5 minuten hoorde ik echter een knal en vermoedde dat de kip uit het hok was ontsnapt.

De volgende ochtend liep de kip buiten het hok naar eten te zoeken. De eieren waren koud.

Wat te doen met 14 eieren die al een paar dagen (misschien 3, 4 of zelfs 5) waren bebroed (als je dat zo zegt). Ik bedacht dat we ook af en toe een kip eten, dus een embryo kuiken kan dan ook wel. Ik heb in een grote kom de eieren geklutst. In 9 zat al een kuiken in ontwikkeling. Blijkbaar waren 5 eieren niet bevrucht. In die negen eieren waren wat bloedvaten te zien en meer niet. Het idee vond ik niet zo fris, maar het roerei smaakte eigenlijk gewoon goed.

Back to Top