Posted in: Toscane, Wandelen Toscane

Regen …

Had ik al gezegd dat het deze winter maar niet op wil houden met regenen? Nou, bij deze! Het is erg frustrerend, maar uiteraard doe je er niets aan.

Ondanks de regen zijn we toch een flinke wandeling gaan maken en helemaal doorweekt teruggekomen.

We zijn weer naar het kasteel op de heuvel tegenover ons gelopen en deze keer stond de poort open. Even snel wat foto’s gemaakt van de binnenplaats, mét Italiaanse tuin (niet een erg mooie) en tegen de muur een echte limonaia (een plek waar citroenbomen overwinteren). In het Italiaans is ‘limone’ ‘citroen’, vandaar de naam ‘limonaia’.

Het weggetje met diepe geul vol klotsend water is niet bij het kasteel, maar ergens onderweg. Ik ben altijd onder de indruk van de hoeveelheid water die van heuvels af komt. Uiteindelijk moet het allemaal ergens worden afgevoerd, maar als het teveel tegelijkertijd is, geeft het vaak problemen.

Ik heb ook mijn eerste selfie (duo-ie) gemaakt om te laten zien dat we nat waren. Daarna zijn we nog veel natter geworden. Ik draag overigens als het regent vaak een pet zodat mijn bril niet nat wordt. Super handig.

Posted in: Toscane

Eigen aloe vera

Voordat iemand wellicht denkt dat ik een ‘beauty-blogger’ ga worden … DAT NOG NIET!

Maar, in Toscane hebben veel mensen hun eigen Aloe Vera plant en ik heb er ook een paar gekocht. In principe kunnen ze niet tegen de vorst, maar ik zie al jaren bij mensen in de buurt een pot met Aloe Vera staan, in de schaduw, zomer en winter. Gedijt de plant bij hen goed, waarom bij mij dan niet!

Ik heb dus één plant in de volle grond gezet, op een beschut plekje. Tot nu toe heeft hij de winter overleefd, maar het is nog niet erg koud geweest. De andere plant staat in een pot en heb ik, op koude nachten, binnen gezet.

Hoe dan ook … van de potplant was een ‘blad’ afgevallen en tot mijn grote verbazing, komt er echt een doorzichtige gel uit (als je goed knijpt). Die wordt door veel mensen in de buurt hier gebruikt als ze een wondje of kleine ontsteking hebben op hun huid of wat uitslag.

Ik ben benieuwd of het ook bij mij zal werken, mocht ik een probleem krijgen.

Voorlopig ben ik al simpelweg onder de indruk van die prachtige gel.

Posted in: Toscane

Met de neus in de agave

Vorige week zijn we een rondje gaan lopen. Omdat we in Toscane wonen waar het momenteel ‘Corona code rood’ is en we dus onze gemeente niet uit mogen en eigenlijk zoveel mogelijk binnen moeten blijven, was de wandeling vrij kort. Maar heerlijk!

We kwamen langs een huis op de heuvel tegenover ons waar we een heel aantal uitgerukte agave planten op de grond zagen liggen. Agaves maken vaak kleine plantjes aan die tegen de moederplant aan zitten (of vaderplant – ik weet niet hoe dat bij agaves zit). Die jonge plantjes worden door sommigen weggehaald en in dit geval weggegooid.

Nou wil het toeval dat wij al een hele tijd van die agaves willen planten en vaak bedenken waar we ze zouden kunnen weghalen (bij verlaten huizen bijvoorbeeld, of bij een buurman die er echt heel veel heeft). Het was er nog niet van gekomen.

Direct toen we thuiskwamen zijn we in de auto gestapt met wat lege kratten en zijn de planten op gaan halen. De volgende ochtend heb ik ze bijna allemaal in potjes gezet. We hebben er ruim 20. Beetje overdreven, maar … we vinden wel een goede plek voor ze. Als ze overleven tenminste. Dat weten we in het voorjaar op z’n laatst.

Posted in: Toscane

Vijgen

In de tweede helft van augustus zijn de meeste vijgen rijp.

Overal in Toscane staan vijgenbomen, vaak bij verlaten huizen. Je kunt je hier, zonder iemand te storen, ongans aan vijgen eten. Dat is geen goed idee, maar neem een emmer mee op pad en maak daarna thuis de vijgen in!

Dat doen we al jaren. Het is fantastisch om het hele jaar door ingemaakte vijgen te hebben voor op brood, in de yoghurt of voor een taart of ander toetje.

Ik laat de vijgen een tijdje koken en doe ze daarna in potten die ik op hun beurt ook een tijdje laat koken. Op deze manier hebben we alleen vijgen nodig zonder suiker toe te voegen.

We hebben nu ook een extra grote gasplaat gekocht die iedereen in Italie gebruikt om tomaten in te maken, of andere dingen die gesteriliseerd moeten worden. De pan is wat groot uitgevallen, maar … ook wel handig al met al!

Posted in: Toscane

Eindelijk …

Gisteren is, na wat druk van onze kant, eindelijk de graafmachine gekomen om het werk af te maken. Na ruim twee maanden wachten …!

