De nattigheid komt dichterbij! Na vorige week de benedenbuurman te hebben overstroomd, was het ditmaal onze beurt.
Weer een ervaring rijker.
In onze nieuwe keuken hebben we een afwasmachine. Heerlijk, voor het eerst in mijn leven een afwasmachine. Ik had wat aarzeling of ik het ding aan zou zetten, bang dat er iets mis zou gaan. Na een paar dagen heb ik me eroverheen gezet en keurig ’s avonds het ding in gebruik genomen.
Perfect, we zagen niets lekken en het werkte perfect.
De volgende ochtend maakte ik ontbijt en kreeg natte voeten. Er was nogal veel water onder het parket gestroomd en als ik op de planken stond kwam dit water tussen de planken omhoog. Ohoh … slecht nieuws!
Na wat onderzoek en bellen met onder andere de man die het parket heeft gelegd, bleek dat de toevoer van de afwasmachine defect was. Je ziet niets lekken waar de kraan zit, maar daar zit een zogenaamde aquastop tussen en die lekt. Echter, dat water gaat via de slang en de muur rechtstreeks in de gleuf tussen muur en parket. Water vindt, zo blijkt, altijd een weg.
Het is nu een dag later en waar het parket is gedroogd, is het gaan krullen. Volgens de man van het parket gaat dat over een maand weer goedkomen en wellicht al eerder. Grote delen van het parket zijn nog nat, maar het sopt inmiddels niet meer. Overal ligt zaagsel om de vloer te drogen. Net een kerststal. Bijna ideaal zo voor de Kerst (hoewel ik nooit een Kerststal in huis zou zetten).
Uiteraard is niemand verantwoordelijk. De keukenmeneer zei dat we Electrolux maar moeten bellen. Die geven letterlijk geen gehoor. Een servizio assistenza nam wel op en zei dat het de schuld van de loodgieter was en bleef ook nog ‘ns volhouden dat deze machine geen aquastop heeft. Ik heb lang aan moeten houden (15 minuten …) dat ze toch even beter hun papieren na moesten kijken en kreeg uiteindelijk gelijk. Ik heb een aantal emails geschreven en me vreselijk boos gemaakt en welja … ik werd gebeld dat de assistenza kwam. Vanochtend nog.
Een drama … de mannen (waarom ze met twee auto’s waren gekomen weet ik niet, wellicht waren ze bang dat ik hen aan zou gaan vallen?) waren om te beginnen niet te spreken over het feit dat ik de afwasmachine van haar plaats had gehaald. Dat het parket moet drogen was hun zaak niet. Ze draaiden de acquastop op de kraan, draaiden die open en na even voelen kwam triomfantelijk het commentaar ‘hier is niets aan de hand mevrouw, u had de aquastop niet goed vastgedraaid’. Ik werd pisnijdig, voelde zelf ook en had een natte hand. Ik liet de mannen mijn hand zien en zei dat het lekte en dat ik echt niet gek was.
Ze doken gezamenlijk in het keukenkastje en draaiden, overlegden, draaiden nog wat meer, voelden en deden verrekte moeilijk. Na deze lange scene lekte het ding nauwelijks nog. Wederom triomf van hun kant. Ik werd ontzettend kwaad en zei dat zij, de technici van de afwasmachine, dachten met normaal draaien de boel veilig te hebben vastgedraaid. Derhalve, hield ik vol, had de aquastop een defect want ze zijn samen wel 15 minuten aan het prutsen geweest voordat het lekken ophield. De mannen waren woest want ze zeiden dat ik aan moest tonen dat er een defect was en dat kon ik niet (meer).
Ik had een video moeten maken, maar heb dat niet gedaan. De bozige woordenwisseling draaide uit op laaiende ruzie. Ik hield voet bij stuk dat het belachelijk was 15 minuten te moeten prutsen met twee mannen om dat ding goed vast te draaien en dus was de lekkage de fout van de producent.
Goed … anderhalf zeer onplezierige uren later (en nogmaals geconstateerd hebbende dat er toch nog een klein beetje water uit de aquastop kwam (waarna het ding nog vaster op de kraan werd geschroefd), bleef het echt droog (tot mijn spijt moet ik eerlijk bekennen). De mannen schreven hun rapport en dat moest ik tekenen, maar ik heb het ze twee keer aan laten passen, zodat er nu heel duidelijk staat dat zij, de experts, ook dachten dat normaal aandraaien van de aquastop voldoende zou zijn.
Bij het afscheid kreeg ik ook nog even te horen dat het natuurlijk erg dom is om in de keuken parket te leggen. De ruzie laaide hierdoor bijna weer op, ware het niet dat ik geen energie meer had.
Zo, ik ga weer even wat zaagsel verversen en daarna genieten van de dingen die hier in het appartement wel goed zijn. Hopelijk gaat mijn volgende blog daarover!
