Posted in: Moestuin Toscane

Echte veldsla – sla van de velden

Al jaren intrigeert het mij dat vroeger iedereen allerhande onkruid plukte om te eten. Deze zin klinkt absurd, want wij denken dat onkruid iets slechts is. De twee letters ‘on’ kunnen grote imagoschade aanrichten! In Umbrie ben ik wel n’s meegegaan om de verschillende types spontane planten (klinkt al beter dan onkruid) te leren kennen, maar ik kon ze nooit uit elkaar houden.

Vorig jaar kreeg ik van de buurvrouw een mooi boek over het gebruik van deze eetbare wilde planten en met veel plezier bladerde ik erin en herkende vele soorten. Ik nam mij voor ze te gaan plukken … maar in de praktijk is dat lastig. Je herkent een plant, maar sommige lijken erg op elkaar en dan moet je een boek openslaan en daarin zoeken … dat is te omslachtig en doe ik dus vervolgens niet.

Toevallig zag ik een video over wilde soorten groenten waarin ik hoorde dat bijna alles eetbaar is en de dingen die dat niet zijn, zijn vreselijk bitter dus dat proef je direct.

Ik ben dus in onze olijfboomgaard gewoon een sla bij elkaar gaan zoeken door steeds een stukje van het blad te proeven. Wat een geniaal idee! Dat ik daar niet eerder op ben gekomen! Ik denk dat het komt wegens een soort oerangst om mezelf te vergiftigen met iets uit die ‘oh zo gevaarlijke’ natuur.

Er is een groot verschil tussen de verschillende soorten en als je het een beetje mengt krijg je een ontzettend lekkere salade (ik doe er altijd wat van onze eigen zuurkool door en uiteraard olijfolie). Nog even en ik herken de planten zonder ze te hoeven proeven!

Acetosa, portulaca en piantaggine kende ik al (dat is zuring, postelein en weegbree), maar al die verschillende soorten ‘paardebloemen’ die vind ik lastig uit elkaar halen.

Posted in: Wandelen Toscane

Ontelbaar veel spreeuwen

We gingen zaterdag wandelen te midden van de spreeuwen.

Ik hoor ze al dagen, maar zoveel als zaterdag had ik er nog niet bij elkaar gezien. Een video (op telefoon gemaakt) geeft slecht weer hoe indrukwekkend dit is. Maar … beter dan niets!

De spreeuwen eten, onder andere, de laatste olijven die nog aan de bomen zijn blijven hangen. Ze vliegen vaak allemaal tegelijk op en dat geeft een prachtig geluid, helaas op de video niet goed te zien en horen.

We hebben genoten. Ware magie van de natuur!

Posted in: Toscane

Met de neus in de agave

Vorige week zijn we een rondje gaan lopen. Omdat we in Toscane wonen waar het momenteel ‘Corona code rood’ is en we dus onze gemeente niet uit mogen en eigenlijk zoveel mogelijk binnen moeten blijven, was de wandeling vrij kort. Maar heerlijk!

We kwamen langs een huis op de heuvel tegenover ons waar we een heel aantal uitgerukte agave planten op de grond zagen liggen. Agaves maken vaak kleine plantjes aan die tegen de moederplant aan zitten (of vaderplant – ik weet niet hoe dat bij agaves zit). Die jonge plantjes worden door sommigen weggehaald en in dit geval weggegooid.

Nou wil het toeval dat wij al een hele tijd van die agaves willen planten en vaak bedenken waar we ze zouden kunnen weghalen (bij verlaten huizen bijvoorbeeld, of bij een buurman die er echt heel veel heeft). Het was er nog niet van gekomen.

Direct toen we thuiskwamen zijn we in de auto gestapt met wat lege kratten en zijn de planten op gaan halen. De volgende ochtend heb ik ze bijna allemaal in potjes gezet. We hebben er ruim 20. Beetje overdreven, maar … we vinden wel een goede plek voor ze. Als ze overleven tenminste. Dat weten we in het voorjaar op z’n laatst.

