Verantwoordelijkheid

In het zwembad liep, alweer een tijdje geleden, een erg dikke vrouw de kleedkamer in. Ze was in een rothumeur en zuchtte luid. Aangezien ik de enige andere persoon in de kleedkamer was, vroeg ik wat er aan de hand was. Sommige mensen hebben wat problemen met de technologie in het nieuwe zwembad en ik dacht haar wellicht te kunnen helpen. Het is namelijk vrij simpel, maar je moet het even gezien hebben.

Deze vrouw bleek boos omdat haar huisarts had voorgeschreven dat ze meer MOET bewegen. Het is geen optional, het MOET nu echt. Niets ‘extra pilletje’ en het komt wel goed, nee ze MOET nu zelf aan de bak. Ze was er vreselijk door uit haar humeur. Wat een ellende. Drie keer per week acqua gym voor bejaarden.

Ik opperde dat alle begin moeilijk is, maar dat ze waarschijnlijk over een maand of twee elke keer naar de acqua gym uitkijkt. Nou, zei ze boos, ze deed het al ruim een maand en was er helemaal klaar mee! Ze vond er niets aan, maar dan ook echt helemaal niets, maar … ze MOET van de huisarts en dus doet ze het. Met rothumeur en al. Wat mij betreft heeft de huisarts een puntje verdiend!

Mijn idee is namelijk dat je zelf verantwoordelijk bent om je een beetje op conditie te houden, daarmee is het leven lichter (letterlijk en figuurlijk) en heb je minder kans op allerlei aandoeningen. Er zijn mensen die denken (of hopen) dat de techniek alles wel voor ze op zal lossen en zelf niets doen om gezond te proberen te blijven.

Ik loop in deze hete zomer regelmatig een eindje met twee volle gieters. Dat is rond de 30 kilo, 15 per arm. Ik denk dan vaak dat er mensen zijn die meer dan 30 kilo te zwaar zijn en snap heel goed dat het voor hen erg moeilijk is om wat dan ook maar te doen. Het is bijvoorbeeld topsport om met zoveel extra gewicht een heuvel op te lopen. Laat staan er weer af … Die arme knieën.