Posted in: Wandelen Toscane

Wandelen met een vreemde hond

Bij ons in de buurt, op ongeveer een halve kilometer, zit een hond altijd in een kooi opgesloten. We hoorden van anderen dat die hond er was gekomen omdat de zoon per se een hond wilde, maar vervolgens keek hij er nooit naar om.

We spraken de vader een tijdje geleden en ik stelde voor om af en toe met de hond te gaan wandelen als we toch een wandeling maken. Hij vond het prima en nu doen we dat al ruim een maand.

De hond trekt enorm. Niet zo gek natuurlijk want niemand heeft het beestje iets geleerd en als ie eindelijk naar buiten kan wil hij lopen lopen lopen. Hij trekt zo erg dat ik niet met hem de berg af kan wandelen. Rollen zou wel lukken … . Mijn vriend kan de hond bergaf wel houden, maar ook af en toe met moeite. Bergop is het daarentegen een heel handige hulp. Je zou hem voor een karretje kunnen spannen!

Elke keer dat we bij de kooi aankomen om het arme dier te bevrijden is hij bijna niet te houden van blijdschap. Er ontstaat een soort rodeo om hem de riem om te kunnen doen. Een tijdje geleden gooide hij eerst mij en daarna mijn vriend op de grond. Tegen de tijd dat mijn vriend op de grond lag met alleen nog de achterpoot van de hond in zijn hand (de hond zat er nog wel aan vast!), was ik weer opgestaan en kon hem in z’n nek grijpen. Als iemand van deze taferelen een video zou maken zou er goed geld mee verdiend kunnen worden op youtube, maar dat terzijde.

Zondag zijn we weer gaan wandelen en hadden aan de eigenaar gevraagd of we de hond ook los zouden kunnen proberen te laten. We dachten dat hij dan beter zijn energie kwijt kon door vrij heen en weer te kunnen rennen. We dachten dat hij uiteindelijk wel bij ons in de buurt zou blijven. De eigenaar zei dat we het konden proberen, maar hij had geen idee wat er zou gebeuren. De hond was hem een paar keer ontsnapt maar kwam altijd aan het eind van de dag terug naar de kooi, dus veel zorgen maakte hij zich niet.

We besloten het te proberen en na een stukje lopen hebben we de riem afgedaan. De hond vloog er met grote vaart vandoor. We riepen en na een tijdje kwam hij heel blij terug. Groot succes! We lieten hem weer gaan en na een tijdje riepen we weer en kwam hij heel blij terugrennen. De derde keer zat er een bocht in de weg waarachter de hond verdween. We riepen en riepen … en hebben dat anderhalf uur volgehouden tot de eigenaar ons uit ons lijden heeft verlost met een berichtje dat de hond was gevonden bij mensen in de buurt en weer veilig in z’n kooi zat.

Een hele opluchting! Experiment niet geslaagd, maar gelukkig geen schade!

Comments (2) on "Wandelen met een vreemde hond"

  1. Grappig, ik heb met een hond aan de ketting in Portugal precies hetzelfde beleefd, alleen had die in de tijd dat hij weg was een ergens een kip te pakken gekregen die hij blij kwam brengen…
    In onze vakantie was hij zo droevig dat er niemand meer kwam om met hem te wandelen, dat hij de hele buurt bij elkaar gejankt heeft en we niet meer met hem mochten wandelen van de eigenaar.
    Dat konden we natuurlijk niet aanzien en hebben hem uiteindelijk van de ketting ‘gejat’. Hij is op het vliegtuig gezet en heeft nog vele jaren op een boerderij in NL mogen genieten van een liefdevol thuis.
    En zo zullen er nog wel veel meer mensen (helaas) hun ervaringen hebben met dieren in het zuiden van Europa……

  2. Oh, wat lief dat jullie die hond meenemen om te gaan wandelen. Maar wel even stress als-ie er dan vandoor gaat. Gelukkig goed afgelopen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top