Posted in: Wijn en olijfolie

Koereigers

Een koereiger is een redelijk grote witte vogel die wij hier volop zien vliegen en lopen. Als je het gras maait met de tractor, komen ze met een grote groep om alle beestjes die ineens zichtbaar zijn op te vreten.

Ik heb deze zomer een aantal keer gemaaid en begon een grote hekel aan de koereiger te krijgen. Ik ben dol op hagedissen en hazelwormen en overigens ook op slangen. Niets overleeft het. Maaien is al vreselijk voor al deze beesten (maar eens per jaar moet dat toch echt gebeuren) en de koereigers maken de slacht compleet.

Ze lopen met hun lange poten razendsnel rondom de tractor en trekken de ene na de andere lekkernij uit het gemaaide gras. Als ze nou muggen aten zou ik blij met ze zijn, maar ze eten helaas alleen nuttige dieren.

Een koereiger op een paar meter afstand
Posted in: Algemeen

Bijeneters

Een van onze buren klaagde al een paar maanden geleden over alle problemen met het in leven houden van bijen. Één van de problemen was, volgens hem, de bijeneter. Ik vind deze vogels schitterend en ben (of was) altijd erg blij ze te horen en zien. Ik dacht dat de buurman wel erg overdreef met zijn angst voor de bijeneter. Boeren zien wel vaker beren op de weg en zien in alles dat natuurlijk is al snel een probleem. De landbouwgiffen lijken mij toch een veel groter probleem, dat hoor ik in elk geval vaak zeggen.

Nou hadden wij overal wel wat kleine wespennesten. Deze wespen doen geen kwaad en zijn totaal niet agressief, tenzij ze in het nauw raken. De wespen zijn heel nuttig en ik laat ze dus gewoon zitten. De wespen kwamen bij ons drinken in een stenen bak die ik speciaal voor alle insecten heb neergezet.

Ik genoot een paar weken geleden volop van de bijeneters die dagenlang rond ons huis vlogen. Ik hou van hun ‘gekwebbel’. Na een paar dagen viel mij opeens op dat er geen wesp meer kwam drinken. Alle nestjes zijn ook leeg. De wespen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen! Ook de bijen zie ik bijna niet meer op al onze bloemetjes. Het was altijd een vrolijk gezoem en nu is het doodstil.

Had deze buurman dan toch gelijk? Ik lees dat een bijeneter ruim 200 insecten per dag kan eten. De bijen zullen het dus wel overleven denk ik, maar die kleine groepjes wespen niet. Er vlogen zes bijeneters rond ons huis.

Als ik nu de bijeneters weer hoor ben ik toch minder blij. Misschien zijn het er wel erg veel geworden de laatste tijd? Gelukkig gaan ze binnenkort overwinteren in Afrika, dan kunnen de wespen zich weer herstellen en kunnen de bijen ook weer rustig zoemend hun werk doen.

Hier wat foto’s van wespen die komen drinken. Ze kunnen gewoon op water rusten, de pootjes maken kleine kuiltjes maar blijven drijven.

Posted in: Algemeen, Moestuin Toscane

Zaden

Iedereen die nooit zelf iets heeft gezaaid en een plant groot heeft zien worden (de meerderheid van de mensen denk ik), zal het geen moer interesseren waar zaden vandaan komen en wie ze mag verhandelen of uitwisselen. Dat is jammer, want al ons voedsel komt uiteindelijk van zaden (ook al eet je alleen vlees, dat vlees komt van dieren die planten eten en die planten komen uit zaden). Zaden zijn de basis van het leven en van ons leven.

Niet zo lang geleden (veel minder dan honderd jaar hier in Toscane) had bijna elke familie haar eigen zaden, voor het graan, de groenten, de peulvruchten en het fruit. Die zaden waren door de eeuwen heen perfect aangepast aan de lokale omstandigheden. Iedereen wist hoe je zaden moest selecteren zodat je het jaar erop goede groenten zou hebben, op die plek. Er was een grote verscheidenheid aan groenten, allemaal nét even anders dan de groenten een eind verderop.

Toen kwamen er bedrijven die zich zijn gaan specialiseren in het veredelen van zaden en langzaam zijn we al die verscheidenheid kwijtgeraakt. Hoeveel beter leek het niet om een officieel zaad te kopen en gebruiken dan het zaad dat jouw ongeschoolde voorouders hadden geselecteerd? Het geloof in de technologie, de vooruitgang … het heeft op het gebied van zaden erg veel schade berokkend.

Inmiddels hebben we nog nauwelijks verscheidenheid. We hebben nog maar een paar soorten appels en peren, weinig typen graan of peulvruchten. De meeste mensen geloven dat zaden die door een bedrijf zijn gemaakt beter zijn dan de zaden die mensen zelf door de eeuwen heen hebben geselecteerd en die perfect waren voor een bepaald stuk grond. Nu hebben we één type zaad voor een heel land. Dat kan misschien wel, maar alleen als je veel chemie toepast (mest / kunstmest en bestrijdingsmiddelen) en veel met de tractor doet.