De druk van onze kant bestond eruit om te zeggen, of je komt deze week, of je komt helemaal nooit meer en we vinden wel een ander bedrijf. Dat hielp uitstekend.

We hebben een septic tank, maar het ‘water’ dat daaruit komt, kon niet wegstromen. Een beetje irritant want ik heb het met een slang een paar keer moeten leegmaken. Gaat prima, maar leuk is anders.

Nu ligt het stuk pijp waardoor het overtollige water wegsijpelt keurig op z’n plek, diep onder de grond, in onze olijfboomgaard.

We kunnen dus eindelijk officieel hier wonen (de geometra moet alleen doorgeven dat het werk af is, de zogenaamde ‘dichiarazione fine lavori’). Heel belangrijk om vervolgens de ‘abitabilità’ te krijgen, het recht om ergens te wonen (krijg je als aan allerhande voorwaarden is voldaan).

Posted in: Toscane

Boontje doppen?

Ik wil graag een lange border van brem langs de weg. Het liefst brem gemengd met wilde rozen. Brem is ‘ginestra’ in het Italiaans. Prachtige gele bloemetjes die heerlijk ruiken, eind mei en juni.

Ik heb dus van uitgebloeide brem struiken de laatste weken de ‘boontjes’ geplukt.

Brem boontjes doppen om het zaad eruit te halen

Die moesten daarna één voor één worden opengemaakt om de zaadjes eruit te halen.

Nou is het bloedheet hier, al dagen, dus ideaal klusje voor overdag.

Nou hoop ik dat dit gaat werken, maar dat weet ik pas over een jaartje.

Bijna klaar … heel veel zaadjes al met al, maar hoeveel slaan er aan?
Posted in: Toscane

Tomatenoogst

Een nieuwe moestuin is in eerste instantie vaak niet zo’n succes. Het duurt jaren voor de grond is verbeterd en bestaat uit lekker losse en vruchtbare aarde.

Wij hebben hier kleigrond die, zodra het droog is, keihard wordt en splijt, waardoor de wortels van de planten ‘open’ komen te liggen.

We hebben gelukkig een methode gevonden om toch een moestuin te kunnen hebben en twee jaar geleden heeft dat prima gewerkt. Helaas waren onze bakken van toen vervolgens door de bouwwerkzaamheden kapot gemaakt en zijn we dit jaar opnieuw begonnen.

We hebben bakken gemaakt van de oude cementen palen van de wijngaard. Een paar lagen karton op de bodem gelegd en goed natgemaakt. Daarop veel tuin afval (gemaaid gras en andere planten) en wat aarde (kleigrond in ons geval) en weer een dikke laag tuinafval en daarop mest, een flinke laag stro en in dat stro hebben we onze tomatenplantjes geplant.

Het werkt prima, maar we hebben niet genoeg mest toegevoegd, dus dat moet ik nu alsnog gaan doen in de hoop over een paar weken meer en betere tomaten te hebben.

Deze methode heet ‘no dig gardening’ met als principe dat je een tuin niet teveel moet spitten zodat alles dat leeft onder de grond gewoon ongestoord door kan leven. Wij werken daar bovenop, net zoals de natuur dat ook altijd heeft gedaan.

Een mix van drie of vier soorten kleine tomaatjes en grotere.

De tomaten heb ik allemaal van zaad gekweekt. Heirloom zaad … helemaal uit Amerika! Ik ken in Italie geen plekken waar ik dit soort zaad kan kopen, dus dan maar van verre!

Veel heirloom tomaten in Amerika zijn oorspronkelijk van Italiaanse zaden die de immigranten van toen mee hebben genomen. Op zich ook een interessant aspect van immigratie!

Posted in: Toscane

Schitterende tuin bij Fiesole – Villa Peyron

Zondag was er  een interessante korte rondleiding door de tuin van Villa Peyron, een villa bij Fiesole in de buurt (net buiten Florence).
Een schitterende tuin, bomvol standbeelden en, zoals de gids ons wist te vertellen, bomvol ‘massoneria’ (vrijmetselaars) symboliek. De tuin ligt op meerdere niveau’s en heeft uitzicht op Florence in de verte.

Delen van de tuin zijn inmiddels gesloten voor publiek wegens gebrek aan onderhoud waardoor muurtjes zijn ingestort en sommige standbeelden zijn omgevallen. Erg jammer! Echter, wat nog wel te bezichtigen is, is enorm de moeite waard.

Precies toen de rondleiding klaar was begon het behoorlijk te regenen, ik heb Fiesole dus niet bekeken helaas, maar ik ga een andere keer, met mooi weer, vast terug.

villa-peyron-tuin-tosane-9 villa-peyron-tuin-tosane-8 villa-peyron-tuin-tosane-7 villa-peyron-tuin-tosane-6 villa-peyron-tuin-tosane-5 villa-peyron-tuin-tosane-4 villa-peyron-tuin-tosane-3 villa-peyron-tuin-tosane-2 villa-peyron-tuin-tosane-1 villa-peyron-tuin-tosane-10 villa-peyron-tuin-tosane-12 villa-peyron-tuin-tosane-11 villa-peyron-tuin-tosane-13villa-peyron-tuin-tosane-14

 

Back to Top