Posted in: Appartement opknappen, Toscane

Sinkholes

Ik weet niet hoe ze in het Nederlands heten … dus dan maar de Engelse term. Deze gaten ontstaan in één keer in de grond. In ons geval omdat er tanks onder de grond zitten waar het regenwater omheen moet en blijkbaar was de grond niet goed aangestampt overal. Dat kan ook niet en we waren voor dit fenomeen gewaarschuwd zodra het eenmaal goed nat zou worden.

Het heeft behoorlijk geregend deze maand en zie hier:

Posted in: Toscane

Vijgen

In de tweede helft van augustus zijn de meeste vijgen rijp.

Overal in Toscane staan vijgenbomen, vaak bij verlaten huizen. Je kunt je hier, zonder iemand te storen, ongans aan vijgen eten. Dat is geen goed idee, maar neem een emmer mee op pad en maak daarna thuis de vijgen in!

Dat doen we al jaren. Het is fantastisch om het hele jaar door ingemaakte vijgen te hebben voor op brood, in de yoghurt of voor een taart of ander toetje.

Ik laat de vijgen een tijdje koken en doe ze daarna in potten die ik op hun beurt ook een tijdje laat koken. Op deze manier hebben we alleen vijgen nodig zonder suiker toe te voegen.

We hebben nu ook een extra grote gasplaat gekocht die iedereen in Italie gebruikt om tomaten in te maken, of andere dingen die gesteriliseerd moeten worden. De pan is wat groot uitgevallen, maar … ook wel handig al met al!

Posted in: Toscane

Boontje doppen?

Ik wil graag een lange border van brem langs de weg. Het liefst brem gemengd met wilde rozen. Brem is ‘ginestra’ in het Italiaans. Prachtige gele bloemetjes die heerlijk ruiken, eind mei en juni.

Ik heb dus van uitgebloeide brem struiken de laatste weken de ‘boontjes’ geplukt.

Brem boontjes doppen om het zaad eruit te halen

Die moesten daarna één voor één worden opengemaakt om de zaadjes eruit te halen.

Nou is het bloedheet hier, al dagen, dus ideaal klusje voor overdag.

Nou hoop ik dat dit gaat werken, maar dat weet ik pas over een jaartje.

Bijna klaar … heel veel zaadjes al met al, maar hoeveel slaan er aan?
Posted in: Toscane

Slordige zwaluwen

Gisteren was het nest dat de zwaluwen voor hun tweede leg in gebruik hadden genomen, min of meer ingestort. De bodem was eruit gevallen. Twee kleine vogeltjes lagen op de grond. Eentje dood en de andere springlevend maar hulpeloos. De derde stond op het punt eruit te vallen, zijn kont hing gevaarlijk door het gat, maar met z’n pootjes hield hij zich vast aan het stevigere deel van het nest.

In zo’n noodsituatie is er geen tijd voor een foto … helaas.

We hebben snel met stevig plakband een stuk karton onder het nest geplakt. Het was reflecterend plakband dat mijn vriend voor zijn motor had gebruikt. Hup het kleine zwaluwtje dat nog leefde er weer in …

De zwaluwen vlogen luid protesterend langs. Die denken natuurlijk dat wij hun nest hebben verstoord.

Onze reparatie werd niet goedgekeurd. Ze keken ernaar en gingen niet naar het nest. Ze vlogen er dicht overheen maar vonden het duidelijk maar niets.

Hmmmm misschien is dat reflecterende wel vervelend voor ze, schrikt het hen af. Dus op zoek naar minder glimmend plakband vonden we bruin plakband om dozen mee te plakken.

Dit kon het zwaluwpaar wel waarderen en inmiddels lijkt het normale leven voor hen weer te zijn opgepakt. Een zwaluw heeft een veer verloren achter een stuk plakband. Ik stel me zo voor dat die enorm heeft gevloekt toen hij even vast is komen te zitten. “Die vervelende mensen ook die zich overal mee bemoeien! Moet je n’s zien wat een prutswerk ze hebben geleverd!”

Het ziet er inderdaad niet uit natuurlijk … maar we hopen dat het een paar weken houdt, tot de kleintjes uitvliegen.

Back to Top