We raken steeds meer oude zaden kwijt, het meeste is al jaren geleden verloren gegaan. Je moet zaden namelijk steeds opnieuw planten om ze goed te houden. De consequentie is dat we nu bijna volledig afhankelijk zijn van bedrijven die de zaden maken. Zoals gezegd, één soort voor een heel land, welk type grond je ook hebt en welk microklimaat. Een groot verlies waar bijna niemand een idee van heeft. Duizenden jaren selectie zijn verloren gegaan zonder een traan te laten.

Onze basis om te overleven komt nu bijna helemaal van een handjevol bedrijven met veel macht. In een aantal landen is het al verboden om je eigen zaden te gebruiken. Nauwelijks een mens maakt zich er druk om. De overgrote meerderheid heeft geen idee waar het over gaat en gelooft eenvoudig dat een bedrijf (met experts van universiteiten) natuurlijk beter zaden kan maken dan duizenden jaren selectie door de natuur met een helpende hand van de ‘gewone boeren’.

We staan inmiddels zover af van de basis dat het normaal is een app te gebruiken die ons vertelt of we goed hebben geslapen en of onze inspanning tijdens het sporten wel optimaal is, om maar twee dingen te noemen. We besteden alles uit aan ‘experts’ dus waarom de zaden niet? Het is doodzonde en ik vrees dat er een tijd gaat komen waarin ‘we’ wakker worden en gaan inzien dat natuurlijk evolutie en selectie toch beter was voor de wereld (niet voor de winsten van bedrijven). Is de weg terug dan nog te vinden?

Posted in: Algemeen

Onder het gras en uit de pan …

Een adder(tje)?

Deze vond ik toen ik de goot van de weg aan het schoonmaken was. Ik had nog nooit een adder gezien, maar wist dat deze er behoorlijk op leek en dus waarschijnlijk een addertje was. Hij zat onder het gras dat ik er (met mijn blote handen) aan het uittrekken was.

Onze buurman kwam een dag later eten en toen ik hem de foto liet zien vroeg hij wat ik ermee had gedaan. Ik kreeg een flinke veeg uit de pan want ik had het beestje niet doodgemaakt. Adders dichtbij huis moet je doodmaken, volgens hem.

Een adderbeet is niet dodelijk, maar wel erg vervelend. Toch vind ik het naar om zo’n adder preventief dood te maken en al helemaal omdat ik niet zeker wist of het wel een adder was. De driehoekige kop doet denken van wel, maar het lijf lijkt meer op een gewone slang. Dacht ik … maar ik moet nog veel leren!

Posted in: Toscane

Informatie over de wolf in Toscane

Zaterdag was er een bijeenkomst over de wolf bij ons in de buurt. Het zou de deelnemers veel nieuwe informatie geven.

Vol tegenzin ging ik erheen want ik wilde liever in de tuin werken. Echter, ik wilde ook wel advies over de wolven hier en je moet af en toe kiezen.

We zaten in een donker zaaltje met alle ramen en deuren dicht en na een uur begon ik het benauwd te krijgen. Ik ergerde mij aan de man die stond te vertellen en ook aan een man uit het publiek die steeds onderbrak.

Toen de bijeenkomst eindelijk was afgelopen was ik even zwaar uit mijn humeur. Drie uur zitten luisteren en geen steek wijzer. De man die vertelde hield van vertellen en van wolven. We hebben allemaal filmpjes gezien van de wolven die hij bij ons in de buurt met wildcamera’s heeft gemaakt. Het hield niet op. Alle wolven hebben ook een naam (alleen hij kan ze uit elkaar houden). Verder hoorde ik uitgebreid over andere hobby’s van de beste man, totaal niet ter zake doend. Hij sloot af met 10 minuten uit de film ‘Dancing with wolves’ en om na 3 uur een vriendelijke wolf aangeschoten te zien worden door vervelende Amerikanen hielp mijn humeur totaal niet.

In het stukje waarin het ging over hoe wij ons tegenover de wolven moeten gedragen, liet hij snel wat tabellen zien met kleine lettertjes die ik vanaf mijn plek niet kon lezen. Hij vertelde er verder niets bij afgezien van dat deze informatie ‘vooral veel tekst is’.

Drie uur helemaal voor niets in een donker zaaltje gezeten terwijl het buiten schitterend weer was en ik enorm veel te doen had. Zonde!

Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Winterwandelingen

Tijdens Kerst was het deels schitterend weer en vandaag wederom. Fris en schitterend blauwe lucht (die twee gaan bijna altijd samen bij ons).

We hebben veel wandelingen gemaakt bij ons in de buurt. Inmiddels kennen we alles al, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Het verveelt echt nooit!

