Auteur: willemijn lindeboom

Posted in: Wijn en olijfolie

Wijn maken – langzame gisting

Written by willemijn lindeboom 3 reacties op Wijn maken – langzame gisting

We hebben her en der gelezen en gehoord dat de eerste gisting (de spontane gisting) tussen de 5 en 7 dagen duurt en daarna moet je het sap van de schillen scheiden en de schillen goed uitpersen. Dat sap moet je verder laten gisten en in de komende maanden af en toe overhevelen, zodat alle kleine deeltjes die naar de bodem dwarrelen, uit de wijn verdwijnen.

We hebben geen apparatuur, dus we hebben de druiven zo goed mogelijk uitgeknepen (ik had de volgende dag zere armen!) en in grote flessen gedaan van 23 liter, waar een waterslot op past.

We hebben nu drie flessen van 23 liter en eentje van 5 liter. Deze staan nu heel rustig te gisten, af en toe komt er een bubbeltje uit het waterslot.

We hadden een klein beetje sap over dat we als aperitief hebben gedronken en … het was heerlijk. Het is onvoorstelbaar hoe snel de suikers uit het sap zijn verdwenen en omgezet in alcohol. Het sap was echt smaakvol en niet zoet meer.

Wat foto’s …

  • Wat een troep!
  • Het is tussen rode en witte wijn in, maar geen rosé!
  • De schillen
Posted in: Wijn en olijfolie

Bubbels

Written by willemijn lindeboom 6 reacties op Bubbels

We hebben wat oude stukken wijngaard. Ik snoei deze elk jaar braaf. In september worden de druiven geoogst en elk jaar hebben we nauwelijks druiven. We sproeien niet, dus dat is één reden. De grotere reden is echter dat de reeën dol op onze onbespoten druiven zijn.

Kennen die dieren het verschil? Geen idee, maar het zou me niets verbazen. Ik begrijp anders niet hoe anderen wel druiven overhouden voor hun wijn.

Hoe dan ook, vorig jaar viel het mij op dat, waar veel bramen staan, de druiven waren blijven hangen. Dus we hebben deze zomer nooit gemaaid en de bramen volledig hun gang laten gaan.

Nu zijn we dus voor het eerst in ons leven wijn aan het maken. We doen het geheel zonder hulpmiddelen en geheel zonder toevoeging van wat dan ook. Het zal mij verbazen als het resultaat drinkbaar is … maar we willen het gewoon een keertje proberen.

We hebben een vat van 100 liter (voor olijfolie). Zaterdag hebben we geoogst en de druiven redelijk uitgezocht en die met de voeten geperst (ja ja … eerst goed de voeten schoongemaakt!). In het begin haalden we druiven met de hand van de steeltjes, maar het schoot niet op en daarna hebben we de hele boel met steeltjes en al geperst en in het olievat gedaan. Doek erover en wachten.

Nou ja wachten … het leek ons toch verstandig wat meer te weten te komen over hoe je nou eigenlijk wijn maakt! Dus we hebben her en der wat gelezen en wat filmpjes gekeken. Iedereen heeft er weer andere ideeën over en dat geeft hoop! Er is niet één goede manier, maar het kan op vele manieren.

Wel hebben we zondag een deel van de steeltjes uit het sap gehaald, want die geven waarschijnlijk teveel tannines.

Inmiddels staat de boel heerlijk te bubbelen. Ik roer meerdere keren per dag zodat alle schillen weer door het sap heen komen te zitten. De geur is uitstekend dus het eerste begin is blijkbaar goed gegaan.

Dit weekend gaan we verder met oogsten, hoewel we de meeste druiven inmiddels wel hebben geplukt.

Posted in: Moestuin Toscane

Broedende kippen in de hitte

Written by willemijn lindeboom 2 reacties op Broedende kippen in de hitte

Onze kippen hebben een hele tijd gebroed. Kippen doen dat nou eenmaal.

Eéntje had daar geen zin in en hield de haan gezelschap. Deze legde af en toe een ei. Ik haalde dag ei steevast weg omdat ik niet nog meer kuikens wil, op dit moment. De broedende kippen waren hier verre van blij mee.

Ik bracht de twee kippen ook sla en andere lekkere dingetjes om het weer een beetje goed te maken. Mensen doen dat soort vreemde dingen! Ik maak mij echter geen illusies dat de kippen het begrip ‘vergeven’ kennen of willen kennen. Kippen doen gewoon hun ding en maken het leven niet ingewikkelder dan het al is.

Hoewel … het was hier warm, soms zelf vreselijk warm. Ik heb de broedende kippen een paar keer dicht op elkaar geplakt aangetroffen (zonder eieren onder hun lijfjes). Er is plek zat voor twee en meer kippen, maar nee, ze zaten zo’n beetje bovenop elkaar

Weer een mythe gesneuveld … !

Posted in: Moestuin Toscane

Een kleine verrassing

Written by willemijn lindeboom 3 reacties op Een kleine verrassing

Vanochtend gaf ik, zoals elke ochtend sinds het warm en droog is, de planten water.

In een pot zag ik iets grijs. Eerst dacht ik dat het wel vreemd was dat er ineens een steen in die pot zat. Toen ik beter keek, bleek het een pad te zijn.

Ik ben dol op padden. Ze eten veel insecten en zelfs slakken. Ideaal dus om deze in de tuin te hebben. Ik hoop van harte dat ie blijft en het hier zo goed heeft dat er veel meer komen.

Ik vermoed dat al mijn water deze pad zal hebben aangetrokken, maar moet mij wat meer gaan verdiepen in padden om beter te begrijpen hoe ik het hen naar de zin kan maken.

Onder de pot zie je hoe droog het is. Overal zitten diepe barsten in de grond. We hebben kleigrond hier dus bij het opdrogen trekt dat samen.

Posted in: Toscane

Weer iets ouds gevonden

Written by willemijn lindeboom 5 reacties op Weer iets ouds gevonden

Vorig jaar werd er door werkzaamheden aan een gasleiding, een Etruskische put gevonden hier in de buurt. Zie het stukje over de etruskische put.

Nu is er, aan de andere kant van mijn huis, wederom een paar honderd meter verderop, een olijfboom in een diep gat gestort. Dat lijkt een Romeinse wateropslag te zijn, maar ik heb er nog geen officiële berichten over gehoord.

De foto’s laten het niet goed zien maar dat komt omdat het in werkelijkheid erg lastig te zien is, met de aarde en de olijfboom, maar je kunt muren zien met een gewelfd plafond, dat het na al die jaren uiteindelijk deze zomer heeft begeven.

We zitten hier overduidelijk temidden van eeuwenoude verborgen ‘schatten’. Onze buren waren, toen we aan het graven waren voor de fundering van ons huis, ook oprecht verbaasd dat we niets hadden gevonden. Overigens zou dat erg vervelend zijn geweest want de bouwplannen liggen na een belangrijke vondst vaak jarenlang stil (de reden dat ze niet altijd worden gemeld uiteraard).

Posted in: Moestuin Toscane, Toscane

Onze eerste tomaatjes

Written by willemijn lindeboom 3 reacties op Onze eerste tomaatjes

Het is alweer een tijdje geleden dat ik de foto maakte, maar het kwam er niet van even een blogje te schrijven, dus bij deze (met als resultaat dat de blog eigenlijk helemaal nergens meer op slaat!).

Inmiddels heb ik de eerste tomatensaus al ingemaakt, zeven grote potten. De planten zitten bomvol andere rode tomaten en als ik tijd heb ga ik die ook inmaken.

We hebben 14 verschillende soorten tomaten, de helft zijn kleine tomaatjes die je als fruit kunt eten zo zoet en smaakvol zijn ze. De grotere tomaten lopen wat achter maar beginnen nu ook rijp te worden en zijn heerlijk, maar minder intens van smaak.

Het zijn allemaal oude soorten tomaten, dat is bijzonder want die hebben gewoon een betere smaak dan de nieuwe soorten (die dan weer wel beter tegen ziektes kunnen).

Posted in: Algemeen, Moestuin Toscane

Fermenteren

Written by willemijn lindeboom 1 reactie op Fermenteren

Het is in aan het raken. Het is gezond. Het is ook lekker. Super makkelijk om te doen.

Afgelopen winter ben ik begonnen met zuurkool. Dat is een groot succes en nu ik teveel opbrengst uit mijn moestuin heb, leek het me leuk om ook andere groentes te gaan fermenteren.

Rechts staan gefermenteerde courgettes. Heerlijk door een groene sla of in een aardappelsalade.

Links staat een pot ui die nog moet gaan fermenteren. Deze foto is van een paar dagen geleden, inmiddels bubbelen ze vrolijk en is de pot overstroomd. Mijn potten overstromen steeds omdat ik ze te vol doe. Ik weet het inmiddels, maar blijf het doen omdat ik steeds een klein beetje overhou dat ik niet weg wil gooien en ook niet ergens anders voor kan gebruiken op dat moment. Hardleers heet dat geloof ik … en zo leer ik dus niet alleen fermenteren, maar ook mezelf kennen!

Posted in: Toscane

Kuikentjes groeien

Written by willemijn lindeboom 2 reacties op Kuikentjes groeien

De kuikentjes zijn inmiddels kuikentje-af. Ze wonen al bijna twee weken met de volwassen kippen samen. Die pikten de kleintjes eerst fel als ik iets te eten kwam brengen, maar dat begint af te nemen en ’s avonds zitten ze gezamenlijk op stok, afgezien van de twee broedkippen, die zitten te broeden (zonder eieren want die haal ik weg).

Dit waren de kuikentjes een paar weken geleden:

En dit zijn ze nu:

Posted in: Toscane

Te koop?

Written by willemijn lindeboom 11 reacties op Te koop?

Gisteren hoorde ik ineens een mannenstem buiten. Ik keek uit het raam en zag een zwarte auto bij ons geparkeerd met de deur open.

Het bleek een Fransman te zijn die in krom Italiaans iets vroeg dat ik niet begreep. Hij herhaalde het een aantal keer, maar dat hielp niet. Ik begreep wel dat hij iets wilde kopen, maar … wat?

Hij vroeg of ik Engels sprak. Yes I do. Hij antwoordde terug: ‘OK you speak a little English!’. A little? dacht ik bij mezelf, maar hield mijn mond uiteraard.

Het is erg geestig te zien dat een Fransman (maar op dat moment wist ik niet dat het een Fransman was), niet direct ziet dat ik uit Noord Europa kom. Een Italiaan zou mij nooit vragen of ik Engels spreek, want dat zien ze gewoon aan mij. De Fransman verwachtte een Italiaan aan te treffen en dus zag hij niet dat ik dat niet was. Vermoed ik.

Hoe dan ook, hij bleek onze damigiane te willen kopen. Dat zijn die grote buikflessen die we overal hebben neergezet. Hij organiseert in Frankrijk grote feesten en wilde er drank in mixen.

Je kunt in Italie die grote buikflessen met een beetje geluk bij het oude vuil zien staan en dat heb ik hem uitgelegd. Wij verkopen ze zeker niet.

Teleurgesteld reed de man weer weg.

Back to Top