Wat een privilege om hier te wonen (in de snikhete zomer ben ik minder dankbaar!!!).

Heel goed 2026!

Posted in: Moestuin Toscane

Superrups

Deze enorm grote rups was rustig op weg naar mijn rode bieten in de moestuin. Tien centimeter lang (denk ik) en heel dik. Prachtige kleuren en … met een hoorntje!

Even zoeken online gaf direct de naam (niet te onthouden). Wel leuk is dat deze rups uiteindelijk een nachtvlinder wordt van het soort dat op de affiche van de film ‘The Silence of the Lambs’ is gebruikt, met een soort doodshoofd op zijn rug (met enige fantasie kun je dat zo zien).

Ik heb de rups iets verderop in het gras gezet en na een half uurtje of zo was ie spoorloos.

Posted in: Toscane

De voorvijgen

Normaal eten we vanaf eind augustus heerlijke vijgen, die overal aan verlaten vijgenbomen groeien. Veel vijgenbomen zijn dood aan het gaan, helaas. Ik weet niet waarom, maar er is een ziekte blijkbaar. Ik kan er niets over vinden.

Dit jaar hebben we voor het eerst her en der voorvijgen gezien. Heerlijk. Vijgenbomen maken twee keer per jaar vijgen, de eerste batch die ik ‘voorvijgen’ noem, zijn er niet veel. De ‘echte’ vijgen zijn er normaal altijd veel meer en zijn ruim een maand later rijp.

Zondag kwamen we met een schaaltje voorvijgen thuis … wat een traktatie!

Posted in: Moestuin Toscane, Wijn en olijfolie

Mesthoop overhoop

Ik had een week geleden al gezien dat de randen van onze grote mesthoop overhoop lagen. Ik vroeg met enig tact aan mijn vriend of hij een volgende keer iets meer afstand wilde houden als hij met de tractor maait. Hij zei beledigd dat hij heel veel afstand had gehouden.

Ik geloofde er niets van.

Vandaag zag ik ineens wat de reden is van de puinhoop. De wilde zwijnen zijn bezig de hele boel overhoop te halen. Er zitten veel overheerlijke wormen in de mest en wilde zwijnen zijn daar dol op. We hebben de mest al ongeveer een jaar. De twee hopen hadden we met veel oud hooi overdekt om ze te beschermen tegen de zon. Oude mest is heel goed voor de tuin en bomen, maar verse mest niet.

Als de zwijnen zo doorgaan blijft er van de hopen niets over en droogt alle mest uit. Ik heb helaas geen idee hoe ik de zwijnen van de mest weg kan houden … wolven komen niet op oproepbasis.

Posted in: Bijzondere mensen, Toscane

Wolf

Al een aantal jaar horen we van verschillende kanten dat er wolven in onze buurt wonen.

Een aantal maanden geleden was ik langs de weg wat olijfbomen aan het snoeien toen er een oude jager langs liep. De jagers bij ons lopen zelden en als al, dan niet over een weg waar je kunt rijden en als ze oud zijn lopen ze helemaal niet. Ik vroeg hem dus wat er aan de hand was.

Hij wees naar wat nat zand naast de weg en keek mij zeer ernstig aan. Dit zijn sporen van een wolf en misschien wel twee. Een grote en een kleine.

Ik dacht bij mezelf … “welja weer zo’n jager die zich zorgen maakt dat wat wolven (of wilde honden) de dieren waar hij op jaagt opeten”. Ik ben echt blij als er minder wilde zwijnen en reeën rondlopen hier. Ze maken alles kapot dat ik plant en als we wat druiven hebben, eten zij die op voordat ze rijp zijn. De jagers kunnen wolven echter niet uitstaan!

Een man iets verderop heeft een hele grote witte hond en die loopt elke dag twee of drie keer dezelfde weg. Ik dacht dus eigenlijk dat die grote witte hond die sporen ook nagelaten zou kunnen hebben. Ik zei dit tegen de jager, maar hij wist zeker dat dit niet de sporen van een hond waren.

Hij vond dat ik maar goed op moest passen, zo in mijn eentje ver van huis. Ik heb hem uiteraard bedankt en gezegd dat ik goed op zal passen. Echter, mij leek het allemaal echt overdreven.

Toevallig kwam vorige week de zoon van mijn vriend eten. Hij was helemaal opgewonden toen hij uit de auto stapte want er was een grote wolf net voor hem de weg overgestoken, hier een paar kilometer vandaan.

Ik moet dus uiteindelijk wel geloven dat er echte wolven rondlopen hier. Als ze wat reeën en wilde zwijntjes opeten, is dat goed nieuws voor mij. Ik weet echter niet of ik in de winter in het donker nog moet gaan wandelen in mijn eentje … wolven vallen zelden mensen aan, maar je weet maar nooit!

Back to Top